Le Corbusier (1887-1965) - Zonder titel

Σπάνις πίνακας του Γάλλου αρχιτέκτονα/καλλιτέχνη Le Corbusier. Πρόκειται για ακρυλικό σε καμβά με διαστάσεις 50 × 40 cm. Ο πίνακας φέρει υπογραφή στο κάτω δεξιό μέρος με το μονογράμμα L.C. και χρονολογία «55». Στην πίσω πλευρά φέρει αριθμό «12979» και πάλι χρονολογία αλλά αυτή τη φορά το 1952. Ίσως το έργο να δημιουργήθηκε το 1952, αλλά ο καλλιτέχνης στη συνέχεια έκανε ορισμένες αλλαγές και το υπέγραψε και χρονολόγησε οριστικά αργότερα.

Κυριότητα
Αμέσως αγοράστηκε από τον καλλιτέχνη το 1957 από την οικογένεια Müller από το Νόις (Neuss) στη Γερμανία. Ένα (ψηφιακό) αντίγραφο της ευχαριστήριας επιστολής του Le Cobusier προς την οικογένεια Müller θα αποσταλεί στον αγοραστή.

Le Corbusier (1887–1965), γεννηθείς ως Charles-Édouard Jeanneret-Gris στο La Chaux-de-Fonds, ήταν ένας επιδραστικός Ελβετο-Γάλλος αρχιτέκτονας, πολεοδόμος και καλλιτέχνης. Ως πρωτοποριακός της μοντέρνας τέχνης, εισήγαγε τα «πέντε σημεία της αρχιτεκτονικής», περιλαμβάνοντας φέροντες κίονες (pilotis) και ελεύθερες όψεις. Η κληρονομιά του βρίσκεται παγκοσμίως σε εμβληματικά κτίρια. Προσωπικές ζωές και εκπαίδευση
Γεννημένος στη σουηδιορολόγια πόλη La Chaux-de-Fonds, της Ελβετίας, ο Jeanneret ακολούθησε σπουδές χαρακτικής και σκαλιστικής τέχνης. Υπό την επιρροή του δασκάλου του Charles L'Eplattenier στράφηκε προς την αρχιτεκτονική. Έκανε εκτεταμένα ταξίδια στην Ευρώπη και εργάστηκε βραχυπρόθεσμα σε διάσημους αρχιτέκτονες όπως ο Auguste Perret στο Παρίσι και ο Peter Behrens στη Γερμανία.

Το 1917 εγκαταστάθηκε οριστικά στο Παρίσι. Υιοθέτησε το ψευδώνυμο Le Corbusier (παρωδία στο όνομα του προπάππου του, Lecorbésier) όταν, το 1920, κυκλοφόρησε το επαναστατικό περιοδικό του αρχιτεκτονικής L'Esprit Nouveau. Ανέπτυξε τα «πέντε σημεία της σύγχρονης αρχιτεκτονικής» (Les cinq points de l'architecture moderne).

Η ζωγραφική του
Μετακινούμενος στο Παρίσι το 1917, συνάντησε τον ζωγράφο Amédée Ozenfant, ο οποίος έγινε ο κύριος καλλιτεχνικός μέντορας του. Ο Le Corbusier είδε τη ζωγραφική ως τον κύριο δημιουργικό του διέξοδο και «μυστικό εργαστήριο». Μαζί με τον Amédée Ozenfant ίδρυσε το Purisme το 1918, ένα στυλ που καθάρισε τις κυβιστικές μορφές σε καθαρούς, μαθηματικούς νεκροτομές. Οι πίνακές του αποτέλεσαν τη βάση για τις αρχιτεκτονικές του αρχές.

Το Purisme (1918–1925)
Το 1918 συνέγραψαν μαζί το μανιφέστο Après le Cubisme, που όρισε τη βάση για τον Purisme. Οι καλλιτέχνες συνύφανταν διακοσμητικά στοιχεία από τον κυβισμό και εστίαζαν στην αντικειμενικότητα, αρμονία και τις σαφείς συνθέσεις των καθημερινών αντικειμένων (όπως φιάλες, ποτήρια και κιθάρες).

Μαζί λάνσαραν το προχωρημένο περιοδικό τέχνης L'Esprit Nouveau, από το οποίο προέκυψε το αρχιτεκτονικό ψευδώνυμο Le Corbusier. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1920 άφησε τους αυστηρούς Puristische κανόνες και ζωγράφισε σε πιο ελεύθερο, πιο οργανικό ύφος με ανθρώπινα σώματα, όπως στη σειρά με τις «γυναίκες γυμνές».

Οι πίνακές του, τους οποίους δημιούργησε κάθε πρωί πριν εισέλθει στο αρχιτεκτονικό του εργαστήριο, λειτούργησαν ως οδηγός για τη χρωματική του χρήση και τις χωρικές συνθέσεις σε εμβληματικά κτίρια. Το ευρύ έργο του περιλαμβάνει εκατοντάδες καλλιτεχνικά έργα που σήμερα φιλοξενούνται παγκοσμίως και που δημοπρατούνται.