Anton Kaestner - #408 - S - " Cosmos ".

#385 - S - "Chromatic MR10".
Μονή ιδιοκτησία, πρωτότυπη δημιουργία του Αντών Καεστνερ, απευθείας από το ατελιέ στο Παρίσι.

Σπρέι ακρυλικό πάνω σε φιλμ Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν αποτελεί αντίγραφο. Πρόκειται για πρωτότυπη εργασία ζωγραφισμένη σε πολλές στρώσεις χρώματος και/ή σπρέι, η γυαλιστερή απόδοση "glossy", κοντά στην εφαρμογή ρητίνης, είναι μοναδική.

Διαστάσεις : Ίντσες 12,6 * 9,1 * 0,12 / 32 * 23 * 0,3 εκ. χωρίς πλαίσιο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς πλαίσιο.
Πλαίσιο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Ίντσες 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 εκ.) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος.
Τον συνοδεύει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Αντών Καεστνερ είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός που ζει στο Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτισμικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα είχε αξία στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, από τον οποίο προήλθε ο σπόρος που τελικά έγινε το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και έπειτα A3. Αρχικά με μάγεψε η μη-εικονική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και παρόλο που θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανάπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά καθώςresonated με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου διεύρυναν την προοπτική μου, εκθέτοντας σε ένα ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπου και να πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και έδινα προσοχή στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη ήταν πάντα μέρος μου, ήσυχη κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πρακτικής για μένα—ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό μου εαυτό.
Πάντα αντλούσα τεράστια ικανοποίηση από τη ζωγραφική. Κάθε νέα εργασία είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσα από την τέχνη μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναστοχαστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότηση από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνομαι ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέσα στο τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα και, προς έκπληξή μου, τα έργα μου γρήγορα απέκτησαν αναγνώριση, βρήκαν οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και την Ολλανδία.

Καλλιτεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά πετρώματα και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξωθημένο Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διεργασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαιότητες πειραματισμούς»—ό,τι κι αν γίνει για να βρεθεί η λογική πίσω από το αποτέλεσμα!—να καθοδηγεί το αποτέλεσμα, τις στρώσεις και τα καθρέφτικα εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκαλύψεις και ανακαλύψεις όταν το κομμάτι εκτίθεται τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αγγίζει τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας όμως σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω τις «αδιάλυτες αναγκαιότητες», δηλ. ό,τι είναι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη μέθοδό μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματικό» ούτε «θεωρητικό σύλληψη», αλλά εμπειρία του being. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνειδητότητας και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για τη «Ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έθετε ο γαλλικός SF μάστερ Αλαν Νταμάσιο.
Ενώ το έργο μου μπορεί μερικές φορές να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του βιτρό, παραμένει σχεδόν εντελώς αφαιρετικό. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στη ζωγραφική ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτη: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, μαζί με τα κενά τμήματα, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό βλέμμα» και «απόσταση για ολόκληρο το βλέμμα» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους ενδοσκόπηση.
Δεν ισχυρίζομαι ότι διαθέτω όλες τις απαντήσεις, και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αναζήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Το να ζωγραφίζω για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέ: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Αντών Καεστνερ.