Anton Kaestner - #352 - M - " Vanités ".

#352 - M - "Vanités".
Μοναδικό θεατρικό έργο, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο της Νορμανδίας.

Ψεκαστή ακρυλικός σε πλάκα πλεξυλακρυλίου 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για μια πρωτότυπη δουλειά ζωγραφισμένη σε πολλά στρώματα ζωγραφικής και/ή σπρέι, όπου το γυαλιστερό αποτέλεσμα, που θυμίζει εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδικό.
Διαφάνεια για τις Τριανταφυλλιές.

Διαστάσεις : 17,3" Χ 12,6" Χ 0,12" / 44 X 32 X 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen από αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 90€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Σ accompanies ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη έκθεση - Γενεύη 27 Ιανουαρίου.

"Biography

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, ο οποίος επηρέασε και γέμισε με σπόρο αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια Α4 και αργότερα Α3. Αρχικά με είχε τραβήξει η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρότι θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντανακλούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήτανο άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με έφερε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τοποθέτησαν τη ματιά μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Όπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στα τοπικά εικαστικά σκηνικά και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη πάντα ήταν μέρος μου, αθόρυβα να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής μελέτης για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Έχω πάντα βρει τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέα δουλειά είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ελπίζω πάντοτε να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από διαφορετική σκοπιά και να σκεφτούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική καριέρα, αφιερώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το εργαστήριό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023 ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς την έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας σπίτια σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ειδικά στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, εμφάνισε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστήρες και σπρέι επάνω σε ανακυκλωμένο εξώθητο πλεξιγλάς, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο όπως αυτό αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που χαιρετίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειραματικά» — οτιδήποτε υπαγάγει στην συνείδηση! — να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέπτισματικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλυπτικότητα και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση που συνδέεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/εστίασης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: χαίρομαι όταν αναγνωρίζω «μη αναγώγιμες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Κρατώ με συνειδητά απλή προσέγγιση. Ούτε «συναισθήματα» ούτε θεωρητικές αντιλήψεις, αλλά εμπειρία του είναι. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός μάστερ επιστημονικής φαντασίας Αλαν Νταμάσιο.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να υπαινίσσεται τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλεξιγκλάς προσφέρει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του φιγούρα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί όπως ένας διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, της ελλείπουσας ύπαρξης επίσης, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνός ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για κοντινή ματιά» και «νύξη για ολόκληρο» να παρακινήσει τους θεατές να ξεκινήσουν τα δικά τους εσωτερικά ταξίδια.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με ό,τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνέχεια της διερεύνησης και της ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι καθημερινό τε crafts, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέιν: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner.