Gaetano D' Aquino (1969) - Il Pensatore

Έργο σε καμβά 40x45 του Gaetano D' Aquino με φωτογραφία επικυρωμένη

Gaetano D`Aquino γεννήθηκε στην Κατάνια στις 30 Αυγούστου 1969, όπου και κατοικεί και εργάζεται επί του παρόντος. Μετά την επίτευξη του απολυτηρίου καλών τεχνών στο λύκειο, εντάχθηκε σε διάφορα σύγχρονα κινήματα τέχνης.

O D`Aquino ξεκίνησε το προσωπικό του ταξίδι στο πεδίο της ζωγραφικής, ζωντανεύοντας τις δημιουργικές του οράσεις μέσα από μια ποικιλία θεμάτων και τεχνικών. Αυτή η πορεία τον έχει καταστήσει έναν διακεκριμένο αντίπροσωπο της σύγχρονης τέχνης.

Τα έργα του D`Aquino έχουν διατεθεί σε πολλές σημαντικές συλλογές, δημόσιες και ιδιωτικές, και έχουν βρει χώρο σε πολλές ειδικές εκδόσεις περιοδικών και καταλόγων τέχνης.


ΜΕΤΑΜΦΕΡΕΣ ΠΑΡΟΥΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΕΣ:

1998 Μάιος Artistico Catanese, Κατάνια (συλλογικό)

2000 Γκαλερί, Il Massimo, Κατάνια (ατομικό)

2000 Συνάντηση με τη Ζωγραφική, Mascalucia (συλλογικό)

2001 Γκαλερί, Giotto, Κατάνια (ατομικό)

2004 Πρώτη παρουσίαση σύγχρονης τέχνης, BOHEMIEN, δημαρχείο, Acireale

2004 Εκδήλωση Τέχνης KATACLOÒ, Θέατρο Metropolitan, Κατάνια (συλλογικό)

2004 Γκαλερί, Il Massimo, Κατάνια (ατομικό)

2005 Δεύτερη Έστωμορνεά Ζωγραφικής υπό την διεύθυνση του Vittorio Sgarbi, Nineo

2005 Βραβείο Λογοτεχνίας και Τέχνης ARETUSA Τρίτος Χιλιετίας, τμήμα ζωγραφικής, πρώτος στη κατάταξη, Centro Siculo για την Επέκταση του Πολιτισμού, Περιφερειακή Έδρα Σιρακούσα

2006 Οι Χρώματα Μέσα Και Έξω από το Πράσινο Ορθογώνιο, Παρουσίαση Κινητικών Τεχνών, Ξενοδοχείο Luna, (Oleggio Castello, Μιλάνο) υπό τη διεύθυνση Donat Conenna

2007 Arte Fiera, Le Ciminiere, Κατάνια

2007 Γκαλερί, Arte Nuvò, Κατάνια (ατομικό)

2007 Γκαλερί, Art Gallery Ortigia, Σιράκουσα (ατομικό)

2008 Tremestieri, Τέχνη XIV έκδοση, Tremestieri Etneo

2009 Γκαλερύ Il Massimo, Κατάνια (ατομικό)

2012 Γκαλερί Civico 69, Φλωρεντία (ατομικό)

2015 Ημέρα Τέχνης και Δημιουργικότητας EMPIRE, Κατάνια (συλλογικό)

2015 Europa Eventi Arte, εμπορικό κέντρο Porte di Catania (Συλλογικό)

2016 Γκαλερί, Collezioni Contemporanee, Enna Bassa (συλλογικό)


GAETANO D`AQUINO ΚΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ DONAT CONENNA

Για να επιτύχουμε την αλήθεια του being (στο πρόσωπο, στο αντικείμενο, και σε κάθε άλλο οπτικό γεγονός) πρέπει να υπάρχει ο πόνος της γνωστικής διεργασίας. Με απλά λόγια: πρέπει να ξέρουμε να ζωγραφίζουμε.

