Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Σκουργική σύγχρονη του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Έκδοση αριθ. 3/8 - Υπογεγραμμένη και αυθεντοποιημένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψύξη κρύου πολτών από μάρμαρο και πέτρα
- Εξαιρετικές συνθήκες



Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίστιξη με τη κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και τίθενται υπό μια διαδικασία κλασματισμού και επαναχάραξης.
Η μορφή πλέον δεν νοείται ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διασπάται και επανασυντίθεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτη κατάσταση. Εκείνο που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευπάθεια. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστρέφεται σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιλάνο Biella το 1987, από το 2007 ανέπτυξε μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στην μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από άμεση σχέση με εύθραυστα και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρας, φυσικούς χρωστούς, τεφανοποιημένες γήινες, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά μέσα, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς του χρόνου, της ιστορίας και της δυνατότητας επανγέννησης.

Μέσω μιας διαδικασίας που θεωρώ πιο ιερουργική παρά γλυπτική: μια επανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και τη επιθυμία να αποδώσω ζωή σε εκείνο που θραύστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από την δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται αρχική ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα διαλύω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα σε απώλεια και ανάσταση, ανάμεσα σε μνήμη και δυνατότητα, καθιστώντας ορατό το στιγμιότυπο στο οποίο η ύλη παύει να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Το πέρασμα λαμβάνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που ήδη έχουν ύπαρξη, τις διαλύω και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατό ένα διαρκές καθεστώς μεταβολής.
Η έρευνα συγκρούεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιάβρωτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, οξειδώνεται και μεταμορφώνεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλεγμένη σε έναν διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται, αλλά γίνεται συνσυγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του γόστου, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτό-διδακτικός, έχω χτίσει την πορεία μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην συνοδεία του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντανακλούν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και ελλείψεις συνυπάρχουν και αναγεννούνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτικές προκύπτουν ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην ερείπωση και την ανάσταση, ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση, αποκαθιστώντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.