René Magritte (1898-1967) - La Flèche de Zénon






Πέρασε πέντε χρόνια ως ειδικός στην κλασική τέχνη και τρία χρόνια ως επίτροπος.
Προστασία Αγοραστή Catawiki
Η πληρωμή σας είναι ασφαλής μαζί μας μέχρι να παραλάβετε το αντικείμενό σας.Προβολή λεπτομερειών
Trustpilot 4.4 | 136909 κριτικών
Βαθμολογήθηκε με Άριστα στο Trustpilot.
Ρενέ Μαγκρίτ, La Flèche de Zénon, λίθογραφία σε περιορισμένη έκδοση 300 αντιτύπων, 44 × 30 εκ., κατασκευασμένη στο Βέλγιο (2000–2010), μονογράφητη επιφάνεια και χειρόγραφα υπογεγραμμένο.
Περιγραφή από τον πωλητή
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte (Succession Magritte), επικυρωμένη με σφραγίδα χωρίς ανάγνωση, και χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με το αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ (René Magritte), ο διάσημος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετές ενδιαφέρουσες δημιουργίες που παίζουν με θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφελών. Μία αξιοσημείωτη例 τη ζωγραφική του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγνητικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απρόσμενη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό Τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς εξωτερικά από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, καλλωπισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο αλληλένδετος χειρισμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της εξωφρενικής τοπιογραφίας. Ο Μαγκρίτ αξιοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί, και τη φύση της αναπαράστασης.
Rene Magritte (1898-1967) (d'apres) -υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation
Λιθογραφία σε vellum BFK Rives.
Αριθμημένο / 300 αντίτυπα, υπογεγραμμένο σε εκτύπωση
Λιθογραφία που έγινε υπό τον έλεγχο της Διαθήκης Magritte (Succession Magritte), επικυρωμένη με σφραγίδα χωρίς ανάγνωση, και χειρόγραφα υπογεγραμμένο με μολύβι από τον κ. Charly Herscovici, Πρόεδρο του MAGRITTE Foundation (με το αρχικό στην ίδια πλευρά του αριθμού)
Διαστάσεις: 44x30 εκ.
Ο Ρενέ Μαγκρίτ (René Magritte), ο διάσημος Βέλγος σουρεαλιστής, δημιούργησε αρκετές ενδιαφέρουσες δημιουργίες που παίζουν με θέματα παραθύρων, σφαιρών και νεφελών. Μία αξιοσημείωτη例 τη ζωγραφική του 1964 «Le Tombeau des Lutteurs» (Ο Τάφος των Μαχητών), αν και συχνά αναφέρεται απλώς με τα οπτικά στοιχεία λόγω της εντυπωσιακής, σχεδόν αρχέγονης σύνθεσής του.
Σε αυτό το μαγνητικό κομμάτι, ένα παράθυρο λειτουργεί ως πλαίσιο σε μια απρόσμενη σκηνή. Αντί να αποκαλύπτει ένα συμβατικό εξωτερικό Τοπίο, ο θεατής αντιμετωπίζει ένα μεγάλο, τέλεια σφαιρικό αντικείμενο, συχνά περιγραφόμενο ως βράχος ή πλανήτης, που φαίνεται να αιωρείται ακριβώς εξωτερικά από το τζάμι. Αυτή η σφαίρα δεν στηρίζεται σε τίποτα· απλώς αιωρείται στο κέντρο της θέας. Πάνω από και γύρω από αυτήν την αινιγματική σφαίρα, καλλωπισμένα σύννεφα γεμίζουν τον ουρανό, αποτυπωμένα με την χαρακτηριστική, ακριβή αλλά ονειρική ποιότητα του Μαγκρίτ.
Ο αλληλένδετος χειρισμός αυτών των στοιχείων δημιουργεί μια αίσθηση ταυτόχρονης οικειότητας και βαθιάς ξενότητας. Το παράθυρο, συνήθως μια πύλη προς την πραγματικότητα, εδώ παρουσιάζει μια αδύνατη όραση. Η σφαίρα, ένα αντικείμενο τέλειας γεωμετρικής μορφής, αψηφά τη βαρύτητα και το φυσικό πλαίσιο. Τα σύννεφα, αν και φυσικά, συμβάλλουν στη συνολική ανησυχητική ατμόσφαιρα, αποτελώντας μέρος αυτής της εξωφρενικής τοπιογραφίας. Ο Μαγκρίτ αξιοποιεί με μαεστρία αυτά τα κοινά μοτίβα για να προκαλέσει την αντίληψη, προσκαλώντας τον θεατή να αμφισβητήσει τι είναι πραγματικό, τι φανταστεί, και τη φύση της αναπαράστασης.