Σε δεύτερο στάδιο μπορούμε να λάβουμε υπόψη όλες τις κινήσεις του “ex” (εκφράζω, εξωτερικεύω, εξουδετερώνω, εκθέτω) που οδηγούν τον άνθρωπο να γίνει εκφραστής των εξωτερικών και εσωτερικών πραγματικοτήτων.

Για να θέσουμε σε σωστό φως την υπόθεση D`Aquino, ο Gaetano D`Aquino από την Κατάνια, χρειάζεται να παραφράσουμε τον Καρτέσιο. Ζωγραφίζω, συνεπώς υπάρχω. Ένας αξίωμα που φέρνει τον μύθο της εικόνας, την οποία όλοι μας είμαστε αγνοί φορείς από πολιτισμική κληρονομιά, να υποδηλώνει τη δυνατότητα της σκέψης να φτάσει την ύπαρξη. Για τους καλλιτέχνες, αυτός ο είδος “σύνδρομο του Μποναρότι” (“Γιατί δεν μιλάς;”) ακούγεται - φυσικά πιο ή λιγότερο - σε σχέση με τις δικές τους δυνατότητες αφήγησης.

Οι λόγοι για τους οποίους ο Gaetano D`Aquino προσεγγίζει τον λευκό καμβά και τον “καίνε”, αρχίζοντας να σημειώνει το σχέδιο, που μετά φωτίζεται με χρώματα, δίνοντας έτσι τη χάρη της αλήθειας στην εικόνα που επιτυγχάνεται, βρίσκονται ακριβώς σε αυτή την πράξη μιμητικής απόδοσης, που εμείς οι φτωχοί κοινοί θνητοί δεν γνωρίζουμε να κάνουμε: να επιφέρουμε στην επιφάνεια - πάνω στον καμβά, ακόμη και περιορισμένο και περιοριστικό - τους εξωτερικούς και εσωτερικούς ορίζοντες του τοπίου, του αντικειμένου, του προσώπου, της αντίληψης.

Μια πράξη που, σε διάφορα στιλ, διέρρευσε μέσα στους αιώνες και στην ιστορία της τέχνης αλλά που ολοένα και σπανιότερα προσκαλεί καλλιτέχνες της πραγματικότητας “ολόκληρης”, όπως ο D`Aquino.

Εργάτης της εικόνας, κυρίως ανατομικής, που μπορεί να χαρακτηριστεί υπερρεαλιστής, όταν στις δημοσίως, λαϊκές, βεβηλωμένες “εικόνες” του διασώζει το αντικείμενο στην πρώτη γραμμή, επί του καμβά, από τις παγίδες της εντύπωσης, ήτοι του πειρασμού περί συνόμων, περί εξώθησης. Το μεταξωτό “Σώμα γυναίκας” αποτελεί την αφήγηση ενός γυναικείου σώματος: σε κανέναν δεν θα ερχόταν να δει το άλλο.

Ο D`Aquino εργάζεται με άπειρο λεπτομερειακό αργαλειό, παίζοντας με μια καλλωπισμένη επισημάνση τα επιδερμικά στοιχεία του έργου, που μετά περιτυλίγει σε μια αλληλουχία χρωματικών επικαλύψεων, μέχρι να επιτύχει το ενιαίο του αντικειμένου, ακριβώς - όπως αν - ο ζωγράφος από Κατάνια ήθελε να κλέψει από τον κόσμο αυτά τα (τώρα σπάνια) κλάσματα της πλαστικής ακεραιότητας και να τα φέρει στη ζωή για πάντα πάνω στους πίνακές του. Αλλά δεν είναι όπως το λέμε, φυσικά.

