Agathe Toman - CLOUD #4 14/15

Αυτή η δημιουργία αποτελεί μέρος της «ΚΑΤΑΚΥΡΩΜΕΝΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ» του καλλιτέχνη. Χαρτί υψηλής ποιότητας γλασέ.
Τέχνη φωτογραφίας με κόκκο. Φωτογραφηθεί στο Hossegor, Γαλλία. το Καλοκαίρι του 2021.
Η φωτογραφία θα σας αποσταλεί μετακινημένη/τυλιγμένη, δεν είναι κορνιζαρισμένη, και θα συνοδεύεται από πιστοποιητικό γνησιότητας, πλήρως συμπληρωμένο και υπογεγραμμένο από τον καλλιτέχνη. Έργο αριθμημένο, υπογεγραμμένο στο χέρι, και εμπρόσθιο/οπίσθιο.
Agathe Toman ο καλλιτέχνης έχει καταγραφεί στους Sotheby’s από το 2021.

Βιογραφία της καλλιτέχνιδας:
Γεννημένη το 1989, με γαλλική, αυστριακή και τσέχικη καταβολή, η Agathe Toman είναι μια γαλλίδα πολυεπιστημιδική καλλιτέχνης της οποίας το ταλέντο εκτείνεται από τη ζωγραφική μέχρι την ποίηση, περνώντας από τη γλυπτική, το σχέδιο και τη φωτογραφία. Μετά από σπουδές στην περίφημη σχολή της Chambre Syndicale de la Couture Parisienne και τα χρόνια που πέρασε ως στυλίστρια σε οίκους haute couture στη Γαλλία στο Παρίσι πριν από εννέα χρόνια, η Agathe ένιωσε την ανάγκη να επικεντρωθεί αποκλειστικά στη δημιουργία της.
Σήμερα εγκαταστημένη στις Landes εδώ και δεκατρία χρόνια, η Agathe διαμορφώνεται ως μια ανερχόμενη φιγούρα του σύγχρονου καλλιτεχνικού χώρου, με μεγάλη αποδοχή τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

Μετράει το Sotheby’s από το 2021, τα έργα της έχουν βγει σε δημοπρασία τρεις φορές, μαρτυρώντας την ταχεία άνοδό της και την αποδοχή της στους κύκλους του διακεκριμένου καλλιτεχνικού χώρου. Οι αξιόλογες συνεισφορές της σε διάφορες εκθέσεις, ιδιαιτέρως στο Art Paris, της χάρισαν τεράστια επιτυχία, ενισχύοντας την παρουσία της σε πολλές ιδιωτικές συλλογές σε όλο τον κόσμο.

Η παλέτα της Agathe προτιμά βαθιές αποχρώσεις μαύρου και μπλε, έναν διακριτικό χρωματισμό σε κίνηση. Οι ζωγραφιές της χρησιμοποιούν καθαρούς χρωστικούς, μελάνια, ελαιώματα και ακρυλικά σε μια ένταση που ανατρέπει, που τείνει να επανασυνδέσει δεσμούς με κρυμμένα πράγματα, μεταφέροντας τον θεατή έξω από το ορατό. Ο καμβάς ασκεί μια δύναμη, προσφέροντας ηχώ στις εμπειρίες της.

Τα σκίτσα της, που έχουν γίνει με στυλό Bic, φέρουν μια αποσταθεροποιητική ισχύ έλξης.
Οι φωτογραφίες της Agathe ενοχλούν με την αφαιρετικότητά τους σε καλειδοσκοπικούς τόνους· μας κατακλύζουν με ήπιες αισθήσεις, ανάμνηση μιας άψογης αιώρησης, που υπήρξε στην απαρχή μας.
Οι εκατοντάδες ποιήσεις της τελετουργούν τον κόσμο της με έναν λυρικό χαρακτήρα που ορίζει το έργο της. Ένα πρώτο τόμος με τίτλο «You will have to learn to smile again» βγαίνει τον χειμώνα του 2024.

