1842 - Χαραγή Μετά τον Πομπέο Μπατόνι (1708–1787) - Μεγάλο φολιό ελέφαντος - 53.6 cm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αγ engraving μετά Pompeo Batoni

Περίοδος: εκτύπωση περίπου το 1842, 19ος αιώνας
Υλικό: βαριά χαραγή χάλυβα σε ανθεκτικό χαρτί υφασμένο
Διαστάσεις: φύλλο περίπου 350 × 536 mm· εικόνα περίπου 174 × 130 mm
Κατάσταση: εξαιρετική κατάσταση, με ελάχιστη φθορά που σχετίζεται με την ηλικία της
Αριθμός Συλλογής: 370

Περιγραφή της Σκηνής

Απεικόνιση του Θρήνος του Θεού Ηρακλής Κλειδώνοντας τα φίδια. Ο νεαρός Ηρακλής παρουσιάζεται ως γυμνό παιδί που κάθεται σε έναν καναπέ, στερεά κρατώντας και υπερισχύοντας δύο φίδια με τις δύο χέρια. Παρά τη νεότητά του, το σώμα του διαμορφώνεται ισχυρά, τονίζοντας την εξαιρετική δύναμη που αποτελεί το κεντρικό επίκεντρο της σύνθεσης.

Δεξιά και πίσω από τον Ηρακλή στέκονται δύο ενήλικες μορφές, συνήθως identified ως Αλκμένη και Αμφιτρύων, που παρακολουθούν τη σκηνή με ένα μείγμα θαυμασμού και ανησυχίας. Μια μορφή φτάνει προς ένα φανάρι, το φως του οποίου φωτίζει δραματικά τη σκηνή και υπογραμμίζει τη μυϊκή κατασκευή του παιδικού ήρωα. Οι Δορές και ο κλειστός εσωτερικός χώρος δημιουργούν μια οικεία, νυχτερινή ατμόσφαιρα που εντείνει τη δραματική επίδραση της αφήγησης.

Στην κλασσική μυθολογία, το επεισόδιο αυτό συμβολίζει τη θεϊκή μοίρα και την εγγενή ηρωική δύναμη του Ηρακλή. Τα φίδια, αποσταλμένα από την Ήρα σε προσπάθεια εξουδετέρωσης του βρέφους, καταβάλλονται εύκολα, εκπροσωπώντας την νίκη της αρετής, του θάρρους και της ισχύος επί αντίθετων δυνάμεων. Μέσα στην ιστορία της ευρωπαϊκής τέχνης, αυτό το θέμα λειτουργεί ως διαρκής αλληγορία εξαιρετικού ταλέντου, προκαθορισμένης μεγαλοπρέπειας και ηθικής ανθεκτικότητας.

Η σύνθεση είναι σαφώς δομημένη και επιδεικνύει έντονη έμφαση στην ανατομική ακρίβεια. Το φως και η σκιά διαμορφώνονται προσεκτικά, δίνοντας στα πρόσωπα πειστική αίσθηση όγκου και γλυπτικής παρουσίας. Η εξευγενισμένη γραμμή και οι λεπτές τονολογικές διαβαθμίσεις τοποθετούν αυτό το χαραγμένο έργο ανάμεσα στα καλύτερα παραδείγματα της δεκαεννιάτης αιώνας αναπαραγωγικής χαρακτικής. Το έργο είναι μια μεγάλης μορφής αποτύπωση, που ανήκει στην πιο επίσημη κατηγορία χαρακτικών της περιόδου, συνήθως προορισμένη για σημαντικές εκδόσεις και απαιτητικούς συλλέκτες.

Αρχικός Καλλιτέχνης

Ο Πομπέο Μπατόνι υπήρξε ένας από τους κορυφαίους ιταλούς ζωγράφους του ύστερου Μπαρόκ και πρώιμου Νεοκλασικισμού. Δραστήριος κυρίως στη Ρώμη, έτυχε μεγάλης ζήτησης από ευρωπαϊκούς αριστοκράτες και ταξιδιώτες του Grand Tour. Ο Μπατόνι τιμήθηκε για τις ισορροπημένες συνθέσεις του, τα ιδεατά θραύσματα και την κυριαρχία θεμάτων κλασικής ιστορίας. Οι μυθολογικοί του πίνακες συνδυάζουν ακαδημαϊκή ακρίβεια με περιορισμένο δράμα, ποιότητες που έκαναν το έργο του ιδιαίτερα θαυμαστό σε ολόκληρη την Ευρώπη του 18ου αιώνα.

Χαράχθηκε από

Ο Γκούτζι (Guzzi) ήταν ένας πρώτος αιώνας χαρακτικός μάστορας εξειδικευμένος σε χαράξεις από χάλυβα μετά από διασήμους πίνακες από τους Μεγάλους Δασκάλους. Το έργο του χαρακτηρίζεται από καθαρή γραμμή, προσεκτικά ελεγχόμενο διασκίσιμο και εκλεπτυσμένη τονική μοντελοποίηση. Στην τρέχουσα χαρακτική, η σύνθεση έχει μεταφραστεί με σημαντική τεχνική ικανότητα, διατηρώντας με επιτυχία την καθαρότητα, τον όγκο και τη δραματική επίδραση του πρωτότυπου πίνακα.

Ιστορικό προέλευσης

Αυτή η χαρακτική αποκτήθηκε το 2005 από τη προσεκτικά συγκροτημένη ιδιωτική συλλογή του J. van Calker (Overijssel, Ολλανδία). Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, ο συλλέκτης απέκτησε το έργο μεταξύ 1994 και 1998 μέσω των Hessink’s Fine Art Auctioneers στο Zwolle. Πριν από αυτό, το έργο αποτελούσε τμήμα διεθνούς ιδιωτικής συλλογής, αν και δεν είναι γνωθή περαιτέρω τεκμηριωμένη ιστορία ιδιοκτησίας.