Και να ο αργός, μελετημένος του προσανατολισμός προς το πραγματικό: ακόμη και στην ακινησία ενός μόνο καρέ, το ον, το “ζείν” ενός τοπίου, ενός αντικειμένου, ενός προσώπου, ενός ορισμού, διαπερνάται από ένα φως που εμείς ορίζουμε ως “φωτογραφικό”, αλλά για τον Gaetano D`Aquino είναι τίποτα παραπάνω από την επιθυμία περιπετειώδους επίτευξης της μιμητικής του απόλυτου φυσικού, του να σημαδέψει με αυστηρότητα το περικείμενο, να αποδώσει αληθινή σωματική πιστότητα στις ανατομίες.

Θα ήταν εύκολο, όπως συμβαίνει πάντα με τους ρεαλιστές ζωγράφους, να επικαλεστούμε τα πλέον παλιά δικαιώματα ερμηνείας που ο άνθρωπος, αναμφίβολα, οφείλει να διεκδικήσει, και που - ιστορικά τεκμηριωμένο - οδήγησαν την έννοια της τέχνης προς την απομάκρυνση από τη διακριτή σχέση σημαίνων και σημαίνεται του αφηγηματισμού, προς τη συμπτωματολογία της ποικιλότητας των επιδόσεων, προς τον λαϊκισμό της χειρονομίας της άμορφης τέχνης, συγγνώμη, άμορφης τέχνης, προς τους αυτόματους εκτελεστικούς μηχανισμούς του κλικ της φωτογραφίας, προς την μη αληθινή είδαν της τέχνης της πληροφορικής, προς τους ψευδοεικόνες της κινητικής τέχνης. Με μια λέξη, προς το χάος των ορισμών.

Περί δέκα χιλιάδες χρόνια από την Αλταμίρα, δεν ξέρουμε ακόμα τι είναι η τέχνη. Ακριβώς το αντίθετο από την κατεύθυνση στην οποία είχε κινηθεί αυτός ο Σικελός χειριστής, με την επαναβεβαίωση, τη σωματική, παλάμη, απτική ολοκληρωμένη αφήγηση.

Donat Conenna

Σύντομη Περιγραφή της Δικής μου Καλλιτεχνικής Όρασης

Από τη παιδική μου ηλικία είχα το προνόμιο να εμβαθύνω στην τέχνη, θαυμάζοντας τα θαυμαστά πορτρέτα του Emanuele Di Giovanni, του διακεκριμένου ζωγράφου της Κατάνια. Ήταν αυτή η μαγεία που πυροδότησε το εντυπωσιακό μου ταξίδι στον κόσμο της ζωγραφικής· γεμάτο επιτυχίες, ατομικές εκθέσεις και τα δικά μου έργα διασκορπισμένα σε όλο τον κόσμο. Ξεκίνησα με την προσωπογραφία για να αντιμετωπίσω στη συνέχεια διάφορα θέματα όπως το τοπίο, τη νεκρή φύση και το γυμνό.

Εξ ονόματός μου προσπαθώ να εκφράσω και να επισημάνω ό,τι οι άλλοι δεν βλέπουν και να το κάνω ορατό μέσα από τα μάτια μου. Ορίζω τη ζωγραφική ως σιωπηλή ποίηση, όπως έλεγε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι.

Σήμερα, μετά από μακρά εμπειρία στη ζωγραφική και μετά από την αντιμετώπιση ποικίλων θεμάτων, έχω εστιάσει στη σκληρή μελέτη της Σικελίας, γης μου. Ιδιαίτερα στο νερό, σε όλες τις αποχρώσεις του, στα αντανακλάσματά του, τα χρώματα, τη λαμπρότητα, τη διαφάνεια και ως στοιχείο ζωής, χαρακτηριστικό του νησιού μου· όπως το ηφαίστειο ΈΤνα, που αποτελεί επίσης μέρος των σπουδών μου, με τις ροές λάβας του.

Μέχρι σήμερα έχω συνειδητοποιήσει ότι η μελέτη του νερού είναι ανάμεσα στα πιο δύσκολα πράγματα για απόδοση και παρατηρώντας τα έργα του Turner κατάλαβα ότι το νερό και το φως είναι σχεδόν αδύνατον να εξειδικευτούν.

Gaetano D`Aquino