René Magritte (1898-1967) - Black Magic






Διηύθυνε ως Senior Specialist στη Finarte για 12 χρόνια, ειδικευμένη σε σύγχρονα έργα.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136487 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, Black Magic, λιθογραφία σε vellum BFK Rives διαστάσεων 60 x 45 cm από περιορισμένη έκδοση 275 αντιτύπων, πλατίνα υπογεγραμμένη και χειρόγραφη υπογραφή, κατασκευασμένη στηρίζοντας τις δεκαετίες 2000 στη Βέλγιο και πωληθείσα από ιδιοκτήτη ή μεταπωλητή.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - χειρόγραφη με μολύβι υπογραφή από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Ιδρύματος, επιγραφή του πινακίδιου René Magritte
Λιθογραφία σε βελούδινο BFK Rives.
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία κατασκευάστηκε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένη με τη μαύρη σφραγίδα Διαθήκης, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό άκρο του λίθου και χειρόγραφο από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Ιδρύματος (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Δ dimensions: 60x45 εκ.
Ο René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε πολλά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχαιρωτών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω και γύρω από αυτήν τη μυστηριώδη σφαίρα, στιλιζαρισμένα σύννεφα κατακλύζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονα οικειότητας και βαθιάς ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αίσθηση αναστάτωσης που δημιουργεί αυτή η παράξενα σκηνή. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (d´apres) - χειρόγραφη με μολύβι υπογραφή από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Ιδρύματος, επιγραφή του πινακίδιου René Magritte
Λιθογραφία σε βελούδινο BFK Rives.
Αριθμημένο / 275 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Η λιθογραφία κατασκευάστηκε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte, επικυρωμένη με τη μαύρη σφραγίδα Διαθήκης, υπογεγραμμένο στο κάτω αριστερό άκρο του λίθου και χειρόγραφο από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Ιδρύματος (με αρχικό στο ίδιο πλευρό του αριθμού)
Δ dimensions: 60x45 εκ.
Ο René Magritte, ο διακεκριμένος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε πολλά συναρπαστικά έργα που παίζουν με τα θέματα των παραθύρων, σφαιρών και νεφών. Ένα αξιοσημείωτο παράδειγμα είναι ο πίνακας του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχαιρωτών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά του στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχετυπικής σύνθεσής του.
Σε αυτό το γοητευτικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως κάδρο σε μια αναπάντεχη σκηνή. Αντί να αποκαλύψει ένα συμβατικό εξωτερικό τοπίο, ο θεατής αντιλαμβάνεται ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς έξω από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω και γύρω από αυτήν τη μυστηριώδη σφαίρα, στιλιζαρισμένα σύννεφα κατακλύζουν τον ουρανό, αποδοσμένα με την χαρακτηριστική ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Magritte.
Η αλληλεπίδραση αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονα οικειότητας και βαθιάς ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως πύλη στην πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει ένα αδύνατο όραμα. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, ενώ φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική αίσθηση αναστάτωσης που δημιουργεί αυτή η παράξενα σκηνή. Ο Magritte χρησιμοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά θέματα για να αμφισβητήσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστικό, και τη φύση της αναπαράστασης.
