Ένα ξύλινο γλυπτό - Prampram - Γκάνα (χωρίς τιμή ασφαλείας)
08
ημέρες
11
ώρες
43
λεπτά
12
δευτερόλεπτα
Εναρκτήρια προσφορά
€ 1
χωρίς τιμή ασφαλείας
Ειδικός
Επιλεγμένο από Dimitri André
Κατέχει μεταπτυχιακό στην Αφρικανική Μελέτη και 15 χρόνια εμπειρίας στην αφρικανική τέχνη.
Εκτιμήστε € 650 - € 800
Δεν υποβλήθηκαν προσφορές
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136487 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Περιγραφή από τον πωλητή
Ζευγάρι γλυπτών PramPram, Νότιο Κεντρικό Γκάνα. Σημάδια γήρανσης.
Οι γλυπτικές μορφές Prampram είναι σπάνιες και ιδιαίτερα τοπικές, συνδεδεμένες με τον λαό Ga-Adangbe στη νοτιοανατολική Γκάνα, ειδικά τη θαλάσσια πόλη Prampram. Αυτές οι φιγούρες, συνήθως γλυμμένες ως ζεύγη αρσενικού-θήλυς, θεωρείται ότι λειτουργούν μέσα στις πολύπλοκες ταφικές και προαιώνες παραδόσεις των Ga-Adangbe· ωστόσο τα ακριβή τελετουργικά συμφραζόμενα στα οποία χρησιμοποιήθηκαν παραμένουν μερικώς ασαφή λόγω περιορισμένης καταγραφής στο πεδίο και έλλειψης επιζώντων παραδειγμάτων.
Οι γλυπτές μορφές συνήθως αποδίδονται σε ξύλο και παρουσιάζουν μια διακριτή στυλιστική προφίλ: οι φιγούρες στέκονται όρθιες, συχνά σε συμμετρικές πόζες, με οριζόντια προσανατολισμό και τα χέρια γλυμμένα κοντά στο σώμα. Τα πρόσωπα χαρακτηρίζονται από έντονα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων, αμυγδαόμορφων ματιών, πλατιών ρινοπόδων και ευρύτερων στομάτων, συχνά αποτυπωμένων με μια συνειδητή αίσθηση αφαίρεσης. Τα κεφάλια μπορεί να φαίνονται υπερμεγέθη σε σχέση με το σώμα, μια αναλογική στρατηγική κοινή στην ύφασματη τέχνη της Δυτικής Αφρικής για να τονίσει τη σοφία, τη δύναμη ή την ταυτότητα. Σημάδια σχηματισμού και λεπτομέρειες κόμης μπορεί επίσης να υπάρχουν, αντικατοπτρίζοντας το τοπικό αισθητικό προτίμηση και κοινωνικά σήματα.
Αυτές οι ζευγάρια φιγούρες θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν ιδεατοποιημένους προγόνους ή πνευματικά δίδυμα, και ο συνδυασμός τους πιστεύεται ότι συμβολίζει τη συμφωνία, την καρποφορία και τη συνέχεια μεταξύ των γενεών. Η παρουσία και των δύο μορφών άνδρα και γυναίκας επισημαίνει τη σημασία της γυναικο-αντιστοιχίας στη γκά cosmology και στη δομή συγγένειας. Σε ορισμένες ερμηνείες, οι μορφές μπορεί να λειτουργούν ως αποδοτικές προσωπογραφίες των αποθανόντων, αν και οσον αφορά τη στυλιζαρισμένη απόδοση, υποδηλώνει ένα συμβολικό αντί ενός φυσιοκρατικού στόχου. Η ενσωμάτωσή τους σε ταφικά συμφραζόμενα πιθανόν εξυπηρετούσε τη διασφάλιση της ασφαλούς τους διέλευσης προς την προαιώνια σφαίρα ή την διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ζωντανών και νεκρών.
