Ιταλική σχολή (XVII) - La Coronación de la Virgen

Ιταλική Σχολή του 17ου αιώνα - "Η Στέψη της Παναγίας" - Λιθογραφία σε καμβά
Σημανующий μπαρόκ πίνακας της Ναπολιτανικής Σχολής του 17ου αιώνα που απεικονίζει τη «Στέψη της Παναγίας από την Αγία Τριάδα». Παρουσιάζει μια σύνθεση με μεγάλη θεατρική ένταση και έντονο σκιά-φως με ρίζες του μετεβλητικού στυλ, όπου το θεϊκό φως κόβει τις μορφές πάνω σε ένα φόντο σε ομίχλη. Οι δυνατές πτυχώσεις των υφασμάτων και ο τρόπος του μοντέλου των προσώπων ακολουθούν στενά τα πρότυπα του ναπολιτάνου δασκάλου.
Αυτός ο πίνακας απεικονίζει το βίβλιο-ευλαβικό απόσπασμα της La Coronación de la Virgen por la Santísima Trinidad. Στην παράδοση της καθολικής Εκκλησίας, είναι η στιγμή κορύφωσης μετά την Κοίμηση της Μαριάμ, κατά την οποία ανεβαίνει στον ουρανό και υποδέχεται από τον Θεό, για να της δοθεί ο τίτλος Βασίλισσα των Ουρανών και της Κτίσης. Αν αναλύσουμε το έργο ακολουθώντας τη δομή της μπαρόκ Ναπολιτάνικης Σχολής, βρίσκουμε τα ακόλουθα κύρια εικονογραφικά στοιχεία:Η Παναγία Μαρία (Κάτω): Τοποθετείται στο κατώτερο επί γης / ουράνιο επίπεδο. Είναι γονατιστή, με μισάκλειστα μάτια και τα χέρια σταυρωμένα πάνω από το στήθος. Αυτή η στάση εκφράζει ταπεινοφροσύνη, υπακοή και αποδοχή στο θεϊκό σχέδιο. Φορά ένα κοκκινωπό ρούχο και ένα μπλε-πράσινο μανδύα που συμβολίζει τη φύση και την αγνότητά της. Ιησούς Χριστός (Αριστερά): Εκπροσωπεί το δεύτερο πρόσωπο της Τριάδας. Διακρίνεται επειδή είναι ημίγυμνος, καλυμμένος μόνο με ένα πανί αγνότητας, δείχνοντας το ανθρώπινο σώμα που θυσιάστηκε στον Σταυρό. Με τον απλωμένο βραχίονα κρατά τον στέφανο που πρόκειται να τοποθετηθεί στο κεφάλι της μητέρας του. Θεός Πατέρας (Δεξιά): Εκπροσωπεί το πρώτο πρόσωπο της Τριάδας. Αποτυπώνεται σύμφωνα με το κλασικό κανόνα: ένας γέρος επιβλητικός με ασπρόχροη γενειάδα και μαύρους μανδύες που συμβολίζουν τη σοφία της αιώνιας ύπαρξης. Με το αριστερό του χέρι στηρίζεται πάνω στο σφαίρα ή γη, που αντιπροσωπεύει την απόλυτη εξουσία πάνω στο δημιουργημένο σύμπαν. Το Άγιο Πνεύμα (Κεντρικός Άξονας Άνω): Παρότι ο πίνακας είναι σκιασμένος από τον χρόνο και τα βερνίκια οξειδώθηκαν, η έντονη ράβδος χρυσού φωτός στην άνω περιοχή του καμβά εκπροσωπεί τη θεία χάρη. Στο κέντρο αυτής της λάμψης συνήθως ζωγραφίζονταν το περίγραμμα ενός λευκού περιστεριού (το τρίτο πρόσωπο της Τριάδας), κλείνοντας τη δογματική σύνθεση. Η σκηνή έχει μια πυραμιδική σύνθεση όπου όλο το φως και οι ματιές συγκλίνουν στο κεφάλι της Μαριάς, στο ακριβές σημείο που πρόκειται να λάβει τον στέφανο.
Προέρχεται από ιδιωτική συλλογή
Σημείωση :
“Για να διασφαλιστεί η ασφάλεια και η άριστη κατάσταση του έργου, ανάλογα με τον όγκο και τη φύση, η μεταφορά και η παράδοσή του ενδέχεται να γίνει από τον ίδιο τον πωλητή”