Anton Kaestner - #317 - L - " Phenomenon #2 ".

#317 - L - "Φαινόμενον #2".
Μοναδικό κομμάτι, αρχικό έργο του Anton Kaestner, κατευθείαν από το Παρισινό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικά σε πλάκα πλαστικού Plexiglas 3mm.
Αυτό το έργο δεν είναι αντίγραφο. Πρόκειται για ένα αρχικό, ζωγραφισμένο έργο με λαμπερή τελική επίφαση που μοιάζει με εφαρμογή ρητίνης και είναι μοναδική. Το έργο φέρει άπειρες λεπτομέρειες που δύσκολα φαίνονται στη φωτογραφία.

Διαστάσεις: Ίντσες 24,2 × 17,3 × 0,12 / cm 61,5 × 44 × 0,3 χωρίς κορνίζα.
Το έργο παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Κορνίζα υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, απόχρωση Μαύρο Ματ (Ίντσες 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστώμενη και διαθέσιμη κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο φέρει υπογραφή στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

O Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από την Ελβετία με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται παντού στην Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη 18/28 Ιουνίου 2026.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose επιρροή φύτεψε τον σπόρο για το τι τελικά θα γίνει το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και μετά Α3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα και μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και αν πήγα, εμβάθηκα στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντα υπήρχε μέσα μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογισμού για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Έχω πάντα βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζω από πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα επιθυμούσα να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να σχολιάσουν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρυσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εντελώς στην τέχνη μου. Τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, τα έργα μου γρήγορα αναγνωρίστηκαν, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά σε Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Αντίστικος βιογραφικό καλλιτεχνίας

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια ξεχωριστή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ενός ανακυκλωμένου εξωθημένου Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή επιφάνεια που μερικές φορές είναι ευαίσθητη.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο όπως εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που χαιρετώ. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - τίποτα δεν αποκλείεται για να διακόψω τη λογική!- να καθοδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτικες επιδράσεις που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «μη αναγκάσιμες ανάγκες», δηλαδή αυτό που πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν μείνουμε σιωπηλοί και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «γρήγορη κατανάλωση» ούτε «διανοητοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στη ρίζα της ζωής», le vif όπως θα έθετε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass (μαρμάρινου γυαλιού), παραμένει σχεδόν ολόκληρα αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στη ζωγραφική μια λάμποντα επιδερμίδα μέσα στην οποία μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των ελλείποντων μερών, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνίδι ανάμεσα στα «λεπτομέρειες για το κοντινό» και τη «χάρη για ολόκληρο», να παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωστρεφή ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωτήσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τους περιορισμούς μου, που με ωθεί να τελειοποιήσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω πιο βαθιά τι μπορώ να καταφέρω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπε».

Anton Kaestner