Joan Miro (1893-1983) - Parler Seul

Χαρακτική του Τζον Μιρό (*)
Αυτό το έργο αναπαράγει ένα από τα αρχικά σχέδια που δημιούργήθηκαν από τον Μιρό για να εικονογραφήσει το βιβλίο ποιημάτων «Parler Seul» (**) (Μιλώ μόνος), με συγγραφέα τον Tristan Tzara το 1947.
Εκδόθηκε από τη Maeght Editeur το έτος 2004.
Γενικεύεται πάνω σε λευκό χαρτί βαμβακερού vellum με υψηλή πυκνότητα.
Υπογεγραμμένο στη μήτρα.
Σφραγίδα του εκδότη και της Διαδοχής του Μιρό στο πίσω μέρος του φύλλου.
Περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).

Specifikations:

- Διαστάσεις υποστηρίγματος: 60 x 45 εκ
- Διαστάσεις εικόνας: 42 x 33 εκ
- Έτος 2004
- Έκδοση: 1000 αντίτυπα
- Αναφορές: Cramer 17. Rauch 165
- Κατάσταση: Εξαιρετική (το παρόν έργο δεν έχει μπορύνει ποτέ κάδρο ή εκτεθεί, και διατηρείται πάντα σε επαγγελματικά φάκελο τέχνης, οπότε βρίσκεται σε άψογη κατάσταση).

Το έργο θα χειριστείται και θα συσκευαστεί με προσοχή σε επίπεδη πλαστική συσκευασία από χαρτόνι ενισχυμένο. Η αποστολή θα είναι πιστοποιημένη με αριθμό παρακολούθησης.

Η αποστολή θα περιλαμβάνει επίσης πλήρες ασφάλιστρο μέχρι την τελική αξία του έργου με πλήρη αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή ζημιάς, χωρίς κανένα κόστος για τον αγοραστή.

