Pippo - Reverie at Still Waters

Reverie at Still Waters

Κάθομαι στην άκρη μιας ονειρευτικής λιμνούλας, η λευκή μου ανθώδη φορεσιά απλώνεται απαλά γύρω από τα γυμνά πόδια που漂ούν προς το βαθύ, ίσα-με-αντανάκλαση νερό κάτω. Τα μάτια μου είναι κλειστά, τα σκουρόχρωμα μαλλιά μου στεφανωμένα από ένα αχνό άνθος, σαν να έχουμε παραδώσει ολοκληρωτικά στη σιωπή. Γύρω μου, φύλλα ιρίτιδας浮 float σε ήρεμη αστροληψία, λευκά λότιους ανοίγουν ήρεμα κοντά. Το υπόβαθρο φλέγεται με παχιές, ζωγραφιστές στρώσεις χρυσού και μουσταρδί, άγριο και τρέμουλο, και παρ"όλα αυτά εγώ μένω ακίνητος, αποδομημένος με βελούδινη, φωτεινή τρυφερότητα ενάντια σε αυτή τη θεριεμένη θύελλα χρωμάτων.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε καμβά επαγγελματικής ποιότητας
* Έκδοση: Μοναδικό, ένα και μόνο πρωτότυπο έργο τέχνης
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κορνίζα: Χωρίς κορνίζα (τα πλαϊνά είναι ζωγραφισμένα, δεν περιλαμβάνεται εξωτερική κορνίζα)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο ανάποδα· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρως ασφαλισμένη αποστολή από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Pippo
Ο Pippo (γεν. στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που περιηγούνται στο ήσυχο έδαφος ανάμεσα σε γεωμετρική αφηρημένη τέχνη και σουρεαλισμό. Αποσύρθηκε από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για να αφοσιωθεί εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική, και εγκαταστάθηκε κοντά στις ήρεμες ακτές της λίμνης Ματζόρε. Το παρελθόν του διαφαίνεται στις συνθέσεις του—αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—όμως μαλακώνουν από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που αισθάνεται σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Pippo, η τέχνη είναι μια καθηλωτική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματά του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται σε αυτούς τους κόσμους προσωπικά, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό στην ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρά την κομψή ενδυμασία τους, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να εισέλθει στη σκηνή και να παραστήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο ανάμεσα στο ορατό και το αόρατο ορίζει και τον καλλιτέχνη. Απομονωμένος και εσωστρεφής, γράφει ιδιωτικά και προτιμά τα καμβά του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει το ίδιο αίσθημα μυστηρίου που βρίσκει κανείς στο έργο του.

Χρησιμοποιώντας παλέτα ευαίσθητων, ατμοσφαιρικών τόνων, διακοσμημένων με αποφασιστικά χρώματα, ο Pippo εξευγενίζει μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι πίνακές του—γεμάτοι σιωπηλά ζώα, αιχμηρές σκιές και λαμπερό φως—δεν είναι απλά εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες μακροχρόνιας επιθυμίας και χάρης.