Εικόνα - Άγιοι Πέτρος και Παύλος, χειροποίητη ξύλινη εικόνα - Ξύλο

Χειροποίητη ζωγραφιστή στο χέρι ξύλινη ρωσική εικονίτσα των Αγίων Πέτρου και Παύλου.

Ο Άγιος Απόστολος Πέτρος, αδελφός του Αποστόλου Ανδρέα του Πρωτοκλητού, υπήρξε αμόρφωτος και φτωχός ψαράς από την Καπερναούμ στις όχθες της λίμνης Τιβεριάδας. Το εβραϊκό του όνομα ήταν Συμεών, και το όνομα Πέτρος, που στα Ελληνικά σημαίνει «λίθος», του το έδωσε ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός. Ζηλωτής της πίστης, όταν ο Χριστός τον ρώτησε: «τί νομίζουν οι άνθρωποι πως είναι εσύ;», ο Πέτρος απήντησε ότι είναι ο Υιός του ζώντος Θεού.

Ο Απόστολος Πέτρος υπήρξε από τους πιο αγαπημένους μαθητές του Σωτήρα και ο Κύριος τον ύψωσε στην Αποστολική ιεροσύνη. Ο Πέτρος ακολούθησε αταλάντευτα τον Σωτήρα μέχρι τη μέρα της Ανάληψής Του. Πριν από την αιχμαλωσία του Σωτήρα, ο Πέτρος αρνήθηκε τον Χριστό κατά τη δίκη, αλλά με σφοδρή μεταμέλεια μετενόησε.

Μετά την Ανάληψη του Ιηού και τη δωρεά του Αγίου Πνεύματος, ο Απόστολος Πέτρος κήρυττε και εκτελούσε πολλά θαύματα και θεραπείες στην Παλαιστίνη, τη Μικρά Ασία, την Ελλάδα και σε άλλες χώρες.

Πήγε στη Ρώμη για να καταδιώξει τον Νέρωνα και καταδικάστηκε σε σταύρωση. Από ταπεινόφρονα, σταυρώθηκε ανάποδα στο έβδομο αιώνα μ.Χ., κατόπιν δικής του επιθυμίας.

Ο Άγιος Απόστολος Παύλος (από τα λατινικά Paulus – μικρός), με το βάπτιστο όνομα Σαούλ, δεν ανήκε στην κύκλο των μαθητών του Χριστού. Γεννημένος στη Μικρά Ασία, ήταν φαρσί και, μέσα στο πνεύμα της συντηρητικής ιουδαϊκής λατρείας, συμμετείχε στη δίωξη των χριστιανών και στη σφαγή του Αγίου Μάρτυρα Στεφάνου.

Η μεταστροφή του προς τον Χριστό ήρθε ξαφνικά, αποτέλεσμα μιας εξαιρετικής όρασης. Η Πράξη των Αποστόλων (κεφάλαιο XI) μας λέει ότι στον δρόμο προς τη Δαμασκό ο Σαούλ είδε ένα παράξενο φως και άκουσε τη φωνή του Θεού από τον ουρανό: «Σαούλ, Σαούλ, τι με διώκεις; … Εγώ είμαι ο Ιησούς, τον οποίο διώκεις.» Αυτό το γεγονός στάθηκε σημείο καμπής στη ζωή του. Θεραπευμένος, μετενόησε και έγινε ο πιο ζωντανός διαδότης της χριστιανικής πίστης. Κήρυττε στην Αντιόχεια, τη Δαμασκό, την Κιλικία, την Κύπρο, τη Γαλατία, την Έφεσο, την Αθήνα, τη Μακεδονία, τη Κόρινθο, την Ισπανία και γι’ αυτό ονομάζεται «Απόστολος στους έθνους».

Γύρω στο 67 μ.Χ., ο Παύλος εδέθη και στάλθηκε στη Ρώμη για τη δίκη. Απέθανε μαρτυρικά στις 29 Ιουνίου του 67 μ.Χ., μαζί με τον Άγιο Απόστολο Πέτρο. Ο θάνατός του συνόδευσαν πολλά θαύματα. Η παράδοση λέει ότι το τεμαχισμένο κεφάλι του αγίου συνέχισε να δοξάζει τον Κύριο και όπου έπεσε, ανέβλυσε πηγή (στο σημείο του σημερινού Μεγάλου Αγίου Παντελεήμονα κοντά στη Ρώμη).

Η Καινή Διαθήκη της Βίβλου περιέχει τέσσερα δεκατέσσερα γράμματα προς τους νεοσσυνοχριστιανούς στην πίστη, στα οποία εξηγεί χριστιανικές αξίες και τους κανόνες της εκκλησιαστικής ζωής.