(*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη Σχολή La Llotja ενάντια στη βούληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί πιο παραδοσιακά. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φauvistes και τους κυβιστές. Τα συναισθηματικά τοπία του, αυτά που θα τον διαμορφώσουν ως άνθρωπο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως τα Mont-roig, Παρίσι, Μάλαγμα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίθετο τόνο στην πνευματική ταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Arp, τον Magritte, τον Brancusi και τον Giacometti και εκθέσεων με τους Dalí, Tanguy, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Ντανταϊσμό και τον Υπερρεαλισμό.
Το κίνητρο του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακαλύπτει στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκειasa του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στη Πάλμα ντε Μπαλέρμα, χώρο καταφύγιο και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντοτε ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Η ρίζωση στο τοπίο του Mont-roig αρχικά και στη Μαγιόρκα αργότερα θα καθορίσει το έργο του. Ο σύνδεσμος με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές του έρευνες. Ο Μιρό αποφεύγει τον ακαδημαϊσμό, αναζητώντας συνεχώς ένα παγκόσμιο και αγνό έργο, μη προσαρτημένο σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στη δημόσια έκφραση, μέσω της καλλιτεχνικής πράξης ο Joan Miró δείχνει την επανάστασή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και εξαιρετικά προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική μεταξύ καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εντυπωσιακά αυθόρμητες και αδιαμόρφωτες εικόνες του Miró, σκιαγραφημένες απευθείας πάνω στον λίθο με ελάχιστα προπαρασκευαστικά σκίτσα, έχουν τη φρεσκάδα της εφευρετικότητας των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν επιμελημένη από τη Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, εκ των οποίων οι 49 έιναι σε έγχρωμο εκτύπωμα, εκ των οποίων 18 είναι hors-texte. (*) Joan Miró (1893-1983) γεννήθηκε στη Βαρκελώνη, όπου μεγάλωσε και ξεκίνησε τις καλλιτεχνικές του σπουδές. Πήγε στη Σχολή La Llotja ενάντια στη βούληση των γονιών του, που ήθελαν να εργαστεί με έναν πιο παραδοσιακό τρόπο. Αργότερα σπούδασε στην Escola d'Art de Francesc Galí και γνώρισε τους φauvistes και τους κυβιστές.
Τα συναισθηματικά τοπία του, αυτά που τον διαμορφώνουν ως άτομο και καλλιτέχνη, είναι κυρίως Mont-roig, Παρίσι, Μάλλοργκα και αργότερα Νέα Υόρκη και Ιαπωνία. Το Mont-roig, ένας μικρός οικισμός στην επαρχία Baix Camp, θα αποτελέσει το αντίβαρο στην πνευματική αναταραχή που ζει στο Παρίσι, όπου μετακόμισε τη δεκαετία του είκοσι μαζί με τους σουρεαλιστές ποιητές και τους πιο δημιουργικούς καλλιτέχνες της εποχής του. Εκεί γνώρισε τον Αρπ, τον Μαγκρίτ, τον Μπανκρούζι και τον Τζιακομέτι και εκθέστηκε με τους Ντιλά, Τανγκύ, Meret Oppenheim και Max Ernst σε διάφορες εκθέσεις για τον Νταδαϊσμό και τον Υπερρεαλισμό.
Το έμπνευση του αφηρημένου εξπρεσιονισμού το ανακάλυψε στη Νέα Υόρκη τη δεκαετία του ’40. Αργότερα, το 1956, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ο Joan Miró θα εγκαταλείψει την εξορία του στη Γαλλία και θα εγκατασταθεί στην Πάλμα ντε Μαγιόρκα, χώρο καταφυγής και εργασίας, όπου ο φίλος του Josep Lluís Sert θα σχεδιάσει το εργαστήριο που πάντα ονειρευόταν. Εκεί επικεντρώθηκε στη δουλειά με γλυπτά και κεραμικά, μέχρι το θάνατό του το 1983.
Ο ριζικός συνδετικός ιστός με το τοπίο Mont-roig πρώτα και της Μαγιόρκα μετά θα καθορίσει το έργο του. ο δεσμός με τη γη και το ενδιαφέρον για τα καθημερινά αντικείμενα και το φυσικό περιβάλλον θα αποτελέσουν το υπόβαθρο ορισμένων από τις τεχνικές και μορφολογικές έρευνες. Ο Μιρό φεύγει από τον ακαδημαικισμό, σε αναζήτηση ενός πανοραμικού και αγνού έργου, μη ενταγμένου σε κανένα συγκεκριμένο κίνημα. Περιεχόμενο στις μορφές και στις δημόσιες εκφάνσεις, είναι μέσω της καλλιτεχνικής πράξης όπου ο Τζον Μιρό δείχνει την ανυπακοή του και μια μεγάλη ευαισθησία προς τα πολιτικά και κοινωνικά γεγονότα που τον περιβάλλουν. Αυτή η αντίθεση δυνάμεων θα τον οδηγήσει στη δημιουργία μιας μοναδικής και ιδιαίτερα προσωπικής γλώσσας που τον τοποθετεί ως έναν από τους πιο επιδραστικούς καλλιτέχνες του 20ού αιώνα.

(**) Το “Parler Seul” αντιπροσωπεύει μια συνεργασία ιδιαίτερα αποτελεσματική ανάμεσα σε καλλιτέχνη και συγγραφέα. Οι εικόνες που ξεδιπλώνονται αυθόρμητα και χωρίς μορφή του Miró, σκαλισμένες απευθείας σε πέτρα με ελάχιστα προκαταρκτικά σκίτσα, έχουν το ζωηρό εφεύρεσης των τυχαίων στίχων του Tzara.
Η αρχική έκδοση ήταν ευθύνη της Maeght Editeur και αποτελείται από 72 πρωτότυπες λιθογραφίες του Miró, οι 49 από αυτές σε έγχρωμη εκτύπωση, από τις οποίες 18 είναι hors-texte.