Βίσνου όρθιος με τέσσερα χέρια σε αρχαίο μπρούντζο, Νότια Ινδία, 19ος αιώνας - Χύτευση μπρούτζου με τη μέθοδο κερωτής απώλειας - Νότια Ινδία, τον 19ο αιώνα, υπό βρετανική κυριαρχία

Βίσνου σε σκόπευτρο τεσσάρων χεριών από αρχαίο μπρούντζο, ινδουιστική λατρευτική γλυπτική της Νότιας Ινδίας, XIX–XX αιώνας.

Γλυπτό λατρευτικό από μπρούντζο που εικονίζει τον Βίṣνου όρθιο, σύμφωνα με μια επιβλητική και πλήρως αναγνωρίσιμη στην εικονογραφία βισνουϊκή παράδοση στάση, με το πρόσωπο να αποδίδεται με τέσσερα χέρια, τα πίσω χέρια ικανά να στηρίζουν τα κανονικά σύμβολα, που διαβάζονται ως αναφορά στο chakra και στην κοχλότητα, ενώ τα μπροστινά χέρια κινούνται σε μοτίβο προστασίας και προσφοράς, κατά μια τυπική διατύπωση της βρομβιωτικής λατρευτικής τέχνης προορισμένης για ιδιωτή λατρεία. Το πρόσωπο, με τα χαρακτηριστικά κοντά και συμπαγή, καλύπτεται από ένα υψηλό κωνικό καπέλο, ενώ το σώμα, δυναμικά τονισμένο και αρμονικά στημένο, διαθέτει βασικά διακοσμητικά στοιχεία, μικρή δώστην περικοπή σε ζώνες και μια βάση διακοσμητική που δίνει σταθερότητα και παρουσία στο σύνολο. Το έργο δείχνει μια παραδοσιακή σύνθεση προορισμένη για οικιακή ή λατρευτική χρήση, με ήπια εκτελεστική ποιότητα ισορροπημένη και καλά μετρημένη, ιδιαίτερα αξιολογήσιμο στην ντομπερή εικονογραφική καθαρότητα, τη γενική συμμετρία και την συνθετική απόδοση. Η επιφάνεια διατηρεί αρχαία πατίνα με αποχρώσεις καφέ-χρυσαφί και ευρέως διαχυμένες πράσινες οξείδωσης και επικαλυφές, στοιχεία που τονίζουν τον ιστορικό χαρακτήρα και την αυθεντικότητα χρήσης, χωρίς να θίγουν την αναγνωσιμότητα του φαινομένου. Για τύπο, επίσημη απόδοση και συνδυασμός του συνόλου, το γλυπτό μπορεί να αποδοθεί στη Νότια Ινδία ή ευρύτερα στη νοτιοκεντρική ζώνη του ινδικού υποτμήματος, σε χρονολογικό εύρος το XIX αιώνα. Πρόκειται για ένα αντικείμενο ισχυρής προσέλκυσης συλλεκτική, κατάλληλο τόσο για συλλογές Ανατολικής Τέχνης όσο και για πυρήνες μπρούντζων θρησκευτικών Ινδουιστών, χάρη στην ευδιάκριτη εικονογραφία, τη θαυμάσια πατίνα και την πολύ διακοσμητική συνολική παρουσία.