Παρά το γεγονός ότι αυτοί οι γλυπτοί σχηματισμοί συνδέονται κάποιες φορές με τις ευρύτερα γνωστές ταφικές παραδόσεις των Ga, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών φέρετρων και αποδομών, οι φιγούρες Prampram είναι εξαιρετικοί για την εξειδίκευση της γλυπτικής τεχνικής και τη μεταφυσική τους λειτουργία. Κάποια παραδείγματα φέρουν ίχνη χρώματος ή επιφανειακών επεξεργασιών, υποδεικνύοντας ότι τοποθετήθηκαν σε οικιακά ή ιερό πλαίσια όπου ενδέχεται να προσέφεραν θυσίες ή ροφήματα.
Επειδή ελάχιστα παραδείγματα Prampram έχουν περάσει στις δημόσιες συλλογές, η ταξινόμησή τους συχνά βασίζεται σε προφορικές ιστορίες και σε στυλιστική σύγκριση με σχετικές παραδόσεις μεταξύ γειτονικών παράλιων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Ewe και Dangme. Η απόδοση επιβαρύνεται περαιτέρω από τη δυναμική κίνηση καλλιτεχνών και ιδεών σε όλη τη νότια Γκάνα, ιδιαίτερα κατά την αποικιακή περίοδο και τις πρώτες μετααποικιακές περιόδους.
Η ακαδημαϊκή προσέγγιση αυτών των γλυπτών παραμένει περιορισμένη, αν και η παρουσία τους σε επιλεγμένες μουσειακές συλλογές και περιστασιακές αναφορές σε Γκανιώτικες εtnογραφίες επιβεβαιώνουν την πολιτισμική και ιστορική τους αξία. Ως φυσικά τεκμήρια των προαιώνιων πεποιθήσεων Ga-Adangbe, οι Prampram ζευγάρια γλυπτά προσφέρουν μια μοναδική ματιά σε τοπικές εκφράσεις του φύλου, της μνήμης και τελετουργίας.
Αναφορές:
Cole, Herbert M. and Doran H. Ross. The Arts of Ghana. Museum of Cultural History, University of California, Los Angeles, 1977.
Arhin, Kwame. “The Political and Cultural History of the Ga People.” Transactions of the Historical Society of Ghana, vol. 15, 1974, pp. 1–24.
Nooter, Mary H. and Allen F. Roberts. Memory: Luba Art and the Making of History. Museum for African Art, 1996.
C*A*B*2*8*3*2*0*
The seller guarantees and can prove that the object was obtained legally. The seller was informed by Catawiki that they had to provide the documentation required by the laws and regulations in their country of residence. The seller guarantees and is entitled to sell/export this object. The seller will provide all provenance information known about the object to the buyer. The seller ensures that any necessary permits are/will be arranged. The seller will inform the buyer immediately about any delays in obtaining such permits.
Height: 118 cm / 118 cm
Weight: 4,3 kg / 4,1 kg
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΖευγάρι γλυπτών PramPram, Νότιο Κεντρικό Γκάνα. Σημάδια γήρανσης.
Οι γλυπτικές μορφές Prampram είναι σπάνιες και ιδιαίτερα τοπικές, συνδεδεμένες με τον λαό Ga-Adangbe στη νοτιοανατολική Γκάνα, ειδικά τη θαλάσσια πόλη Prampram. Αυτές οι φιγούρες, συνήθως γλυμμένες ως ζεύγη αρσενικού-θήλυς, θεωρείται ότι λειτουργούν μέσα στις πολύπλοκες ταφικές και προαιώνες παραδόσεις των Ga-Adangbe· ωστόσο τα ακριβή τελετουργικά συμφραζόμενα στα οποία χρησιμοποιήθηκαν παραμένουν μερικώς ασαφή λόγω περιορισμένης καταγραφής στο πεδίο και έλλειψης επιζώντων παραδειγμάτων.