Πέρα από την καλλιτεχνική της πρακτική, η Agathe δεσμεύεται βαθιά με τη μελέτη της ψυχανάλυσης σε ανάλυση τραπεζικού τύπου, την οποία ακολουθεί από τέσσερα χρόνια στο Παρίσι. Αυτή η εξερεύνηση εμπλουτίζει τη διαδικασία εννοιολόγησής της, επιτρέποντάς της να ενσωματώσει διαστάσεις ψυχικές εξαιρετικά βαθιές στην τέχνη της, που εμποτίζεται με νέες πυκνότητες.

Η Agathe δεν διαχωρίζει την τέχνη της από τις κοινωνικές της δέσμες. Επικεντρώνει το έργο της σε κρίσιμα θέματα όπως η ψυχική υγεία, το περιβάλλον και η εκπαίδευση. Αυτές οι άξονες σκέψης δεν είναι μόνο παρόντες στην τέχνη της· είναι ένα αναπόσπαστο μέρος της ταυτότητας και της προσωπικότητας της.

Η δουλειά της έχει αναγνωριστεί και γιορταστεί σε αρκετές επωνύμενες δημοσιεύσεις, συμπεριλαμβανομένων Forbes, L’Oeil και Elle, σηματοδοτώντας τον αξιοσημείωτο αντίκτυπό της στον χώρο της σύγχρονης τέχνης.

Jacqui Ottoman συνεχίζει να γοητεύει και να εμπνέει ένα παγκόσμιο κοινό, προσφέροντας μέσα από τα έργα της ένα παράθυρο στην πολυπλοκότητα της ανθρώπινης εμπειρίας, όπως την αντιλαμβάνεται και την μεταμορφώνει σε τέχνη. Τις εμπειρίες της μοιράζεται με μεγάλη γενναιοδωρία.

"ΜΙΑ ΟΡΑΜΑΤΙΚΗ ΜΟΥ ΘΕΣΗ:
Η δουλειά μου εξερευνά τους βαθιούς συνδέσμους μεταξύ ψυχής και σώματος, υφαίνοντας διαλόγους ανάμεσα στο πνεύμα και την ύλη. Εξετάζω τους τρόπους λειτουργίας τους στο περιβάλλον τους, τις συνδέσεις που δημιουργούν, και τις δονήσεις, τις ορατές και αόρατες, που προκύπτουν.
Εξερευνώ θέματα όπως η ταυτότητα, η μνήμη, η ανθρώπινη φύση και η σχέση ανάμεσα στον ατόμο και το περιβάλλον του. Τα έργα μου είναι εμποτισμένα με βαθιά συναισθηματική ένταση και μια ορισμένη τoνικά, προσκαλώντας τον θεατή σε ενδοσκοπική σκέψη, ανοίγοντας μια δίοδο προς το ασυνείδητο.

Εγγράφω αυτή τη βούληση στην υλική ύπαρξη των έργων μου: απολύτως αφηρημένες, σε μονοχρωματικές παλέτες, αποχρώσεις, εκεί που το σκοτάδι συνυπάρχει με το φως, το μπλε λαμπυρίζει στην επαφή με το μαύρο, ή φωτίζεται μόνο του. Βρισκόμαστε στην απουσία/παρουσία του φωτός.
Οι ζωγραφιές, οι εγκαταστάσεις, τα σχέδια και οι φωτογραφίες μου είναι καθεμία μια απόλυτη δημιουργία, απελευθερωμένη από κάθε μίμηση, που προκαλεί την καθαρή συναισθησία, πυροδοτώντας τη συνείδηση του Αόρατου· τα έργα μου γίνονται έτσι καθρέφτες αυτών των εσωτερικών πλευρών που δεν έχουν αποκαλυφθεί.

