Jana Zanoskar (1963) - Covid

Anno 2019
Τεχνική μεικτή: ακρυλικό θεωρημένο πάνω καμβά
Αποστολή με καμβά
Υπογεγραμμένο Jana Zanoskar

Κριτική & Εκθέσεις
ΣΗΜΕΙΩΣ ΚΡΙΤΙΚΟΥ - ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
Στη δημοτολογία Miriana Zanoskar εν τη τέχνη Jana Zanoskar. Πτυχιούχος το 1963 από τη Ακαδημία Καλών Τεχνών στη Λουμπιάννα με διάρκεια πέντε ετών και την τελική εργασία με τον τίτλο «Το χρώμα στην τέχνη, οπτική, χημεία και φυσική». Με την άφιξή μου στην Ιταλία έκανα έκθεση στη Γκαλερί 14 στη Φλωρεντία λαμβάνοντας δύο χρυσά μεταλλία. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχα σε ομαδικές εκθέσεις σε διάφορους τόπους της Lunigiana, η τέχνη στη Τοσκάνη εκείνη την εποχή ήταν ζωντανή και προσελκύοντας το κοινό.
Πολλά χρόνια πέρασα ακολουθώντας τη Giulia Silato, εκθέτοντας σε ιστορικά κάραγια σε όλη τη χώρα. Οι εκθέσεις ήταν καλά οργανωμένες σε ιστορικά σημαντικούς και καλλιτεχνικά αξιοσημείωτους τόπους αλλά πάνω απ’ όλα χωρίς μέλλον.
Στον εικοστόπέμπτο ιερό έτος έθεσα μαζί με τους συναδέλφους μου στη Λουμπιάννα, Κράνι, και ακολούθως και Ρώμη.
Με τον Stefano Sichel βρήκα καλλιτεχνική συμφωνία, τη δυνατότητα να εκθέτω και στο εξωτερικό και για όλο τον χρόνο στη γκαλερί του.

ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδέες της στιγμής, ήμουν πάντα σουρεαλίστρια, και φυσικά και αφηρημένη με λίγη ντροπαλότητα ή αναφορά στην πραγματικότητα, όπως υπενθυμίσεις ονείρου. Τελευταία χρόνια επέστρεψα στο ρεαλισμό ζωγραφίζοντας γυμνά με τατουάζ, και με τα μεγάλα έργα μου επεξηγούμουν τη κλιματική κατάσταση πάνω στη Γη, όπως «Ο κόσμος που χάνεται» και τον άγνωστο κόσμο της ψυχής μας, όπως για παράδειγμα στον πίνακα «Οι πόρτες του χρόνου».
Οι τεχνικές που χρησιμοποίησα όλα αυτά τα χρόνια ήταν οι ποικίλες. Ξεκίνησα με ακουαρέλες με λάδι, μετά συνέχισα με ακρυλικό, με υλικά ανάπλασης ενσωματωμένα στον πίνακα, παλιά ρολόγια, ξύλα γερασμένα από το χρόνο, γυαλισμένες βαφές, σκοινιά, καρφιά και σπάγγο.
(Αποστολή στον κ. Cairo της Mondadori)

ΣΧΕΔΙΑ ΕΝΟΤΗΤΑΣ
επώνυμο: Zanoskar -
όνομα: Miriana - εν τέχνη Jana
Γεννήθηκε στις 1 Δεκεμβρίου 1935 στη Λουμπιάννα της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τώρα Σλοβενία.
Νοικοκυρεμένη στην Ιταλία, στο Celleno (Viterbo) κοντά στο οίκο φροντίδας Villa Acquaforte
www.janazanoskar.it
E-mail: jana.zanoskar@alice.it

Σχέσεις με γκαλερί τα έτη 2018 και 2019:
Centro ARTE MODERNA di Sbrana Massimiliano, Lungarno Mediceo, Pisa
Galleria d'Arte di Stefano Sichel, Castellarquato (PC)

Τιμές ανά πίνακα:
από 50 μέχρι 80 cm 4.000,00 €
από 120x100 cm 6.000,00 €
από 250x230 cm 25.000,00 €

Τη χρονιά 2018 και 2019 πραγματοποίησα δύο ατομικές εκθέσεις στο Centro Arte Moderna στη Πίζα. Συνεχόμενη έκθεση στη γκαλερί του Stefano Sichel και ομαδικές εκθέσεις πάντα με τον Stefano Sichel εξωτερικά.