Οι γλυπτές μορφές συνήθως αποδίδονται σε ξύλο και παρουσιάζουν μια διακριτή στυλιστική προφίλ: οι φιγούρες στέκονται όρθιες, συχνά σε συμμετρικές πόζες, με οριζόντια προσανατολισμό και τα χέρια γλυμμένα κοντά στο σώμα. Τα πρόσωπα χαρακτηρίζονται από έντονα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων, αμυγδαόμορφων ματιών, πλατιών ρινοπόδων και ευρύτερων στομάτων, συχνά αποτυπωμένων με μια συνειδητή αίσθηση αφαίρεσης. Τα κεφάλια μπορεί να φαίνονται υπερμεγέθη σε σχέση με το σώμα, μια αναλογική στρατηγική κοινή στην ύφασματη τέχνη της Δυτικής Αφρικής για να τονίσει τη σοφία, τη δύναμη ή την ταυτότητα. Σημάδια σχηματισμού και λεπτομέρειες κόμης μπορεί επίσης να υπάρχουν, αντικατοπτρίζοντας το τοπικό αισθητικό προτίμηση και κοινωνικά σήματα.
Αυτές οι ζευγάρια φιγούρες θεωρούνται ότι αντιπροσωπεύουν ιδεατοποιημένους προγόνους ή πνευματικά δίδυμα, και ο συνδυασμός τους πιστεύεται ότι συμβολίζει τη συμφωνία, την καρποφορία και τη συνέχεια μεταξύ των γενεών. Η παρουσία και των δύο μορφών άνδρα και γυναίκας επισημαίνει τη σημασία της γυναικο-αντιστοιχίας στη γκά cosmology και στη δομή συγγένειας. Σε ορισμένες ερμηνείες, οι μορφές μπορεί να λειτουργούν ως αποδοτικές προσωπογραφίες των αποθανόντων, αν και οσον αφορά τη στυλιζαρισμένη απόδοση, υποδηλώνει ένα συμβολικό αντί ενός φυσιοκρατικού στόχου. Η ενσωμάτωσή τους σε ταφικά συμφραζόμενα πιθανόν εξυπηρετούσε τη διασφάλιση της ασφαλούς τους διέλευσης προς την προαιώνια σφαίρα ή την διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ ζωντανών και νεκρών.
Παρά το γεγονός ότι αυτοί οι γλυπτοί σχηματισμοί συνδέονται κάποιες φορές με τις ευρύτερα γνωστές ταφικές παραδόσεις των Ga, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών φέρετρων και αποδομών, οι φιγούρες Prampram είναι εξαιρετικοί για την εξειδίκευση της γλυπτικής τεχνικής και τη μεταφυσική τους λειτουργία. Κάποια παραδείγματα φέρουν ίχνη χρώματος ή επιφανειακών επεξεργασιών, υποδεικνύοντας ότι τοποθετήθηκαν σε οικιακά ή ιερό πλαίσια όπου ενδέχεται να προσέφεραν θυσίες ή ροφήματα.
Επειδή ελάχιστα παραδείγματα Prampram έχουν περάσει στις δημόσιες συλλογές, η ταξινόμησή τους συχνά βασίζεται σε προφορικές ιστορίες και σε στυλιστική σύγκριση με σχετικές παραδόσεις μεταξύ γειτονικών παράλιων ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των Ewe και Dangme. Η απόδοση επιβαρύνεται περαιτέρω από τη δυναμική κίνηση καλλιτεχνών και ιδεών σε όλη τη νότια Γκάνα, ιδιαίτερα κατά την αποικιακή περίοδο και τις πρώτες μετααποικιακές περιόδους.
Η ακαδημαϊκή προσέγγιση αυτών των γλυπτών παραμένει περιορισμένη, αν και η παρουσία τους σε επιλεγμένες μουσειακές συλλογές και περιστασιακές αναφορές σε Γκανιώτικες εtnογραφίες επιβεβαιώνουν την πολιτισμική και ιστορική τους αξία. Ως φυσικά τεκμήρια των προαιώνιων πεποιθήσεων Ga-Adangbe, οι Prampram ζευγάρια γλυπτά προσφέρουν μια μοναδική ματιά σε τοπικές εκφράσεις του φύλου, της μνήμης και τελετουργίας.
Αναφορές:
Cole, Herbert M. and Doran H. Ross. The Arts of Ghana. Museum of Cultural History, University of California, Los Angeles, 1977.
