Alberto Ricardo (XXI) - El Padrino Silencio de poder

Έργο που Creation on professional canvas με την τεχνική εκτύπωσης giclée. Ψηφιακή τέχνη που χρησιμοποιεί μέσα σύγχρονης εποχής και τεχνητή νοημοσύνη.
Έργο του καλλιτέχνη Alberto Ricardo, που πραγματοποιήθηκε με την τεχνική Εκτύπωση Giclée, σε επαγγελματικό καμβά υψηλής ποιότητας, 100% βαμβάκι, μέγιστης αντοχής σε χειραγώγηση και εξωτερικούς παράγοντες, της μάρκας Eco Canvas Roma Glossy, σατινά.
Διασφαλίζουμε ένα μακρόβιο προϊόν με οπτική ποιότητα.
Διαστάσεις 65 x 70 cm ζωγραφικής με βάθος 5 cm.
Περιορισμένη έκδοση 2/5 χειρόγραφα υπογεγραμμένη στο μπροστινό μέρος.
Στο πίσω μέρος του κομματιού θα βρείτε τα στοιχεία για το έργο.
Η αποστολή θα γίνει μέσω της εταιρείας United Parcel Service (UPS), για Ισπανία και Ευρώπη, και μέσω της FedEx για τον υπόλοιπο κόσμο.
Το έργο θα είναι τυλιγμένο και προστατευμένο με πολλαπλά στρώματα συσκευασίας, bubble wrap και τοποθετημένο σε ανθεκτικό σωλήνα.
Αφού πληρωθεί το έργο, απαιτούνται τρία ημέρες για τη διαδικασία συσκευασίας και παράδοσης στην εταιρεία μεταφορών.
Το κομμάτι θα σας φτάσει εντός δέκα ημερών, ανάλογα με τη χώρα προορισμού.

Υπάρχουν εικόνες που δεν ακούγονται, αλλά επιβάλλουν σιωπή. Μια από αυτές είναι αυτή. Αντιμέτωπο με αυτήν τη νοηματοδότηση του μυθικού Don Vito Corleone, ο λόγος υποχωρεί μπροστά στην ακίνητη ματιά, στον καπνό που υψώνεται σαν ειδωλικό προσευχή, στο αόρατο βάρος μιας αρχής που δεν χρειάζεται να διακηρυχτεί. Αυτή η εργασία, εκτυπωμένη σε καμβά, δεν είναι μόνο πορτρέτο: είναι μια ατμόσφαιρα. Είναι η στιγμή πριν την κρίση, η εκπνοή πριν από μια απόφαση, ο αντίλαλος μιας φωνής που δεν χρειάζεται να υψωθεί για να ακουστεί.

Τεχνικά, η εκτέλεση είναι της λεπτότητας που θυμίζει τους μεγάλους δασκάλους του μπαρόκ πορτρέτου, αλλά με μια σύγχρονη κινηματογραφική αισθητική. Η υφή του δέρματος, το παιχνίδι του φωτός πάνω στο μέτωπο, οι πτυχές του προσώπου σημειωμένες από τη βαρύτητα της σκέψης, όλα χτίστηκαν με μια τεχνική που προτιμά τη ψυχική βύθιση όσο και την οπτική πιστότητα. Το φως, θερμό και απαλό, διαμορφώνει με σεβασμό, χωρίς δραματικότητα, αφήνοντας την εξουσία να αναδειχθεί από τη χειρονομία και όχι από την τέχνη.

Ωστόσο, το φόντο είναι μια διακριτή ριζοσπαστική έννοια. Εκεί που θα περίμενε κανείς ένα σκοτεινό και λιτό περιβάλλον, εμφανίζεται ένα κύμα συμβολικών γκραφίτι — λέξεις όπως «LOVE», κορώνα, αστέρια — που, μακριά από τη διάσπαση της σλαβεροκρατίας, πλουτίζουν με μια σύγχρονη ανάγνωση. Είναι σαν ο χαρακτήρας, κατασκευασμένος στην παράδοση της πατριαρχικής δύναμης και της κλασικής μαφίας, να απορροφάται τώρα από τη γλώσσα της πόλης, από τον οπτικό πολιτισμό του παρόντος που τον μεταμορφώνει σε ποπ είδωλο, σε σύμβολο επαναπροσδιορισμένο από τις νέες γενιές.

Το τσιγάρο, κατεχόμενο με αργοσυχία, είναι περισσότερο από ένα αξεσουάρ: είναι επέκταση χαρακτήρα. Δεν υπάρχει επίδειξη ή νευρικότητα στο χέρι που το κρατά, μόνο ένα τελετουργικό ελέγχου. Κάθε δάχτυλο, κάθε πτυχή, κάθε σκιά έχει βάρος, έχει ιστορία. Ο καπνός που υψώνεται σε σπειροειδή σχηματισμό φαίνεται σαν визуτική ψιθυριστή, μια μελέτη σε εικόνα. Και το κοστούμι — απόλυτο μαύρο, με το λευκό πουκάμισο ως μόνη απόκλιση — πλαταίνει τη μορφή με τη σοβαρότητα εκείνου που δεν χρειάζεται διακοσμήσεις για να προβάλλει δύναμη.

Ιδεολογικά, αυτή η εικόνα που εκτυπώθηκε σε καμβά υπερβαίνει τη βολική κινηματογραφική αναφορά. Είναι, μάλλον, μια λαϊκή αγιογράφηση. Ο Don Vito, ερμηνευόμενος από τον Marlon Brando, μετατρέπεται εδώ σε θρησκευτική φιγούρα της ανδρικής εξουσίας, στο λόγο που δεν σπαταλιέται, στη κρίση που διακυρώνεται μόνο όταν είναι αναγκαίο. Η εναπόθεση σύγχρονων συμβόλων στο φόντο υποδηλώνει ότι το μύθος πλέον δεν ανήκει μόνο στον κινηματογράφο, αλλά στη συλλογική οπτική μνήμη, επαναπροσδιορισμένος ξανά και ξανά.

Το καμβά ως υποστήριξη αποτελεί κλειδί ώστε αυτή η ένταση μεταξύ του κλασικού και του αστικού να λειτουργήσει. Η τραχύτητα του υφάσματος προσφέρει μια υλότητα που ενισχύει τον ευγενή χαρακτήρα του πορτρέτου, ενώ οι ορατές πινελιές στο φόντο χαράσσουν την αυθόρμητη ανάγνωση ενός νέου αναγνώσματος. Σ’ έναν τοίχο, αυτή η εικόνα δεν κρεμιέται: εγκαθίσταται. Παρέχει παρουσία, επιβάλλει παύση, απαιτεί περισυλλογή.

Συνοπτικά, αυτό το πορτρέτο του “The Godfather” δεν είναι μια απλή ανάμνηση ενός διάσημου χαρακτήρα. Είναι μια συνομιλία μεταξύ εποχών, μεταξύ οπτικών κωδίκων, μεταξύ παραδόσεων που συνυπάρχουν και ενίοτε αντιμάχονται. Τεχνικά, συμβολικά και συναισθηματικά, είναι ένα έργο που δεν αναπαριστά την εξουσία: την ενσαρκώνει. Και μέσα από τον καμβά, μας θυμίζει ότι υπάρχουν σιωπές που ζυγίζουν περισσότερο από χίλιες λέξεις.