«Η Jana Zanoskar, η ζωγράφος των μυστηριωδών στιγμών onlinc1, χρησιμοποιεί με σοφία μορφές, σημάδια και χρώματα για να μεταμορφώσει την πραγματικότητα σε λυρικά αντικειμενική κατεύθυνση. Στις αφηρημένες της έρευνες, η καλλιτέχνις εμφανίζει μια διερευνητική συνείδηση, που εκφράζεται σε εκφραστικές φόρμουλες απολύτως καινούργιες. Επομένως δηλώνει το νόημα της μορφής ως καθαρή ζωτικότητα, μαρτυρώντας τον ήχο του αφηρημένου χρώματος, και τον ρυθμό των όγκων, πλέκοντας έναν ερωτικό διάλογο με την ύλη της χρωματικότητας».
Paolo Levi

Γεννήθηκε στη Λουμπιάννα, στη Σλοβενία, πόλη συνδεδεμένη με τον μύθο τουΙάσων και των Αργοναυτών, αλλά πολλά χρόνια μετέφεραν στην Ιταλία. ζει και εργάζεται στη Podenzana, στη Lunigiana.
Ζωγραφή μαγική, ανάμεσα στην αφαιρετικότητα και τη σουρεαλιστική πραγματικότητα.
Klee αξιοποίησε το Jungendstil, το γαλλικό Art Nouveau. Και η Zanoskar αισθάνεται τις αντανακλάσεις του Floreale και του Liberty, αλλά τις συγχρονίζει με την έξαψη της φαντασίας της, με το αίσθημα του φανταστικού, που οδηγεί όλη την αναζήτησή της σε έναν καλειδοσκοπικό συνδυασμό μορφών που προβάλλουν και χρωμάτων που αλλάζουν ανάλογα με τις γωνίες.
Στον στροβίλο του «isms» του 20ού αιώνα, στο τοπίο της ζωγραφικής στην Λιγουρία- Τοσκάνη, η δραστηριότητα της Jana Zanoskar μαγεύει τον θεατή, όχι μόνο για την αγωνία που ποτέ δεν αποχωρίζεται από έναν ζωντανό πυρήνα ποίησης.
Αποδίδεται, πάντα διακριτή, ακριβώς χάρη σε αυτή τη μαγική ὑπόσταση. Ζει και εργάζεται στη Lunigiana.
R. Bertoli

