Αρχαία Ρωμαϊκή Μπρούντζος Lorica squamata (3 τεμάχια), Ex MUSEUM

ITEM: Lorica squamata (3 τεμάχια)
ΜΑΤΙ: ΧΡΥΣΟ
ΚΟΙΝΩΝΙΑ: Ρωμαϊκή
ΠΕΡΙΟΔΟΣ: 1ος - 3ος Α.Δ.
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 21 mm x 27 mm, 20 mm x 25 mm, 20 mm x 23 mm
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: Καλή κατάσταση
ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ: Από μόνιμη Έκθεση Μουσείου της Arbeitsgruppe für Biblische Archäologie, Γερμανία (Deaccession)

Διατίθεται με Πιστοποιητικό Γνησιότητας και άδεια εξαγωγής από την Ευρωπαϊκή Ένωση

Αν κάνετε προσφορά εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και κερδίσετε το αντικείμενο, θα πρέπει να αιτηθούμε άδεια εξαγωγής για τη χώρα σας και η αποστολή θα διαρκέσει 3 έως 5 εβδομάδες.

Η lorica squamata ήταν ένας διακριτός τύπος πανοπλίας από μικρές, επικάλυπτες μεταλλικές σλάκες που χρησιμοποιήθηκε από τον αρχαίο ρωμαϊκό στρατό, ιδιαίτερα κατά τη μεσαία και όψιμη περίοδο της αυτοκρατορίας. Σε αντίθεση με τις άκαμπτες πλάκες της lorica segmentata ή τους αλυσοειδείς κρίκους της αλυσίδας θώρακα (lorica hamata), αυτή η πανοπλία αποτελείτο από μικρές, επικαλυπτόμενες μεταλλικές σλάκες — συνήθως χάλκινες ή σιδερένιες — που είχαν ραφτεί σε ύφασμα ή δέρμα που βρίσκονταν από πίσω. Οι σλάκες τοποθετούνταν σε οριζόντιες σειρές, συνδέονταν με καλώδια ή κορδόνια μέσω μικρών οπών και δημιούργούσαν ένα προστατευτικό στρώμα που έμοιαζε με το δέρμα ενός ψαριού ή ενός ερπετού.

Ένας από τους βασικούς έξτρα πλεονεκτήματα της lorica squamata ήταν ο συνδυασμός προστασίας και ευκολίας συντήρησης. Ενώ ήταν πιθανώς πιο ευάλωτη σε ανυψωμένες κρούσεις που μπορούσαν να υποχωρήσουν κάτω από τις σλάκες, παρείχε εξαιρετική άμυνα ενάντια σε χτυπήματα με γροθιές και καθοδικές επιθέσεις. Ήταν επίσης σημαντικά ευκολότερη στην επιδιόρθωση από την αλυσίδα θώρακα· αν μερικές σλάκες είχαν ζημιά ή είχαν αποκοπεί στη μάχη, μπορούσαν να αντικατασταθούν μεμονωμένα χωρίς να χρειαστεί να ανακατασκευαστεί ολόκληρο το ένδυμα. Αυτή η πρακτικότητα την έκανε αγαπημένη στους λεγεωνάριους, σημαιοφόρους (signiferi) και ορισμένες μονάδες ιππικού που απαιτούσαν τόσο στοιχεία εμφάνισης επιπέδου ιεραρχίας όσο και αξιόπιστη αντοχή.

Οπτικά, η πανοπλία συχνά ήταν ένα σύμβολο βαθμού και αίγλης, καθώς οι σλάκες μπορούσαν να γυαλιστούν σε υψηλό λαμπρό φινίρισμα ή ακόμη να ασημιστούν για να δημιουργήσουν ένα λαμπερό εφέ στο πεδίο της μάχης. Παρά το γεγονός ότι κάποτε fell out of fashion για ένα διάστημα υπέρ αυτών των σχεδίων, επανήλθε αργότερα στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία λόγω της αποτελεσματικότητάς της ενάντια στα όπλα των Ανατολικών αντιπάλων, όπως οι Παρθιανοί και οι Σασσανίδες. Σήμερα, παραμένει ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα εικονίσματα της ρωμαϊκής στρατιωτικής μηχανικής, αντιπροσωπεύοντας έναν εκλεπτυσμένο συνδυασμό καλλιτεχνικού χειρόγραφο και λειτουργικής τεχνολογίας μάχης.