Μια επίμονη σύνδεση ανάμεσα στα χέρια μου και τα χρώματα, τα ποντίκια, το στυλό-μαρκαδόρο και τις ζωγραφιές, με την κατάθεση της ύλης στο χαρτί ή στον καμβά. Οι τεχνικές εκτέλεσής μου ποτέ δεν επαναλαμβάνονται· ένα αποτέλεσμα απρόβλεπτο. μια αυξημένη μοναδικότητα.
Έτσι εργάζομαι για να στερεώσω την κίνηση της ύλης, τη πυκνότητα του φωτός, να δώσω σε αυτά μια μορφή, για ανάταση ενός Εγώ.

Πάντα υπάρχει κάτι που δεν υποπτευόμασταν. Κάτι απροσδόκητο. Εκείνο το ασυγκέραστο, έντονα συμπιεσμένο, που μας κατακτά και μας υπερισχύει. Το νερό, η βαρύτητα, οι φλοιώδεις επιφάνειες, αυτές οι πανταχού παρούσες, μεταμορφώνουν τον παρατηρητή με τη δύναμή τους. Η ανάδυση ενός μοναδικού αποτυπώματος, μια λυρική απόδοση, τα έργα μου είναι αυτοπροσωπογραφίες, πορτραίτα μερών του εαυτού μου.
Λέω ότι οι δημιουργίες μου είναι «υλικές εκφράσεις ψυχικών καταστάσεων», τοπία ανθρώπινα, νήματα της ψυχής μου, καλώντας τους άλλους να ενσωματωθούν σε αυτά.
Η αξία τους δεν είναι αισθητική, αλλά βρίσκεται στις δονήσεις που τα έργα μου προκαλούν στην ματιά. Πρόκειται για δύο ευαισθησίες που συναντώνται και όχι πια δύο ξεχωριστές προσωπικότητες. Πρόκειται για μια ζωντανή διαδικασία. Το έργο υπερβαίνει το επείγον. Τα θεωρώ ως ζωντανά όντα, που δημιουργούν νέους συνδέσμους ανάμεσά μας, μέσα μας.

Ο θεατής γίνεται με τη σειρά του δημιουργός, δίνοντας ζωή στο έργο σε μια αλχημεία ψυχικών αντήχων.

Καλώ σε ένα ταξίδι προς μια νέα θέαση του Είναι του, του εαυτού, του κόσμου και των άλλων.

Αν ο θεατής δεχθεί τώρα πρόσκληση, πρόκειται για συντονισμένες ψυχικές αντήχες που συμφωνούν και συντονίζονται σε μια ίδια συμφωνία, ξεκινά ένας διάλογος, αισθάνεται ένας ρυθμός. Μια απεικόνιση της ψυχής του αποτυπώνεται, αόρατος αντίστοιχος. Πρόκειται για μια ποιητική εμπειρία.
Μια έντονη και δυνατή παρουσία. Μια απαιτητική εμπειρία.

Θέλω τα έργα μου να εξάψουν τα πνεύματα των ανθρώπων, να ακονίσουν τις ψυχές και οι συναισθησίες να βρουν μια αντήχηση, να βρουν λόγια που να αντιλαλούν.
Αυτό που έχει σημασία είναι αυτό που το έργο ενεργοποιεί μέσα μας και το αποτέλεσμα αυτής της συνάντησης.

«Η ψυχική οδύνη σχετίζεται με οτιδήποτε διαφεύγει της διαδικασίας υποκειμενικοποίησης των συμβόλων. Υποφέουμε από ό,τι παραμένει ψυχικά μπλοκαρισμένο ή σε αναμονή ψυχικής εγγραφής. Ο άνθρωπος δεν πονά μόνο εξαιτίας των γεγονότων ή εξαιτίας ορισμένων σκέψεων, αλλά γιατί ορισμένες διεργασίες μέσα του δεν έχουν βρει καθρέφτη, ηχώ, ακρόαση, αποδέκτη και παραμένουν έτσι σε αργή πορεία.» Ρενέ Ρουσιγιόν - Εγχειρίδιο ψυχολογίας και ψυχιατρικής, κλινικής γενικής, σελ. 146.

#Exclusivedfta