Η καλλιτέχνις, καταγωγής Σλοβένων, τοποθετείται ανάμεσα στον Ανατολικό Συμβολισμό, με μη εικονιστικό χαρακτήρα, και τον Δυτικό ιωνικό, της οποίας η σύνθεση είναι μοιραία επειδή διαπερνά αλλοιωτικά τις εικόνες που γίνονται αφηρημένες, ακριβώς όπως στις πιο γνωστές τάσεις του ευρωπαϊκού 20ού αιώνα. Τα έργα της εκπέμπουν μια μεσοευρωπαϊκή ζώνη που τα καθιστά ελκυστικά για ένα απαιτητικό, ευαίσθητο και γνώστη κοινό. Η έντονη προδιάθεση για αφηρημένες και γεωμετρικές μορφές προέρχεται αναμφίβολα από τη γεύση της στυλιστικής απλούστευσης, δίνοντας ζωή στον Αστραττισμό και τη μεγάλη ζωγραφική του Βασίλι Καντίνσκυ, που εμφανώς την επηρεάζει. Στην περίπτωση της Jana είναι επίσης αλήθεια ότι ο πλούτος της ύλης, που προέρχεται από τη συγχώνευση της ζωγραφικής με υλικά ποικίλης προέλευσης, και η πληρότητα των χρωματικών παστών, αδιάκοπα αναδημιουργούμενες, προδίδουν μια ασφαλή κυριαρχία των μέσων έκφρασης, ικανή να αποδώσει πλαστικότητα και όγκο, προτέρημα του δικού μας Κλασικισμού (δεν πρέπει να αγνοείται ότι η ζωγράφος κατοικεί για πολύ καιρό κοντά στη γη των μαρμάρων του Μικελάντζελο). Και δεν χρειάζεται να επινοήσουμε πολύ για μια ανάγνωση ρητορικής. Είναι προφανές ότι τα θέματα προέρχονται από μια αδιάλειπτη και αδιάκοπη πηγή που ρέει με αστείρευτη ροή χωρίς ποτέ να σταματά... η Φαντασία, εδώ ιδιαίτερα απελευθερωμένη.
Όντας παρακινούμενη από το ανεξίτηλο μυστήριο που είναι η Δημιουργικότητα. Εκείνη απλώνει πάνω σε αυτές τις κουβέρτες ένα κύμα έντονων χρωμάτων που διανέμεται με φαινομενικά τυχαίο τρόπο σύμφωνα με γεωμετρικά ακανόνιστα διαγράμματα! μορφές, στροβιλισμοί, λείες διαδρομές και κυματώδεις γραμμές, γωνίες μη αναμενόμενες... ένα «δεισιδερένιο» τέρας δείχνει τα δόντια... μα είναι μόνο ένα μανόμετρο!!! Μεταβάσεις ζωγραφικές και τολμηρές πλαστικές ρυθμίσεις, αυτές της Jana, αλλά πάντα βαθμονομημένες από πλήρεις και λαμπρές αποχρώσεις για να μας δείξουν μια κοραλλιογενή φύση, έναν θαλάσσιο ή υπέρτατο βυθό ή ένα πυκνό χορτώδες και ανθισμένο κάλυμμα.
Ο τίτλος κάθε έργου, επαναλαμβανόμενος και εμμονικός στην έννοια του «μη συνηθισμένου», προφανώς αναφέρεται στο Kandinsky’s «Without Title», αλλά το σημαντικότερο είναι το θάρρος να περιπλανηθεί κανείς σ’ αυτή την φανταστική ύπαρξη θαλάσσιων, ουρανίων και γήινων πλασμάτων. Τρίγωνα, Πανοπλίες, Κόμβοι, Σκακιέρες, Τετράγωνα, Δραπείς, Κελύφη (ή γλιστρήματα από επιτηδείες ροκαϊές;) και όλα τα όρια που μπορούν λογικά να ανιχνευθούν από την ανάγνωση αυτών των «–ζωγραφιών–» τώρα και «γλυπτικής» μας εισάγουν σε μια Μυστική Κοσμογονία, που μόνο το «Τρίτο Μάτι» του Πνεύματος μπορεί να φωτίσει.
Giulia Sillato

Το 1963 αποφοίτησα από την Ακαδημία της Λουμπιάννα (Σλοβενία, πρώην Γιουγοσλαβία)
Το 1965 άρχισα να εκθέτω στη Civica Galleria d'Arte Moderna του Λουμπιάννα, κερδίζοντας τη μόνιμη έκθεση στο Μουσείο της Πόλης.
Τα χρόνια του ’70 μετακόμισα στην Ιταλία όπου ο Δήμος της Φλωρεντίας μου απένειμε βραβεί
α και διακρίσεις σε μια σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων και διαγωνισμών. Ξεκίνησα επίσης τη διδασκαλία Εικαστικών στις Μέσες Σχολικές βαθμίδες, μετά τη μεταβολή της ιδιοκτησίας που Είχα λάβει από τη Λουμπιάννα, και ταυτόχρονα καλλιεργώ την Τεχνική της Κεραμικής με εξειδικευμένα μαθήματα. Είναι αυτών των χρόνων οι μεγάλοι διακοσμητικοί πίνακες σε κεραμική, κατασκευές κατόπιν παραγγελίας για γραφεία φαιάδων δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων.

