Veronica Ciccarese - Equilibrio tra cielo e mare

Καλώς ορίσατε στη γκαλερί μας. Πιστεύουμε στη δυναμικότητα της σύγχρονης τέχνης: κάθε εβδομάδα θα βρίσκετε ένα επιλεγμένο έργο 'Senza Riserva' για να δώσουμε τη δυνατότητα σε νέους συλλέκτες να μας ανακαλύψουν, συνοδευόμενο από τα αποκλειστικά έργα μας της Ultima Generazione προστατευμένα με ρήτρα διατήρησης, αφιερωμένα σε όσους αναζητούν καινοτόμα κομμάτια και στοχευμένες επενδύσεις. Γεννήθηκα στην Απουλία, ανάμεσα στο φως και τη θάλασσα του Σαλέντο, τοπία που τροφοδότησαν τη ευαισθησία μου από τα παιδικά μου χρόνια. Το πάθος μου για τη ζωγραφική διαμορφώθηκε μέσα από μια αυστηρή αυτοδίδακτη μελέτη, έναν φυσικό διάλογο με το μέσο που με οδήγησε να επιλέξω το λάδι ως κύρια γλώσσα. Πρόκειται για μια μαλακή, φωτεινή και υπομονετική τεχνική· μου δίδαξε την ισορροπία ανάμεσα στο ένστικτο της πρώτης πινελιάς και στη σταδιακή σκέψη, μέχρι τη στιγμή που το ίδιο το έργο μου μιλά και μου λέει πότε να σταματήσω. Αν κάποτε η αφετηρία μου ήταν μια εικαστική τέχνη προσκολλημένη στην πραγματικότητα, από τότε η ματιά μου έχει εξελιχθεί σε μια μεταμόρφωση. Οι ρίζες της κλασικής εικαστικής τέχνης εξελίσσονται στην ελευθερία του συμβόλου, όπου το ασυνείδητο εμφανίζεται στον καμβά. Η καλλιτεχνική μου εξέλιξη ήταν μια σταδιακή μετάβαση από την αισθητική της μορφής στην αισθητική του συναισθήματος. Αν μια φορά ο στόχος μου ήταν η πιστότητα στη πραγματικότητα, σήμερα είναι η πιστότητα στο συναίσθημα. Στα τρέχοντα έργα μου η ακαδημαϊκή τεχνική συγχωνεύεται με ονειρικές ατμόσφαιρες, δίνοντας ζωή σε θέματα που κατοικούν σε έναν αιωρούμενο χρόνο, σε σταθερό ισορροπία ανάμεσα στη σταθερότητα του παρελθόντος και την κορύφωση του σουρρεαλιστικού. Το ακλόνητο γοητεία μου για τη γυναικεία φιγούρα – ένα μυστηριώδες πλάσμα, ευγενικό και μερικές φορές σκανδαλώδες – παραμένει ο καρδιακός παλμός του έργου μου, αν και τώρα έχει μετατοπιστεί προς βαθύτερες και σουρεαλιστικές περιοχές. Οι γυναίκες που ζωγραφίζω δεν ανήκουν πλέον αποκλειστικά στο παρόν ή στο παρελθόν. Διαβιούν σε ένα κατώφλι όπου το σώμα γίνεται σύμβολο και η καθημερινότητα γίνεται ένα αίνιγμα πέρα από τον χρόνο και τον χώρο. Κάθε έργο είναι ένας ύμνος στο θηλυκό πνεύμα, νοήματα ενός πολυμορφικού σύμπαντος που ταλαντώνεται ανάμεσα στην πραγματικότητα και το όνειρο.