Gaetano D' Aquino (1969) - Etna

Έλαιο σε καμβά 48x45 του Gaetano D' Aquino με πιστοποιημένη φωτογραφία

O Gaetano D`Aquino γεννήθηκε στην Κατάνια στις 30 Αυγούστου 1969, όπου σήμερα ζει και εργάζεται. Αφού απέκτησε το απολυτήριο καλλιτεχνικής ωριμότητας από το λύκειο, εντάχθηκε σε διάφορες σύγχρονες καλλιτεχνικές Movements.

Ο D`Aquino ξεκίνησε το δικό του προσωπικό ταξίδι στον τομέα της ζωγραφικής, φέρνοντας στη ζωή τις οπτικές του δημιουργίες μέσα από ποικίλα θέματα και τεχνικές. Αυτή η πορεία τον έχει κάνει έναν ξεχωριστό εκπρόσωπο της σύγχρονης τέχνης.

Τα έργα του D`Aquino έχουν αποκτηθεί από πολλές σημαντικές συλλογές, δημόσιες και ιδιωτικές, και έχουν βρει χώρο σε πολλά περιοδικά ειδικευμένα και καταλόγους τέχνης.


ΕΚΘΕΣΕΙΣ Ατομικές ΚΑΙ Ομαδικές:

1998 Μάιος Αστικότητας Καταανίας, Κατάνια (ομαδική)

2000 Γκαλερί, Il Massimo, Κατάνια (ατομική)

2000 Συνάντηση με τη Ζωγραφική, Mascalucia (ομαδική)

2001 Γκαλερί, Giotto, Κατάνια (ατομική)

2004 Πρώτη έκθεση σύγχρονης τέχνης, BOHEMIEN, δημοτικό παλάτι, Acireale

2004 Εκδήλωση Τέχνης KATACLOÒ, Teatro Metropolitan, Κατάνια (Ομαδική)

2004 Γκαλερί, Il Massimo, Κατάνια (ατομική)

2005 Δεύτερη Επεξεργασμένη Ζωγραφική υπό τη διεύθυνση του Vittorio Sgarbi, Nineo

2005 Βραβείο Λογοτεχνίας και Τέχνης ARETUSA Τρίτος Αιώνας, τμήμα ζωγραφικής, πρώτο βραβείο, Centro Siculo για τη Διάδοση του Πολιτισμού, Τοπική Περιφέρεια Σιρέουσα

2006 Οι Χρώματα Μέσα και Έξω από το Πράσινο Ορθογώνιο, Εκθεση Εικαστικών τεχνών Σύγχρονης Εποχής, Hotel Luna, (Oleggio Castello, Μιλάνο) σε διεύθυνση Donat Conenna

2007 Εκθεση Τέχνης, Le Ciminiere, Κατάνια

2007 Γκαλερί, Arte Nuvò, Κατάνια (ατομική)

2007 Γκαλερί, Art Gallery Ortigia, Σιράκουσα (ατομική)

2008 Tremestieri, Arte XIV έκδοση, Tremestieri Etneo

2009 Γκαλερί, Il Massimo, Κατάνια (ατομική)

2012 Γκαλερί, Civico 69, Φλωρεντία (ατομική)

2015 Ημέρα Τέχνης και Δημιουργικότητας EMPIRE, Κατάνια (ομαδική)

2015 Europa Eventi Arte, κέντρο εμπορικό Porte di Catania (Ομαδική)

2016 Γκαλερί, Collezioni Contemporanee, Enna Bassa (ομαδική)


GAETANO D`AQUINO ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΤΟΥ DONAT CONENNA

Για να φτάσουμε στην αλήθεια της ύπαρξης (στο πρόσωπο, στο αντικείμενο και σε κάθε άλλο οπτικό έννοιο) πρέπει να υπάρχει ο πόνος της γνωστικής πορείας. Με απλά λόγια: πρέπει να ξέρεις να ζωγραφίζεις.

