Fon altar - Φιγούρα - fon - φον - Μπενίν

Αυτός ο φορητός θυσιαστήριο παραγγέλθηκε προς μνήμη μιας σημαντικής προσωπικότητας και τοποθετήθηκε μέσα στο σπιτικό ιερό της οικογένειάς τους (asenho). Θεωρείται χώρος όπου οι ζωντανοί μπορούν να μιλήσουν στους νεκρούς, και ένα asen απαιτούσε τακτικές τελετουργικές προσφορές για να διατηρεί την αποτελεσματικότητά του. Οι προφορικές ιστορίες χρονολογούν αυτήν την παράδοση επί βασιλιά Αγκάζα (βασ. 1718–1740), ο οποίος φέρεται να την προσαρμοσε από την αυλή ενός ηττημένου αντιπάλου. Οι πρώτοι τεκμηριωμένοι asen δημιουργήθηκαν για την άρχουσα τάξη του Νταμόμε στα μέσα έως τα τέλη του 19ου αιώνα. Καθώς οι έμποροι Fon συνέλεγαν μεγαλύτερο πλούτο και πολιτική επιρροή, η εμπορική πόλη Οουιντά έγινε δευτερογενές κέντρο υπέρ των asen που χρηματοδοτούνταν από μια διευρυνόμενη ελιτ.

Ο πίνακας που κοσμεί στην κορυφή αυτού του asen συνδυάζει οπτικές και λεκτικές αναφορές στη ζωή ενός αποθανόντος μέλους της οικογένειας. Η επιτυχία ενός asen μετριόταν από την ικανότητα του δημιουργού του να κατέχει τόσο τη γλώσσα Fon όσο και τη μεταλλουργία. Οι μορφές που συνθέτουν αυτό το δοξαστικό ποίημα σχετίζονται με φιλοσοφικές σκέψεις και πνευματικές πρακτικές. Ένα καμπύλο κάθισμα δείχνει ότι το άτομο μπορεί να υπήρξε αρχηγός ή ιερέας. Ένας κόκορας και μια κότα, ζώα που συχνά θυσιάζονται προς τιμήν των προγόνων, εξάπτουν μια ιδανική ισορροπία αρσενικών και θηλυκών χαρακτηριστικών και τη γραμμή έναρξης και τέλους κάθε ημέρας. Το εμφανές κολοκύθι calabash, που χρησιμοποιείται ως δεσποτείριο κατά τη διάρκεια τελετών σχετικών με το asen που τιμούν και φροντίζουν τους νεκρούς, αντιπροσωπεύει ένα σχήμα κοσμικής ενότητας. Οι τέσσερις σπείρες που διαμορφώνουν τη βάση του calabash παραπέμπουν στις τέσσερις γωνιές του σύμπαντος, στην κυκλική φύση της ζωής και του θανάτου, και στον φιδίον θεό Dangbe Ayido Hwedo. Τα Τογμπε (περιδέραια) με μορφή σταυρών αντικατοπτρίζουν ανταλλαγές με τον Χριστιανικό κόσμο και τις τοπικές ευλαβείς πρακτικές.

Προέλευση: Jean-Michel Huguenin, Παρίσι