Robert Delaunay - Circle Forms - Fine art giclée - Licensed print

Γκλίτ-εκτύπωση giclée του Ρόμπερτ Ντελωμέν (* Celtic?)
Αναπαραγωγή του έργου «Circle Forms» του Ρόμπερτ Ντελωὺν το 1930.
Ειδική πολυτελής έκδοση σε ματ ψηφιακό χαρτί 250 g/m² προστατευτικό. Ένα εξαιρετικά ευέλικτο και υψηλής ποιότητας χαρτί, παρασκευασμένο στη Γερμανία με ίνα ξύλου χωρίς οξύ και χλώριο.
Άδεια εκτύπωσης με πνευματικά δικαιώματα.

- Διαστάσεις φύλλου: 43 x 60 cm
- Διαστάσεις θέματος: 33 x 50 cm
- Κατάσταση: Εξαιρετική (αυτό το έργο ποτέ δεν έχει πλαστικοποιηθεί ή εκτεθεί, διατηρείται πάντα σε επαγγελματικό φάκελο τέχνης, γι’ αυτό βρίσκεται σε άριστη κατάσταση).
- Προέλευση: Ιδιωτική συλλογή.

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί με προσοχή σε πακέτο από ενισχυμένο χαρτόνι. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό εντοπισμού.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης ασφάλεια μεταφοράς με ανώτατη αξία του τελικού έργου, με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βλάβης, χωρίς κόστος για τον αγοραστή.

Ο Γάλλος ζωγράφος και θεωρητικός Ρόμπερτ Ντελωὺν αποτελεί μία από τις πλέον σημαντικές φιγούρες για την κατανόηση της γέννησης της αφηρημένης τέχνης στις αρχές του 20ού αιώνα. Μετά την εκπαίδευσή του ως σκηνικός, γύρω στο 1905 ανέπτυξε ενδιαφέρον για τους μεταϊμπρεσιονιστές Γκογκέν και Σερά και για τις μελέτες περί χρώματος του Μισέλ-Ευγενί Ζεβρεύ. Συμμετείχε στα πρώτα βήματα του Κυβισμού, αν και το ενδιαφέρον του για τις αντιθέσεις χρώματος και τη διάλυση της μορφής μέσω του φωτός θα σηματοδοτούσε μια αποκλίνουσα νότα που ο Γκιγιόμ Απολλινέρ θα κατέτασσε ως Ορφισμό το 1912. Οι σειρές Εκκλησία Saint-Séverin, Ο Πύργος του Άιφελ και Τα παράθυρα συγχρόνως σημείωσαν αυτόν τον δρόμο που θα κατέληγε στην αφηρημένη τέχνη.
Το 1910 παντρεύτηκε τη Σόνια Τερκ, ζωγράφο με ουκρανική καταγωγή, μαζί με την οποία από τότε μοιράστηκε τις καλλιτεχνικές του ανησυχίες και πολλές από τις συνεργασίες. Παρουσιάστηκε από τον Βασίλι Καντίνσκι να συμμετάσχει στην πρώτη έκθεση Der Blaue Reiter (Ο Ασπρος Ιππότης) στη Μόναχο, και το έργο του για το φως, το οποίο μεταφράστηκε στα γερμανικά, άσκησε σημαντική επιρροή σε ζωγράφους όπως τον Paul Klee, τον Franz Marc, τον August Macke ή τον Johannes Itten.
Η οικογένεια Ντελωὺν βρισκόταν στην Ιβηρική χερσόνησο τη στιγμή που ξέσπασε ο Πρώτος Παγκόσμιος Πόλεμος, με αποτέλεσμα να παραμείνουν στην Πορτογαλία αρχικά και στη συνέχεια στην Ισπανία κατά τη διάρκεια της σύρραξης. Κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος, ο πίνακας του επέστρεψε προς την ανθρωπομορφία. Όταν το 1920 εγκαταστάθηκαν και πάλι στο Παρίσι, ο Ντελωὺν γνώρισε τον Αντρέ Μπρετόν και τον Τριστάν Τζαρά, που τον εισήγαγαν στους νέους γαλλικούς καλλιτεχνικούς κύκλους του ντόυνταίστικου και σουρεαλιστικού. Γύρω στο 1930 επανήλθε στην αφηρημένη τέχνη και από τότε συμμετείχε σε εκθέσεις και εκδηλώσεις που οργάνωσαν ομάδες όπως Cercle et Carré ή Abstraction- Création. Στο τέλος της ζωής του δημιούργησε μαζί με τη γυναίκα του μεγάλα έγχρωμα ανάγλυφα για την Έκθεση Παγκόσμια του Παρισιού του 1937, και το 1938 δημιούργησε πίνακες που προορίζονταν για τη διακόσμηση της αίθουσας γλυπτικής της Salon des Tuileries.