Σε δεύτερο στάδιο μπορούμε να λάβουμε υπόψη όλα τα κινούμενα της“es” (εκφράζω, εξωτερικεύω, εξουδετερώνω, εκθέτω) που φέρνουν τον άνθρωπο να γίνει εκφραστής των πραγματικοτήτων, εξωτερικών και εσωτερικών του.

Για να θέσουμε στο σωστό φως την υπόθεση D`Aquino, ο Gaetano D`Aquino από τη Catania, πρέπει να παραφράσουμε τον Ντεκάρτ. Ζωγραφίζω, άρα υπάρχω. Ένα αξίωμα που φέρνει το μύθο της εικόνας, τον οποίο όλοι μας είμαστε άθελά μας φορείς από την πολιτισμική κληρονομιά, να υποδηλώνει τη δυνατότητα του νου να φτάσει την ύπαρξη. Για τους καλλιτέχνες, αυτή η μορφή “σύνδρομο Buonarroti”, («Γιατί δεν μιλάς;») το αισθάνονται - φυσικά περισσότερο ή λιγότερο - σε σχέση με τις δικές τους αφηγηματικές δυνατότητες.

Οι λόγοι για τους οποίους ο Gaetano D`Aquino προσεγγίζει τον λευκό καμβά και τον “κολλάει”, αρχίζοντας να σημειώνει το σκίτσο, που στη συνέχεια φωτίζεται με χρώματα, δίνοντας έτσι τη χάρη της αλήθειας στην εικόνα που προέκυψε, βρίσκονται ακριβώς σε αυτή τη λειτουργία μίμησης, την οποία εμείς οι φτωχοί κοινοί θνητοί δεν μπορούμε να κάνουμε: δηλαδή να φέρουμε στην επιφάνεια - πάνω στον καμβά, με περιορισμούς και περιορισμούς - τους εξωτερικούς και εσωτερικούς ορίζοντες του τοπίου, του αντικειμένου, του προσώπου, της έννοιας.

Μια πράξη που, σε διαφορετικά στιλιστικά χαρακτηριστικά, έχει διαδρομή αιώνων στην ιστορία της τέχνης αλλά που φωνάζει (από φωνάζει, κλήση) ολοένα και σπανιότερα καλλιτέχνες της “προσωπικής πραγματικότητας”, όπως ο D`Aquino.

Μεταφορέας της εικόνας, κυρίως ανατομικής, που μπορεί να οριστεί ως υπερρεαλιστής, όταν στις “εικόνες” του πολιτικές, λαϊκές, ιεραποστολικές σώζει το αντικείμενο που προβάλλεται στο προσκήνιο, πάνω στον καμβά, από τις παγίδες της εντύπωσης, δηλαδή του πειρασμού της περίληψης, της εξήγειξης. Το βελούδινο “Σώμα γυναίκας” είναι η αφήγηση ενός γυναικείου σώματος: σε κανέναν δεν θα ερχόταν η ιδέα να δει το άλλο.

Ο D`Aquino εργάζεται με απέραντο λεπτότητα, ποντάροντας με μια κατευθυνόμενη σημείωση στα επιδερμικά στοιχεία του έργου, που στη συνέχεια περιβάλλει σε μια ακολουθία από χρωματικές επικαλύψεις, μέχρι να φτάσει το ενιαίο του αντικειμένου, ακριβώς - «σαν να» ήθελε ο καλλιτέχνης από την Κατάνια να αποσπάσει από τον κόσμο αυτά τα (πια σπάνια) κλάσματα της πλαστικής ακεραιότητας και να τα κάνει να ξαναζωντανέψουν για πάντα στις καμβάδες του. Αλλά δεν είναι όπως το λέμε, φυσικά.

