Matteo Ciffo - Frammenti - Nefertiti

- Γλυπτική σύγχρονη του Ματέο Τσίφφο (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Nefertiti
- Έτος 2026. Έκδοση αρ. 8/8 - Υπογεγραμμένη και πιστοποιημένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψηφιακή εξώθηση (fusione a freddo) από σκόνες μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες

Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με τη κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και υποβάλλονται σε μια διαδικασία τεμαχισμού και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή πλέον δεν εννοείται ως ακηρία ενότητα, αλλά ως μεταβατική προϋπόθεση. Διακόπτεται, διαλύεται και επανασχηματίζεται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διαχωρίζεται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτός ο τόνος εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτη κατάσταση. Αυτό που φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει τη δική του ευαισθησία. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: δεν αποτελεί πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη από τον χρόνο, εκτεθειμένη στη μεταβολή και επιστραμμένη σε μια νέα διάσταση.

MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιλάνο (Biella) το 1987, από το 2007 ανέπτυξα μια έρευνα εστιασμένη στη ύλη, στη μεταμόρφωση της και στη μνήμη που διαφυλάσσει. Η δουλειά μου γεννιέται από μια άμεση σχέση με πολύτιμα και πολύπλοκα υλικά όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστικούς, γαιώδεις και οξείδια, μέταλλα. Δεν τα θεωρώ απλά εκφραστικά μέσα, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και πιθανότητας ανάστασης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ πιο ιεροτελεστία παρά γλυπτό: μια ανέκφραστη ανάσταση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική προέρχεται από την παρατήρηση και την επιθυμία να επαναφέρει τη ζωή σε ό,τι έχει σπαραχθεί, εγκαταλειφθεί ή ξεχαστεί. Θραύσματα και απορρίμματα, που συχνά προέρχονται από τη δουλειά άλλων γλυπτών, γίνονται αρχική ύλη για τα έργα μου.
Πρόκειται για υλικά που φέρουν ήδη μια ιστορία μέσα τους. Τα διασπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στην προηγούμενή τους κατάσταση, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο αναδύεται από μια ισορροπία εύθραυστη ανάμεσα σε απώλεια και ανάσταση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι ό,τι ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία παίρνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που ξεπερνά τη συμβατική γλυπτική, προσεγγίζοντας μια διάσταση σχεδόν αλχημική. Χρησιμοποιώ ύλες που έχουν ήδη ύπαρξη, τις διασπώ και τις επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από μια ένταση ανάμεσα στην καταστροφή και την αναγέννηση, ανάμεσα σε απώλεια και μνήμη, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα αντιμετωπίζει υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιατάρακτα, αλλά ταυτόχρονα ευαίσθητα και ευάλωτα. Εκείνο που φαίνεται αμετάβλητο φανερώνει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδρά, οξειδώνεται και μεταμορφώνεται με την πάροδο του χρόνου. Αυτή η συνθήκη καθιστά τη ύλη ένα ενεργό μέρος της δουλειάς, εμπλέκοντας σε διαρκή διάλογο με τον χρόνο και το περιβάλλον.
Η τελειότητα αφήνει χώρο στην αδυναμία, και η αιωνιότητα εκδηλώνεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπάγεται πλέον, αλλά γίνεται συν-συγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη του χειρισμού, της διαδικασίας και της δικής της εξέλιξης.

Αυθεντικό, έχτισα τη διαδρομή μου μέσα από πειραματισμό, παρατήρηση και ακρόαση. Η προσέγγιση δεν στοχεύει στον έλεγχο, αλλά στη συνοδεία της ύλης στην μετατροπή της. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία της μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και ελλείψεις συνυπάρχουν και αυτοαναγεννώνται.
Αυτή η πρακτική εξερευνά τη μάζα σαν ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτές εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες ανάμεσα στην καταστροφή και την ανάσταση, ανάμεσα στη διατήρηση και τη μεταμόρφωση, επιστρέφοντας στη μάζα μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.