Léopold Reigner (1897-1981) - Escena erótica

Το έργο φέρει την υπογραφή του στο κάτω μέρος και τη σφραγίδα του εργαστηρίου στο πίσω μέρος

Το έργο παρουσιάζεται σε καλύπτον frame (δεν υπάρχει το γυαλί)

Διαστάσεις έργου: 26 εκ. ύψος x 20 εκ. πλάτος

Διαστάσεις κάδρου: 42 εκ. ύψος x 36 εκ. πλάτος

Η κατάσταση συντήρησης του έργου είναι καλή

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAPHIE DE L'ARTISTE :

Léopold Reigner γεννήθηκε στο Niort το 1897. Είναι ο πέμπτος από επτά παιδιά μιας οικογένειας με περιορισμένο κοινωνικό επίπεδο. Το 1920, αρχίζει πραγματικά την καριέρα του ως καλλιτέχνης. Γαλλία, φέρνει πολλές πίνακες με δομικές ποιότητες και έντονες αποχρώσεις. Για δέκα χρόνια, αποκαλείτο “χαράκτης των τοίχων” ζωγραφίζοντας δρόμους και σπίτια.

Το 1929-1930, είναι η Παρισινή κορύφωση της καλλιτεχνικής πορείας με πολυάριθμες εκθέσεις και έργα περιπλανώμενα σε διάφορα μουσεία σύγχρονης τέχνης γαλλικά και ξένα. Ο Léopold Reigner απολαμβάνει καλών κριτικών.

Ενώ ο καλλιτεχνικός ενθουσιασμός του Παρισιού της δεκαετίας του 30 βρίσκεται στα ύψη, ο Léopold αποφασίζει να φύγει για τη Μαρτινίκη το 1935. Προκειμένου να μη παραλύσει το δημιουργικό του σθένος και να αποφύγει την πίεση της επιτυχίας, ξεκινά σε νέους ορίζοντες και φτάνει το 1936 στη Τρινιντάντ (Αντίλλες Αγγλικές). Ασταμάτητος ταξιδιώτης, ο Léopold Reigner είναι κυρίως ένας διεκδικητής κλίματος, αισθητών συναισθημάτων και χρωμάτων για την παλέτα του. Ετσι, φεύγει για Βενεζουέλα το 1937.

Μετά, ο Léopold Reigner φεύγει για Κολομβία το 1938. Ένα άρθρο διευκρινίζει ότι “Μπογκοτά θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει έναν από τους μεγάλους Γάλλους καλλιτέχνες”. Οι εκθέσεις του είναι πολύ εκτιμημένες.

Ο καλλιτέχνης θεωρείται ως “ο γνήσιος εκπρόσωπος της γαλλικής παράδοσης, αυτής της παράδοσης που πραγματοποιεί το μόνιμο θαύμα της επανεφεύρεσης των μεθόδων χωρίς ποτέ να χάνει το πνεύμα της μέτρησης και τη δέσμευση σε αυτό που είναι πραγματικότητα… Από τα Paramos (υψίπεδα των Άνδεων) έως τα Llanos (πεδιάδες σαβάνας), όλα τα πρόσωπα της πολλαπλής κολομβιανής φύσης αναγεννιούνται βουτώντας σε συναισθηματικά εκφρασμένη και βαθιά ειλικρινή αντίληψη” (Απόσπασμα κριτικής τέχνης γραμμένο από τον Luis V. Ghisletti).

Από το 1938 έως το 1945, ο Léopold Reigner ταξιδεύει πολύ. Εκθέτει στη Μπογκοτά τους πίνακές του που αντικατοπτρίζουν την ατμόσφαιρα της κολομβιανής γης, τα έθιμά της και τα θεματικά της περιοχής, προσαρμοσμένα στο γούστο του κοινού της Μπογκοτά.

Από το 1946 έως το 1956, ο καλλιτέχνης πολλαπλασιάζει τις τάσεις, διαρκώς αναζητώντας νέες μορφές έκφρασης, αναζητώντας χρώματα και ιδιαίτερες τεχνικές. Απολαμβάνει μεγάλη φήμη στη Μπογκοτά. Η παραγωγή του κινείται πάντα μεταξύ εικονογραφικής γραφής και αφαιρετικής σύνθεσης. Όσον αφορά την χρωματική ύλη, ο Léopold Reigner κατάφερε να γεμίσει κάθε χώρο, να ορίσει κάθε οριοθέτηση με ένα γκάμα χρωμάτων που θα παραμείνει προσωπικό για τον ίδιο, παρά μερικές επιρροές φωβισμού. Ο ζωγράφος μας γοητεύει με τους ζεστούς τόνους του, τα κίτρινα που φτάνουν μέχρι την ευφλεκτία κατάσταση, γραμμές που διαλύονται ή χαρακτήρες περιβεβλημένους με χρυσό ή πορτοκαλί κόκκινο, ήρεμα πράσινα που ζωντανεύουν όταν υψώνονται προς το κίτρινο, και τα μπλε σχεδόν πάντα απαλλαγμένα από την αρχική τους παγωμένη μορφή.

Το 1958, ο Léopold επιστρέφει στη Γαλλία και τερματίζει τη ζωηρή εξωτική αντίληψη του σχήματος και του χρώματος. Σε απομονωμένη θέση, στρέφεται προς τον αφαιρετικό δρόμο. Πεθαίνει στη Niort το 1981 σε ηλικία 83 ετών.