Tijs Dragtsma (1992) - Forever Has a Form

Forever Has a Form είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για τη διαχρονικότητα, την ιδανική μορφή και το εύθραυστο όριο ανάμεσα στην παρουσία και τη διάλυση.

Η εικόνα είναι ένα κλασικό μαρμάρινο τορσό, που σηκώνεται από το βαθύ σκοτάδι. Χωρίς πρόσωπο. Χωρίς χέρια. Ωστόσο τίποτα δεν φαίνεται να λείπει. Υπάρχει μια πληρότητα στη μορφή αποβάλλοντας την επιφάνειά της στην ουσία της, ένα σώμα που έχει επιβιώσει αιώνες όχι παρότι η ατελής του φύση, αλλά εξαιτίας αυτής.

Χωρίς χρώμα. Χωρίς εκτύπωση. Χωρίς μελάνι. Το σχήμα εμφανίζεται μέσα από ελεγχόμενες χαράξεις σε διαφανές ακρυλικό γυαλί. Η επιφανειακή φθορά φωτίζεται διαφορετικά με κάθε μετακίνηση της θέασης, τραβώντας τον τορσό προς τη διαύγεια ή αφήνοντάς τον να οπισθοχωρήσει σε σκιά. Από απόσταση, το έργο διαβάζεται ως μονοumental, φωτεινό, λαξεύτηρο από το σκοτάδι. Πλησιάζοντας, η εικόνα διαλύεται σε ένα πεδίο σημαδιών, μια υφή αντί για μορφή.

Αυτή η κίνηση είναι το έργο. Η εικόνα ποτέ δεν μένει σταθερή. Ζει ανάμεσα σε φαινομενικότητα και απουσία, ανάμεσα σε αυτό που αποκαλύπτει το φως και σε ό,τι το υλικό κρατά κρυφό. Αυτό δεν είναι αναπαραγωγή μίας προτομής. Είναι κάτι που συμπεριφέρεται σαν αυτή, αναδυόμενο και υποχωρώντας, ανάλογα με το πού στέκεστε και πώς πέφτει το φως.

Το μάρμαρο διαρκεί επειδή αντιστέκεται στο χρόνο χωρίς ίχνος δισταγμού. Το τορσό σε αυτήν την εργασία φέρει το ίδιο βάρος. Ο τίτλος δεν είναι μεταφορά αλλά βεβαιότητα. Το Forever δεν πλέει. Σχηματίζεται. Εδράζεται στη γεωμετρία κάποιου όμορφου αρκετά για να επιβιώσει τη γήρανση που το διαμόρφωσε.

Forever Has a Form συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch, από τον Tijs Dragtsma, όπου η απεικόνιση οικοδομείται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν σημαίνει καταστροφή, αλλά δομή.

"Κάποια πράγματα είναι πολύ μόνιμα για να βαφτούν. Απαιτούν ένα σημάδι που δεν μπορεί να αναιρεθεί."

Σχετικά με την Art with Scratch

Η Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς χαράξεις που πιάνουν το φως και βγάζουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Δυνατή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες ατομικές σημαδιές. Λεπτές, εύθραυστες και σχεδόν ασήκωτες. Τι φαινόταν ως στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα ευπαρουσίαστο πλέγμα γραμμών, καθεμία μια επίμονη κίνηση, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως είναι εκείνο που δίνει ζωή σε αυτό το έργο. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γραμμές που χαράσσονται αντανακλούν. Καθώς αλλάζει το φως κατά μήκος της επιφάνειας, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία το σχήμα είναι καθαρό και ορισμένο. Από μια άλλη, μαλακώνει, οπισθοχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται μέσα από το σκοτεινό υπόστρωμα από το οποίο προήλθε. Κάτω από μια εστιασμένη προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα λαμβάνει έναν γλυφτό-γλυπτό, σχεδόν φωτεινό χαρακτήρα.

Αυτό που καθιστά αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η σιωπηρή του ένταση. Η πράξη της χαράξςής είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή αποτελεί απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωογόνο με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η μορφή ποτέ δεν μένει πλήρως σταθερή. Μέσα από την αλληλεπίδραση γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το αντικείμενο φαίνεται να προβάλλεται προς τα εμπρός από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε χαραγή κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια κίνηση. Μαζί δημιουργούν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια οποία συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Tijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν θεωρώ την τέχνη ως σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Το έργο μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω έλλειψης, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη διαύγεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με συναρπάζει η αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ ορατού και ελευθέρου προς ερμηνεία.Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργήσω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που να κρατά την προσοχή, να εμπνέει σκέψη και να συνεχίζει να αποκαλύπτει τον εαυτό του με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συγκεντρώνονται αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι απλώς ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν διαμορφωμένο από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργήσει έργα που αισθάνονται ξεχωριστά, συνειδητά και ζωντανά."