Ιταλία - Τορίνο; SDUK/Baldwin and Cradock - Turin - Torino - 1821-1850

Turin

Ανώτερη λεπτομερής γραμμική χαράξη από ατσάλι της Πόλης, δημοσιευμένη υπό την Superintendence της Εταιρείας Διάδοσης Ωφέλιμης Γνώσης. Μια πρώιμη έκδοση δημοσιεύθηκε το 1833 από τους Baldwin and Cradock.

Διαστάσεις περίπου 310 x 380 mm. Καλή κατάσταση, βλέπε φωτογραφία. Λίγη ελαφριά παλαίωση.

Μια εγγυημένα γνήσια αρχαία χάρτης.

ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΔΟΣΗΣ ΩΦΕΛΙΜΟΥ ΓΝΩΣΕΩΣ
Η Εταιρεία ιδρύθηκε το 1826, κυρίως με πρωτεργασία τον Λόρδο Μρρούαμ. Ο σκοπός της νέας Εταιρείας ήταν «η μεταβίβαση χρήσιμης πληροφορίας σε όλες τις τάξεις της κοινότητας, ιδίως σε όσους δεν μπορούν να αξιοποιήσουν έμπειρους δασκάλους ή μπορεί να προτιμούν τη μάθηση από μόνοι τους» (Prospectus SDUK, 1829). Επιδίωξε να επιτύχει αυτό τον στόχο λειτουργώντας ως ενδιάμεσος μεταξύ συγγραφέων και εκδοτών σε αρκετές διακριτές και συχνά φιλόδοξες σειρές δημοσιεύσεων. Η Εταιρεία καθόριζε το σχήμα και την τιμή πώλησης των πραγματειών, τη συχνότητα έκδοσης και τις αποζημιώσεις στους συγγραφείς· ο εκδότης έκανε ρυθμίσεις με τον τυπογράφο και οργάνωνε τη διανομή και πώληση των δημοσιεύσεων. Υπεύθυνη για τις υποθέσεις της Εταιρείας ήταν μια Γενική Επιτροπή όχι μικρότερη από 40 και όχι μεγαλύτερη από 60 μέλη. Διακεκριμένοι στην Επιτροπή, εκτός από τον Λόρδο Μρρούαμ, ήσαν ο Τζέιμς Μιλ, ο Λόρδος Τζον Ράσελ, ο Λόρδος Άλθορπ, ο Ζαχάρι Μακαουλέι, ο Τζόζεφ Χιουμ, ο Ρόμπερτ Άγκλιουνμπι Σλέηνι και ο Αύγουστος Ντε Μόργκαν. Εκλέχθηκαν υποεπιτροπές και η λειτουργία τους μεταβιβάστηκε σε μια επανασυσταθείσα Επιτροπή Εκδόσεων, αν και ακόμη και μετά από αυτήν την ημερομηνία, επιτροπές υπό ειδικές συνθήκες συνέχιζαν να υφίστανται. Η Εταιρεία ήταν υπεύθυνη για πολλές σειρές δημοσιεύσεων, συμπεριλαμβανομένων: «Βιβλιοθήκη Ωφέλιμης Γνώσης»· «Άλμανα του Ηνωμένου Βασιλείου»· «Βιβλιοθήκη Διασκεδαστικής Γνώσης»· «Σειρά Αγροτών»· «Χάρτες»· «Συντροφιά του Εργαζομένου»· «Τριμηνιαία Περιοδικό της Εκπαίδευσης»· «Λίστα Πέννας»· «Πεντάδραχμο Κύκλωμα»· «Εικονόγραμμα Προσωπικοτήτων»· «Βιβλιοθήκη για τους Νέους»· «Βιογραφικό Λεξικό». Το 1829 υπήρχαν 515 ετήσιοι συνδρομητές στην Εταιρεία αλλά ο αριθμός αυτός μειώθηκε σε 49 μέχρι το 1842. Από κοινού με τη with την πτώση του αριθμού των συνδρομητών ακολούθησε και γενική μείωση στις πωλήσεις δημοσιεύσεων. Ίσως ο κύριος λόγος για την πτώση της δημοτικότητας των δημοσιεύσεων ήταν το γεγονός ότι υπήρχαν υπερβολικά πολλές και ποικίλες συλλογές πραγματειών που δημοσίευαν ταυτόχρονα, με μια εξαιρετικά δύσχρηστη διαδικασία κριτικής για κάθε πραγματεία. Αυτό οδήγησε σε ασυνέπειες εμφανίσεις πραγματειών, με καθυστερήσεις στην ολοκλήρωση των σετ για τους αναγνώστες. Οι δημοσιεύσεις θεωρούνταν επίσης ότι είχαν χαρακτήρα μικτής και μη αμφιλεγόμενης φύσης και, ως εκ τούτου, εγείραν μικρή ενδιαφέρον. Η ενεργή ζωή της Εταιρείας διήρκεσε μέχρι το 1846 και οι υποθέσεις της διαλύθηκαν το 1848.