Arhin, Kwame. “The Political and Cultural History of the Ga People.” Transactions of the Historical Society of Ghana, vol. 15, 1974, pp. 1–24.
Nooter, Mary H. and Allen F. Roberts. Memory: Luba Art and the Making of History. Museum for African Art, 1996.
C*A*B*2*8*3*2*0*
The seller guarantees and can prove that the object was obtained legally. The seller was informed by Catawiki that they had to provide the documentation required by the laws and regulations in their country of residence. The seller guarantees and is entitled to sell/export this object. The seller will provide all provenance information known about the object to the buyer. The seller ensures that any necessary permits are/will be arranged. The seller will inform the buyer immediately about any delays in obtaining such permits.
Height: 118 cm / 118 cm
Weight: 4,3 kg / 4,1 kg
Ιστορία πωλητή
Η ενασχόληση του Βολφγκανγκ Γιανίκκη με την αφρικανική τέχνη ξεκίνησε όχι στον χώρο εργασίας ή στην αγορά, αλλά σε ένα πιο ήσυχο, εσωτερικό πεδίο—ανάμεσα σε χαρτιά, βιβλία και αντικείμενα που ανήκαν στον πατέρα του. Το αρχείο για τις πρώην αποικίες της Γερμανίας δεν είχε δομηθεί για να αφηγηθεί μια ενιαία ιστορία· πρότεινε πολλές. Προκαλούσε κριτική σκέψη αντί σεβασμού και δίδαξε από νωρίς στον Γιανίκκη ότι τα αντικείμενα ποτέ δεν είναι μουγκά. Με μεταφέρουν μέσα στον χρόνο—θραύση και συνέχεια συνυπάρχουν με τον ίδιο τον τρόπο—και ζητούν να διαβαστούν όσο το δυνατόν προσεκτικότερα, όπως τα κείμενα.
Για περισσότερο από ένα τέταρτο του αιώνα, ο Γιανίκκη εργάζεται ως συλλέκτης, έμπορος και διαμεσολαβητής, αν και κανένας από αυτούς τους όρους δεν αποτυπώνει πλήρως το σχήμα της πρακτικής του. Εκείνα που παλιότερα ομαδοποιούνταν, με υπερβολική χαλαρότητα, under τον τίτλο “Τ Tribal Art” ποτέ δεν φαινόταν γι’ αυτόν ως σφραγισμένη ή ιστορική κατηγορία. Είναι, αντίθετα, ένα σετ ζωντανών παραδόσεων, συνεχώς διαπραγματευόμενο με το παρόν. Η ακαδημαϊκή του εκπαίδευση—στην εθνολογία, στην Ιστορία της Τέχνης και στο Συγκριτικό Δίκαιο—παρείχε μια γραμματική. Η γλώσσα την ίδια την έμαθε αλλού. Στο Μάλι, την Καμερούν, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιαρί-Μαφά, το Τόγκο και την Γκάνα, η γνώση αναδύθηκε αργά, μέσα από επαναλαμβανόμενες συναντήσεις που σφυρηλάτησαν σχέσεις και μέσα από την αμοιβαία εμπιστοσύνη που χτίστηκε όχι απότομα αλλά διαμέσου χρόνου.
Το Μάλι έγινε ο βαρυτικός κεντρικός άξονας αυτής της εμπειρίας. Μεταξύ 2002 και 2012, ο Γιανίκκη έζησε και εργάστηκε στο Μάμακο και στο Σεγού, όπου διεύθυνε το Tribalartforum, μια γκαλερί με θέα τον Νίγηρα. Ο χώρος αντέκρουε την εύκολη χρονολόγηση. Γλυπτά και κεραμικά μοιράζονταν το δωμάτιο με τη φωτογραφία, και έργα του Malick Sidibé—εικόνες της μαλιάνι νεολαίας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, αυτοπεποίθησης και εκστατικής ενέργειας—κρεμόντουσαν δίπλα σε αρχαιότερες ιερές μορφές. Το αποτέλεσμα δεν ήταν νοσταλγικό αλλά διαφωτιστικό: παρελθόν και παρόν δεν αλληλοδιαγράφονται· οξύνουν το ένα το άλλο.