1975 Galleria 14, Φιέρενζε
1975 Εκκλησία της Santa Maria della Quercia - Αίθουσα της Αγκάλας, Αούλλα (Μάσσα Καράρα)
1976 Μέγαρο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα (Μάσσα Καράρα)
1979 Arte Fiera, Καράρα
1980 Γύρος της Γαλλίας με στάση στο Παρίσι
1996 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1996 Παλάτσο του Δήμου (Μάσσα Καράρα) - Αίθουσα Συμβουλίου, Αούλλα
1997 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Pontremoli (Μάσσα Καράρα)
1997 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
1997 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Sarzana (La Spezia)
1998 Galleria "Il Navicello": Torre del Lago Puccini (Lucca)
1998 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
1998 Ιπποδρόμιο, Montecatini Terme (Pistoia)
1998 Παλάτσο του Δήμου - Χώρος TAU, Altopascio (Lucca)
1999 Galleria Mercadante, Costa Smeralda (Sassari)
2000 Aποκατάσταση Τουριστικής Προβολής, Massa
2000 Hotel Principe, Venezia
2000 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Montecatini Terme (Pistoia)
2000 Galleria Internazionale, Viareggio (Lucca)
2001 Galleria del Torchio, Roma
2001 Studio d'Arte, Venezia
2001 Studio d'Arte, Bassano del Grappa (Vicenza)

2001 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2001 Piccola Galleria, Kranj (Slovenija)
2001 Παλάτσο του Δήμου - Χώρος TAU, Altopascio (Lucca)
Repubblica di San Marino
2001 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Marina di Massa
2002 Azienda di Promozione Turistica, Massa
2002 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)
2002 Galleria Mercadante, Levanto (La Spezia)
2003 Carnevale di Viareggio (Lucca)
2003 Παλάτσο του Δήμου - Αίθουσα Συμβουλίου, Bolsena (Viterbo)

Από το 1999, επαναπροσδιοριζόμενη από επαγγελματίες του κλάδου, ειδικά από τη Giulia Sillato, Ιστορικός Τέχνης της Σχολής Longhiana, διατηρώ την εκθεσιακή μου δραστηριότητα ανάμεσα σε Ιστορικές Οικίες υψηλής φιλικότητας και Εθνικού επιπέδου Γκαλεριών που ζήτησαν τα έργα μου για να τα παρουσιάσουν σε σημαντικές Οίκους Δημοπρασιών.

1999 Rocca di Giovanni Della Rovere, Senigallia (Ancona)
1999 Palazzo Ducale (Pianoterra dell'Appartamento di Guglielmo Gonzaga), Mantova
1999 Fortezza Spagnola, L'Aquila
1999 Villa Carlotti, Caprino Veronese (Verona)
2000 Palazzo dei Capitani del Popolo, Ascoli Piceno
2000 Rocca di Caterina Sforza, Forlì
2000 Palazzo dei Priori, Assisi Perugia)
2000 Abbazia di San Nilo, Grottaferrata (Roma)
2001 Antico Castello sul Mare, Rapallo (Genova)
2001 Quattro celebri "Castelli Romani"
in Contemporanea:
Villa Aldobrandini, Frascati (Roma)
Villa Tuscolana, Frascati (Roma)
Villa Falconieri, Frascati (Roma)
Antico Granaaio Borghese, Artena (Roma)
2002 Palazzo Pallavicini Rospiglioso al Quirinale
(Roma)
2002 Cripta della Basilica di Santa Croce (Firenze)
2002 Casina Pompeiana a Riva di Chiaia (Napoli)