Attilio Rossi (1909-1994) - Primavera

Ένα ελαιογραφικό έργο σε καμβά του Attilio Rossi. Το μοναδικό αυτό έργο μετρά 60 εκ. σε πλάτος και 80 εκ. σε ύψος, ενώ με το τελάρο του έχει ύψος 94 εκ. και πλάτος 75 εκ.
Το ορατό στο φωτογραφικό κάδρο τελάρο περιλαμβάνεται ως ευγένεια και δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του έργου. Τυχόν φθορές στο τελάρω δεν αποτελούν λόγους για παράπονα ή ακυρώσεις της παραγγελίας.
Κτήση ιδιωτικής συλλογής.

Attilio Rossi, γεννηθείς το 1909 στο Albairate και απεβίωσε το 1994 στο Μιλάνο, διήνυσε τον 20ό αιώνα με μια ζωγραφική διαδρομή που κάλυψε τον αφαιρετικό τέχνη μέχρι τον υπερρεαλισμό και τελικά τοποθετήθηκε στα όρια της πιο προχωρημένης εικονογράφησης, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικότερες πειραματικές τάσεις της σύγχρονης τέχνης. Σε αυτόν έχει αφιερωθεί ο δημόσιος κήπος μεταξύ των οδών Via Arena και Via Conca del Naviglio στο Μιλάνο.

Στο τελευταίο στάδιο της καλλιτεχνικής του πορείας, οι δεξαμενές του, οι νεκρές φύσεις και τα αυτοπορτρέτα του άφησαν χώρο στον μεγάλο κύκλο της μεταφυσικής ζωγραφικής.
Η πιο απαιτητική του δημιουργία παραμένει η μεγάλη Via Crucis Σήμερα, που αποτελείται από 14 πίνακες, οι οποίοι αναδρομολογούν την ιστορία του σύγχρονου κόσμου με μια μορφολογική έρευνα εξαιρετικά τολμηρή. Έργα του βρίσκονται σε πολλά μουσεία, μεταξύ των οποίων το Museum of Modern Art της Νέας Υόρκης, και σε πολυάριθμα και επιφανή ιδιωτικά συλλογές.

Η ζωντανή πολιτισμική δέσμευση του Attilio Rossi επιβεβαιώνεται και από τους φίλους που τον περιέβαλλαν: Soldati, Reggiani, Licini, Fontana, Bogliardi, Veronesi, Ghiringhelli, Gatto, Sinisgalli, Quasimodo, Giolli, Bardi, Modiano, Carra’, Belli και Persico.

Ο Attilio Rossi εξέθεσε τα έργα του σε πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό και σε πολλές μεγάλης κλίμακας ομαδικές εκθέσεις. Επίσης συμμετείχε στη Μπιεννάλε της Βενετίας (1948 και 1962) και στη Κ Quadrennale της Ρώμης. Ο Δήμος του Μιλάνου του αφιέρωσε το 1975 μια σημαντική έκθεση στην Piaggia Reale (Palazzo Reale). Μεταξύ των αντιολοκληρωμένων του περιλαμβάνεται η ευρύτατη παρουσίαση του 1987 στη Civica Galleria d'Arte Moderna di Gallarate.
Το 1996, δύο χρόνια μετά τον θάνατό του, η Società per le Belle Arti ed Esposizione Permanente di Milano του αφιέρωσε μια ευρεία ανώτερη ανθολογία με έναν σημαντικό κατάλογο επιμελημένο από τον Luciano Caramel.

Κατά τη μακρά πορεία της καλλιτεχνικής του δραστηριότητας ο Attilio Rossi κέρδισε πολυάριθμα βραβεία και τιμήθηκε το 1974 από το Δήμο του Μιλάνου με χρυσή μεταλλική πλακέτα για τον πολιτισμό και την τέχνη. Το 2003 το όνομά του γράφτηκε ανάμεσα σε διακεκριμένους δημότες στο Famedio του Μιλάνου.

Στον χώρο της τέχνης ο Attilio Rossi έχει υλοποιήσει βιβλία, μεταξύ των οποίων αναφέρονται Buenos Aires en tinta china, 130 σκιαγραφήσεις με επίλογο του Jorge Luis Borges και ποιήματα του Rafael Alberti, και Milano in inchiostro di china, 130 σκίτσα με κείμενο και ποιήματα του Salvatore Quasimodo. Έχει επίσης εικονογραφήσει πολυάριθμα βιβλία.

Στα έργα του, αλλά και στα υδαρογραφικά του και στα σκίτσα του έχουν αφιερωθεί γραφές, μελέτες και άρθρα από σημαντικούς μελετητές και κριτικούς τέχνης όπως οι Luciano Caramel, Dino Formaggio, Sebastiano Grasso, Jorge Luis Borges, Franco Russoli (συγγραφέας μονογραφίας), Raffaele De Grada, Gian Alberto Dell'Acqua, Dante Isella, Marisa Dalai Emiliani, Francesco Flora (συγγραφέας μονογραφίας), Fernanda Wittgens, Rossana Bossaglia, Leonardo Sinisgalli, Camilla Cederna, Alberico Sala, Raffaele Carrieri. Roberto Tassi, Vittorio Sgarbi, Leonardo Borgese, Eduardo Mallea, Guillermo De Torre, Arturo Serrano Plaja και πολλοί άλλοι.

Ο Attilio Rossi θεωρείται επίσης μεγάλος καινοτόμος στον χώρο της γραφικής τέχνης. Το 1933 ίδρυσε και διεύθυνε για δύο χρόνια το περιοδικό Campo Grafico, επαναστατικό όχι μόνον για τη πρωτότυπη και εξαιρετική εκτελεστική του φόρμα, αλλά γιατί ανανέωσε πλήρως τη γραφιστική στην Ιταλία, ανοίγοντάς την στις επιρροές του Bauhaus και της σύγχρονης τέχνης (Picasso, Mondrian, Kandinsky κ.ά.). Επίσης οι Campisti, συνεργάτες του περιοδικού, έγραψαν πράγματι «νέους κανόνες» της ιταλικής γραφικής τέχνης, αρκεί να σκεφτεί κάποιος και το La Rassegna del Brutto, κριτική στήλη του περιοδικού που ανέδειχνε τις γραφικές δημιουργίες επικριτικές απέναντι στα κριτήρια αναγνωσιμότητας και καινοτομίας. Ο Attilio Rossi συνέχισε αυτή την δράση και στα πενήντα, διευθύνοντας το περιοδικό Linea grafica, επιμελούμενος βιβλία και υλοποιώντας αφίσες. Και σε αυτόν τον τομέα έχει γράψει βιβλία για τις αφίσες και τα αρχαία αλφάβητα.

Ο Attilio Rossi υπήρξε επίσης σημαντικός πολιτιστικός οργανωτής, ο οποίος πραγματοποίησε και επιμελήθηκε πολυάριθμες εκθέσεις τέχνης μεγάλης σημασίας στο Palzzo Reale του Μιλάνου και στην Permanente. Μεταξύ των πρωτοβουλιών του ήταν και το γεγονός ότι κατάφερε το 1953 από τον Pablo Picasso την παραχώρηση του Guernica για την μεγάλη έκθεση αφιερωμένη στον ίδιο και στο Μιλάνου.