Ο πόλεμος του 2012 τελείωσε αυτό το κεφάλαιο απότομα, όπως τείνουν να κάνουν οι πόλεμοι. Αλλά δεν διέλυσε τη δουλειά. Μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη επανασυστάθηκε στο Λομέ, κοντύτερα στα μέρη όπου προέρχονταν πολλά από τα αντικείμενα και στις διαδρομές που συνεχίζουν να διασχίζουν. Από το 2018, η Βερολίνο έχει γίνει ένα ακόμη σημείο σε αυτή τη χάρτη. Η Galerie Wolfgang Jaenicke λειτουργεί πλέον αντίθετα από το Παλάτι Charlottenburg, στηριζόμενη από μια μικρή ομάδα ειδικών. Εστιάζει, ιδιαιτέρως, σε μπρούνζες και τερακότες της Δυτικής Αφρικής—υλικά με τη γη και τη φωτιά, και σε μορφές μνήμης που αντιστέκονται σε εύκολη μετάφραση.
Αυτό που διακρίνει την πρακτική του Γιανίκκη δεν είναι μόνο η γεωγραφική της έκταση αλλά η εσωτερική της ένταση. Το πεδίο εργασίας συμπληρώνεται με έρευνα προελεύσεων· το εμπόριο αντιμετωπίζεται ως αναπόσπαστο από την ευθύνη. Σε συνεργασία με μουσεία και ακαδημαϊκές πρωτοβουλίες, η κυκλοφορία δεν θεωρείται εξαγωγή αλλά ηθική διαδικασία που παραμένει ανολοκλήρωτη. Στόχος δεν είναι να απομακρύνει αντικείμενα από τον κόσμο και να τα σφραγίσει, αλλά να τα καθιστά αναγνώσιμα εντός αυτού—να τα επιτρέψει να συνεχίσουν να μιλούν, ακόμη και όταν οι όροι της φωνής τους αλλάζουν.
------------
Galerie Wolfgang Jaenicke προς το παρόν είναι μια γκαλερί με έδρα το Βερολίνο, που εξειδικεύεται στην δυτική αφρικανική γλυπτική, τα μπρούνζ, τις τερακότες, τις μάσκες και την σύγχρονη αφρικανική τέχνη. Διευθύνεται από τον Βολφγκανγκ Γιανίκκη, του οποίου το έργο συνδυάζει τη συλλογή, την εμπορία, την έρευνα προελεύσεων, το πεδίο και την αρχειακή τεκμηρίωση.
Σύμφωνα με τον ίδιο τον λογαριασμό της γκαλερί, ο Γιανίκκη σπούδασε εθνολογία, ιστορία της τέχνης και συγκριτικό δίκαιο και εργάζεται στον χώρο της αφρικανικής τέχνης για πάνω από είκοσι πέντε χρόνια. Οι δραστηριότητές του ανάπτυξαν μέσω μακροχρόνιας εμπλοκής σε χώρες όπως το Μάλι, το Καμερούν, η Ακτή Ελεφαντοστού, το Μπιρκί Σαφώ, η Γκάνα και το Τόγκο. Αντί να παρουσιάζει την αφρικανική τέχνη ως κλειστή ιστορική κατηγορία, τη χαρακτηρίζει ως συνεχιζόμενη πολιτιστική παράδοση που διαμορφώνεται από ζωντανές κοινότητες και μεταβαλλόμενα ιστορικά συμφραζόμενα.
Μια ιδιαίτερα σημαντική φάση της καριέρας του ήταν στο Μάλι, όπου έζησε και εργάστηκε περίπου από το 2002 έως το 2012 στο Μάλακο και το Σεγού. Εκεί λειτούργησε το Tribalartforum, μια γκαλερί που συνδύαζε αρχαία αφρικανική γλυπτική με σύγχρονη αφρικανική φωτογραφία, συμπεριλαμβανομένων έργων του Malick Sidibé. Η πολιτική και στρατιωτική κρίση στο Μάλι το 2012 οδήγησε στο κλείσιμο αυτής της φάσης της δραστηριότητας.
