Matteo Ciffo - Origini - Teschio 2

*ΚΛΕΙΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΕΙΣΤΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΤΗΝ 18/06/26*

- Έργο σύγχρονης γλυπτικής του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Origini - Κρανίο 2
-Έτος 2025. Εκτύπωση αρ. 1/40 - Υπογεγραμμένο και επικυρωμένο από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό αυθεντικότητας
- Υλικό: Χύτευση από χαλκό σε απώλεια κεριού (φυή) [Fusione a cera persa di Bronzo]
- Εξαιρετικές συνθήκες


Συλλογή ORIGINI

Πριν από τον κατακερματισμό.
Πριν από την αρχιτεκτονική της μνήμης.
Πριν από τους όγκους, τις διαβρώσεις και τις αδύνατες επανοικοδομήσεις.

Origini γεννήθηκε ως ο πρώτος επαφή με την αρχέτυπη ύλη του ανθρώπινου όντος: το κρανίο.
Όχι ως σύμβολο θανάτου, αλλά ως πρωτόγονη δομή, μητέρα μήτρα, απόλυτη μαρτυρία του χρόνου.

Αυτά τα έργα σε μπρούντζο αντιπροσωπεύουν την αρχή της έρευνας που αργότερα θα οδηγήσει στη συλλογή Frammenti.
Εάν τα Frammenti ερευνούν τη σπασμένη μνήμη, την κατάρρευση και την ανακατασκευή της ταυτότητας μέσω γεωμετρικών μοτίβων και γλυπτικές αρχιτεκτονικές, το Origini συνιστά τον αρχικό πυρήνα: τη μορφή που είναι ουσιώδης από την οποία προέρχεται τα πάντα.

Ο μπρούντζος αποκτά εδώ έναν θεμελιώδη ρόλο.
Αιώνιο, ιστορικό, σχεδόν ριτualικός υλικός, διατηρεί την επιφάνεια όπως μια δέρμα φθαρμένη από τον χρόνο.
Οι κάθετες καλλίπτεις διατρέχουν το κρανίο όπως στρωματοποιήσεις χρονικές, ιχνουργίες μνήμης, primitive traces ενός ακόμη άγνωστου γλώσσικου.

Στο Origini η μορφή είναι ακόμη ολόκληρη.
Δεν έχει σπάσει.
Δεν έχει ακόμη γίνει θραύσμα.

Αλλά ήδη περιέχει τα πάντα που θα ακολουθήσουν.

Τα έργα της σειράς Frammenti προέρχονται πράγματι από αυτή την αρχική ένταση:
η θέληση μεταμορφώσεως του σώματος του κλασικού σε σύγχρονο εύρημα, η διακοπή της τελειότητας μέσω του κενού, του κύβου, της διάβρωσης και της αναστολής.

Origini είναι επομένως το μηδενικό σημείο της έρευνας.
Η ύλη των προγονικών εποχών από την οποία αναδύονται οι επόμενες αρχιτεκτονικές της μνήμης.

Εκεί όπου τα Frammenti αφηγούνται τη διάλυση της ταυτότητας στον χρόνο, το Origini φυλάει ακόμα τον αρχέγονο σπόρο της.




MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Biella το 1987, από το 2007 αναπτύσσω έρευνα κεντρική στην ύλη, στη μετατροπή της και στη μνήμη που διαφυλάσσει. Η δουλειά μου προέρχεται από άμεση σχέση με ευγενή και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, εδάφη αρμένικα, οξείδια και μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανούς παρόντες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας αναγέννησης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική παρά γλυπτική: μια Αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να ξαναδώσω ζωή σε ό,τι έχει θραθεί, εγκαταλειφθεί ή λησμονηθεί. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από την εργασία άλλων γλυπτών, γίνονται αρχικώς ύλη για τα έργα μου.

Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία. Τα διασπάω και τα επανασυναρμολογώ, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενη κατάστασή τους, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια εύθραυστη ισορροπία μεταξύ απώλειας και αναγέννησης, μεταξύ μνήμης και δυνατότητας, καθιστώντας ορατό το σημείο όπου η ύλη παύει να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία λαμβάνει τη μορφή μετατροπής που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη υπάρξει, τις διασπάω και τις επανασυναρμολογώ για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια τάση ανάμεσα στην καταστροφή και τη ριζογόνηση, ανάμεσα σε απώλεια και μνήμη, καθιστώντας ορατή μια διαρκή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα αντιπαρατίθεται με υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: εξωτερικά αιώνια και αδιασύνδετα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια unsettled φύση ικανή να αντιδράσει, να οξειδωθεί και να μετασχηματιστεί στο χρόνο. Αυτή η κατάσταση καθιστά το ύφος ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλέκοντάς την σε διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.

Η τελειότητα αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η ατελεύτητη εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν είναι υποταγμένη, αλλά γίνεται συνεκδότης, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του gesture, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυτεργασία, αυτοδίδακτος, έχω χτίσει την πορεία μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στον συνοδεύοντα του υλικού στην μεταμόρφωσή του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές στις οποίες θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.

Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Τα γλυπτά εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα σε κατάρρευση και αναγέννηση, ανάμεσα σε διατήρηση και μεταμόρφωση, αποδίδοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά επίκαιρη και ανθρώπινη.