Tijs Dragtsma (1992) - Remembered in Bloom

Remembered in Bloom είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης που ασχολείται με τη μνήμη, την τρυφερότητα και τη θνητότητα αυτού που διατηρείται. Η εικόνα ξεπηδά από απόλυτο σκοτάδι, ευαίσθητοι βλαστοί που φέρνουν απαλά άνθη, τα οποία φαίνονται να υπάρχουν ακριβώς στο κατώφλι του ορατού.

Ο Βίνσεντ βαν Γκογκ ζύμωσε τα Αμυγδαλο-Άνθη το 1890 για να καλωσορίσει τη γέννηση του ανιψιού του. Ήταν μια πράξη αγάπης που απευθυνόταν προς το μέλλον σε μια στιγμή που το δικό του μέλλον ήταν αβέβαιο. Εκείνα τα κλαδιά εναντίον ενός λαμπερού ανοιχτού ουρανού έγιναν ένα από τα πιο ήσυχα ελπιδοφόρα χειροκροτήματα που έχει κάνει ποτέ. Εδώ, το ίδιο θέμα επιστρέφει όχι εναντίον του φωτός, αλλά από μέσα από το σκοτάδι, αναδυόμενο όπως μια μνήμη όταν ξεπηδά χωρίς προειδοποίηση.

Ούτε μπογιά. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα χτίζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας σε ακρυλικό γυαλί. Τα άνθη δεν εμφανίζονται επειδή κάτι έχει τοποθετηθεί εκεί. Εμφανίζονται επειδή το υλικό έχει σημαδευτεί, αλλοιωθεί, ανοιχτεί. Το ορατό έχει απελευθερωθεί μέσω αφαίρεσης, όχι προσθήκης.

Το φως κάνει τα υπόλοιπα. Καθώς μετακινείται διαμέσου της επιφάνειας του ακρυλικού γυαλιού, τα κλαδιά κινούνται ανάμεσα σε σαφήνεια και σχεδόν εξαφάνιση. Τα λουλούδια παρόντες τη μία στιγμή και σχεδόν χαμένα την επόμενη. Αυτή η αστάθεια δεν είναι συμπτωματική. Είναι η εργασία. Η μνήμη δεν παραμένει σταθερή ούτε αυτή.

Βλεπομενη από απόσταση, το έργο διαβάζεται ως πλήρη εικόνα, κινηματογραφική και ακινησία, φωτεινή ενάντια στο σκοτάδι. Προχώρα πιο κοντά και η εικόνα διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνιών, κάθε μια αγγίζει το φως στη δική της γωνία. Τα άνθη υπάρχουν μόνο σε ό,τι συσσωρεύεται από τη φθορά. Στο σχέδιο. Στο αθροιστικό των σημαδιών.

Remembered in Bloom συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch και πιο αποτελέσματα από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογράφηση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης φθοράς επιφάνειας αντί για χρωστική ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Αυτό που θυμόμαστε δεν χρειάζεται να είναι ορατό για να γίνει πραγματικό."

Σχετικά με την Art with Scratch

Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων όπου η εικόνα δεν τραβιέται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένη γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσω αμέτρητων ακριβών γρατζουνιών που πιάνουν το φως και φέρνουν μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρούσα. Ωστόσο, από κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μεμονωμένα ίχνη. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν βάρους. Αυτό που φαινόταν σταθερό αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό δίχτυ γραμμών, κάθε μια πρόθεση χειρονομία, καθεμία ουσιώδης για το σύνολο.

Το φως δίνει σε αυτή τη δουλειά τη ζωή της. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γραμμές που γαργαλιούνται αντανακλούν. Καθώς το φως κινείται διαμέσου της επιφάνειας, η εικόνα ανασαίνει. Από μια γωνία το σχήμα φαίνεται καθαρό και οριστικό. Από μια άλλη, μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο ελκυστικό είναι η ήρεμη ένταση. Η πράξη της χαραγής είναι άμεση και μη αναστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτραίτο, η μορφή ποτέ δεν είναι πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετατοπίζεται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προχωρά προς τα εμπρός από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίθυρισμό μορφής. Εκεί βρίσκεται μέσα σε αυτή την κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, που το έργο ζωντανεύει.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια μεταφέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια οποία συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτισμού.

Περί του Καλλιτέχνη

Το όνομά μου είναι Τijs Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από μια συνεχής επιθυμία να εξερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα ενώνουν.

Η δουλειά μου συνήθως ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν καινούργιο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να μετατραπεί σε οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναισθήματα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Μέσα στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργου αντιμετωπίζεται ως ο δικός του κόσμος, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα εμφανίζονται μέσω απουσίας, σκιάς, αντανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τους ενώνει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, την σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Με μαγικά με τη αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που παραμένει ανοιχτό σε ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί την σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου συγκλίνουν αυτές οι εξερευνήσεις. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που νιώθονται διαφορετικά, πρόθεσης και ζωντανά."