Αργότερα, μαζί με τον Aguibou Kamaté, ο Γιανίκκη συνέχισε να εργάζεται από το Λομέ, Τόγκο, πριν εγκαινιάσει τη γκαλερί στη Βερολίνο κοντά στο Παλάτι Charlottenburg. Η γκαλερί δίνει ιδιαίτερη έμφαση στους μπρούνζες δυτικής Αφρικής, τις τερακότες, έργα που σχετίζονται με το Μπόινί και το Ίφε, τη γλυπτική Nok, την τέχνη των Ντόγκον, τη γλυπτική Baule, τα αντικείμενα Senufo και το υλικό των Γκουόμπι.
Ένα διακριτικό στοιχείο της δημόσιας θέσης του Γιανίκκη είναι η επαναλαμβανόμενη έμφαση στη διαφάνεια προελεύσεων και στις συζητήσεις αποκατάστασης. Σε αρκετές δημοσιευμένες καταγραφές αντικειμένων, η γκαλερί συζητά ρητά ζητήματα γύρω από τεκμηρίωση εξαγωγής, τις συμβάσεις της UNESCO, τις ιστορίες ιδιοκτησίας και τη συνεργασία με μελετητές και ερευνητές αποκατάστασης. Αυτές οι δηλώσεις αντικατοπτρίζουν ευρύτερες σύγχρονες συζητήσεις σχετικά με την κυκλοφορία της αφρικανικής πολιτισμικής κληρονομιάς, τη νομιμότητα, την ιστορία συλλογής και τις πρακτικές απόκτησης από μουσεία.
Η γκαλερί διατηρεί εκτενείς διαδικτυακές αρχεία και καταλόγους που τεκμηριώνουν εκατοντάδες αφρικανικά αντικείμενα, συμπεριλαμβανομένων μπρούνζες του Μπόινι και Ίφε, τερακότες Nok, γλυπτικά Ντόγκον, φιγούρες Baule, αντικείμενα Fon, φιγούρες Moba και άλλ material δυτικής Αφρικής.
Για ερευνητές που ενδιαφέρονται για την ιστορία του εμπορίου αφρικανικής τέχνης, ο Γιανίκκη αντιπροσωπεύει μια μεταγενέστερη γενιά εμπόρων σε σχέση με φιγούρες όπως ο John J. Klejman. Ενώ ο Klejman ανήκε στην μεταπολεμική αγορά της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950–1970, η δουλειά του Γιανίκκη διαμορφώθηκε από σύγχρονες ανησυχίες με την τεκμηρίωση πεδίου, την έρευνα προελεύσεων, τις συζητήσεις επιστροφής, ψηφιακά αρχεία και άμεση επαφή με δίκτυα και καλλιτέχνες της Δυτικής Αφρικής.
Αυτό το κείμενο βασίζεται σε AI Information
Μετάφραση από Google ΜετάφρασηΛεπτομέρειες
Ομάδα έθνικ/πολιτισμός
Prampram
Χώρα προέλευσης
Γκάνα
Υλικό
Ξύλο
Sold with stand
Όχι
Κατάσταση
Fair condition
Τίτλος έργου τέχνης
A wooden sculpture
Height
118 cm
Βάρος
8.4 kg
Γνησιότητα
Αυθεντικό/επίσημο
Πωλήθηκε από τον/-ην
ΓερμανίαΕπαληθεύτηκε
protop
Rechtliche Informationen des Verkäufers
- Unternehmen:
- Jaenicke Njoya GmbH
- Repräsentant:
- Wolfgang Jaenicke
- Adresse:
- Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY - Telefonnummer:
- +493033951033
- Email:
- w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
- USt-IdNr.:
- DE241193499
AGB
AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.
Widerrufsbelehrung
- Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
- Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
- Vollständige Widerrufsbelehrung