Και ιδού ο αργός, μελετημένος προσανατολισμός του προς το πραγματικό: ακόμη και σε ένα μόνο καρέ, το ον, το “ζείν” ενός τοπίου, ενός αντικειμένου, ενός προσώπου, μιας έννοιας, διατρέχονται από ένα φως που εμείς ορίζουμε ως “φωτογραφικό”, αλλά που τίποτε άλλο δεν είναι σε αυτόν τον Gaetano D`Aquino από την επιθυμία της ηδονικής προσπέλασης της μίμησης της απόλυτης φύσης, του σημειώσει με ακρίβεια τον κυκλόν, την ανάκτηση της ακριβούς σωματικής πιστότητας στις ανατομίες.

Θα ήταν εύκολο, όπως συμβαίνει πάντα με τους ρεαλιστές ζωγράφους, να ζητήσουμε τα παλαιά δικαιώματα ερμηνείας που ο άνθρωπος, αδιαμφισβήτητα, πρέπει να διεκδικήσει, και που - ιστορικά έχει διαφανώς αποδειχθεί ότι έχει φέρει την έννοια της τέχνης προς την μη διάκριση ανάμεσα σε σημασιολογία και σημαίνουσα της αφαιρετικότητας, προς την τυχαιοποίηση εννοιολογικών επιδόσεων, προς τον κοινοτισμό της κίνησης της τέχνης χωρίς μορφή, προς τα αυτοματισμούς των φωτογραφικών κλικ, προς την μη αντιγραφή αλήθεια, αντί για την εικονική τέχνη της πληροφορικής, προς τα ψευδομαγικά της κινητικής τέχνης. Με μια λέξη, προς το χάος των ορισμών.

Από δέκα χιλιάδες χρόνια από την Αλταμίρα, ακόμα δεν ξέρουμε τι είναι η τέχνη. Ακριβώς αντίστροφα από την κατεύθυνση στην οποία κινήθηκε αυτός ο σαξινομηνικός χειριστής, με την επαναβεβαιωμένη, ήρεμη, παλαμηρή, απτική, ανθρωποκεντρική πλήρης αφήγηση.

Donat Conenna

ΚΑΤΑΚΟΡΑ ΣΥΝΟΜΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΟΥ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΟΡΑΜΑΤΟΣ

Από την παιδική μου ηλικία, είχα το προνόμιο να βυθιστώ στην τέχνη, θαυμάζοντας τα υπέροχα πορτρέτα του Emanuele Di Giovanni, του διάσημου καλλιτέχνη από την Κατάνια. Αυτή ήταν η αρχική μαγεία που πυροδότησε το μαγευτικό μου ταξίδι στον κόσμο της ζωγραφικής. Αρκετές επιτυχίες, ατομικές εκθέσεις και έργα μου σε όλο τον κόσμο. Άρχισα με την προσωπογραφία για να αντιμετωπίσω στη συνέχεια διάφορα θέματα όπως το τοπίο, τη νεκρή φύση και το γυμνό.

Εγώ προσωπικά προσπαθώ να εκφράσω και να επισημάνω όσα οι άλλοι δεν βλέπουν και να τα κάνω να φανούν με τα δικά μου μάτια. Ορίζω τη ζωγραφική σαν σιωπηλή ποίηση, όπως έλεγαν ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Σήμερα, μετά από μακρά καλλιτεχνική εμπειρία και αφού αντιμετώπισα ποικίλους θεματολόγους, έχω εστιάσει στη σκληρή μελέτη της Σικελίας, της γης μου. Ειδικά στο νερό, σε όλες τις αποχρώσεις, τις αντανακλάσεις, τα χρώματα, τη λάμψη, τη διαφάνεια και ως στοιχείο της ζωής, χαρακτηριστικό του Νησιού μου· όπως ο Β eruνο Etna, και αυτός μέρος των μελετών μου, με τις ροές λάβας του.

Μέχρι σήμερα έχω συνειδητοποιήσει ότι η μελέτη του νερού είναι ανάμεσα στα πιο δύσκολα πράγματα να αποδοθεί και observing τους πίνακες του Turner κατάλαβα ότι το νερό και το φως είναι σχεδόν αδύνατον να ενσωματωθούν σε απόλυτη μορφή.

Gaetano D`Aquino