Marco Ercoli - Cave Canem

Τίτλος: Cave Canem
Τεχνική: λάδι σε καμβά
Διαστάσεις: 80 × 60 εκ.
Έτος: 2026

Cave Canem είναι μια σκέψη για την ανθρώπινη κατάσταση, για τον αυτοπεριορισμό και για την υποτιθέμενη αδυναμία να ξεφύγει κανείς από ορισμένους εσωτερικούς κύκλους. Ο σκύλος, τυλιγμένος γύρω από την καρέκλα και επιδιώκοντας να δαγκώσει την ουρά του, αποκτά την συμβολική αξία ενός ατόμου κλειδωμένου στον εαυτό του, φυλακισμένου σε μια κίνηση που συνεχίζει να επαναλαμβάνεται.

Η περιοριστικότητά του δεν γεννιέται από εξωτερική δύναμη, αλλά από τη χειρονομία με την οποία επιχειρεί να πιάσει και να κρατήσει ό,τι του ανήκει. Το δάγκωμα γίνεται έτσι η εικόνα ενός εσωτερικού μηχανισμού που τρέφεται από μόνος του: ο φόβος, η εμμονή, το αίσθημα ενοχής, η συνήθεια ή ο πόνος μπορούν να μετατραπούν σε δεσμά ικανά να συμπιέσουν τον άνθρωπο μέχρι να του στερήσουν κάθε διέξοδο.

Η καρέκλα, στοιχείο καθημερινό και φαινομενικά σταθερό, εντείνει το αίσθημα του κλεισίματος. Το σώμα του σκύλου σφίγγει γύρω της μέχρι nearly να συγχωνευτεί με τη δομή της, σαν να έχει γίνει η φυλακή πλέον μέρος της ίδιας της μορφής του. Σε αυτή τη συγχώνευση ανάμεσα σε ζώο και αντικείμενο, εμφανίζεται μια υπαρξιακή συνθήκη ακινησίας, στην οποία ό,τι θα έπρεπε να στηρίζει τελικά κρατάει.

Ο σκύλος γίνεται λοιπόν μια αλληγορία του ανθρώπου που έχει μετακινηθεί στον εαυτό του, αδύναμος να διακόψει τη χειρονομία που τον παγιδεύει. Το Cave Canem παίζει με έναν πόνο που κυκλώνει, χωρίς ένα προφανές ξεκίνημα ή τέλος, και υπαινίσσεται πόσο συχνά ο ανθρώπινος νους μπορεί να παραμείνει κλειστός όχι από ό,τι τον περιβάλλει, αλλά από τον ίδιο τον δαγκωμό του.