André Gabriel Bernadou (1910-1985) - Composition

Γκουάς σε χαρτί.

Αντρ Ντε Ζαμπρ Μερναδόου γεννιέται στις 13 Ιανουαρίου 1910 στο Παρίσι και πεθαίνει στις 27 Ιουνίου 1985 στην ίδια πόλη. Στην αρχή της καριέρας του ως ζωγράφος εργάζεται παράλληλα και ως γεωμέτρης, μια εμπειρία που θα επηρεάσει βαθύτατα τη θεώρησή του για το χώρο και τη συνθετικότητα της εικονιστικής του δημιουργίας.

Διαμορφώνεται κοντά στον Πολ Μποδόαν, από τον οποίο αποκομίζει μια μεγάλη ακρίβεια της σχεδίασης και μια δομημένη οργάνωση του εικονικού χώρου, που θα αποτελέσει το θεμέλιο του έργου του.

Από τη δεκαετία του 1930 εκθέτει τακτικά και γίνεται γνωστός για τις νεκρές φύσεις του και τα τοπία του. Συμμετέχει στην Έκθεση των Ανεξάρτητων μεταξύ 1931 και 1939, καθώς και στην Έκθεση των Τουϊρίων μεταξύ 1934 και 1939, γεγονός που σηματοδοτεί την προοδευτική είσοδό του στον καλλιτεχνικό κύκλο του Παρισιού.

Το 1943 το έργο του τεκμηριώνεται σε βιογραφία που συνέγραψε ο ιστορικός Αρμάν Μποντιλιέ ντου Ρετάι, που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις της Union française, σηματοδοτώντας κριτική αναγνώριση στο περιβάλλον.

Μετά τον πόλεμο η ζωγραφική του εξελίσσεται προς μια πιο δομημένη γλώσσα και προς το αφηρημένο. Αυτή η εξέλιξη συνοδεύεται από μια ανοιχτότητα και σε άλλες μορφές δημιουργίας. Το 1952 εικονογραφεί εξ ολοκλήρου το συλλογικό Poésie de Henry de Malvesin.

Από το 1967 representations έχει γκαλερί Simone Heller, rue de Seine στο Παρίσι, έναν σημαντικό χώρο της παρισινής καλλιτεχνικής σκηνής που υπερασπίζεται κυρίως καλλιτέχνες όπως ο Auguste Herbin και ο Paul Klee, και παρουσιάζει μια ατομική έκθεση τον Νοέμβριο του 1967.

Το 1971 αναπτύσσει πειραματική δουλειά πάνω σε σχιστόλιθο ενσωματώνοντας υλικά όπως λίθοι, πολύχρωμα γυαλιά, μόλυβδος και πίσσα, προχωρώντας τη διασταύρωση της υλικής διάστασης και της αφής στη ζωγραφική του.

Συνεχίζοντας αυτήν την αναζήτηση, το 1972 προσκαλείται να δημιουργήσει τη χαρακτική εικονογράφηση της παρτιτούρας «Divertimento n°15» του Paul Arma, εντάσσοντάς την στο στενό κύκλο σημαντικών ευρωπαϊκών καλλιτεχνών της πρωτοπορίας που εικονογράφησαν τις παρτιτούρες τους, με σημαντικούς καλλιτέχνες όπως ο Pablo Picasso, Henri Matisse, Wassily Kandinsky, Piet Mondrian, Marc Chagall, Georges Braque, Fernand Léger, Alexander Calder, Constantin Brâncuși, Paul Klee, Le Corbusier, Pierre Soulages, Victor Vasarely, Sonia Delaunay, Francis Picabia, Jean Arp, László Moholy-Nagy, Maria Helena Vieira da Silva, Alberto Magnelli, André Lanskoy…**

Το 1973 συμμετέχει στην Έκθεση των REALITÉS Nouvelles, επιβεβαιώνοντας τη ρίζωσή του στις αφαιρετικές έρευνες της μεταπολεμικής περιόδου και το αποκορύφωμα της καλλιτεχνικής του εξέλιξης.

Τα έργα που δημιουργήθηκαν κυρίως τη δεκαετία του 1960, η πλέον ολοκληρωμένη και χαρακτηριστική περίοδος της καριέρας του, διατηρούνται σήμερα σε πολλές δημόσιες συλλογές, κυρίως στο Musée d’Art Moderne του Παρισιού, στο Musée de Céret και στο Centre national des arts plastiques.

Λόγω του έργου του στην αφηρημένη τέχνη και της πειραματικής προσέγγισης της ύλης, ο Αντρέ Ζαμπρίν Μερναδού κατέχει ξεχωριστή θέση στη γαλλική ζωγραφική του 20ού αιώνα.