Paolo Fedeli - Times Square

Ο Πάολο Φεντέλι γεννήθηκε στην Τοσκάνη το 1957. Σπούδασε στο Ινστιτούτο Τέχνης της Σιένας, αποκομίζοντας το δίπλωμα του «Δασκάλου της Τέχνης». Έχει παρουσιάσει πολυάριθμες ατομικές εκθέσεις στην Ιταλία και στο εξωτερικό. Ανάμεσά τους την Ουκρανία, τη Γαλλία, τη Ρωσία, την Ισπανία, τη Ρώμη και πολλές άλλες. Έχει παρουσία σε διάφορες μόνιμες Εκθέσεις. Τα έργα του φιγουράρουν σε πολλές δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Η δραστηριότητά του έχει κριθεί σε περιοδικά και εφημερίδες εθνικά και διεθνή. Έχει συμμετάσχει στις μεγαλύτερες εθνικές ομαδικές εκθέσεις τέχνης, αποκομίζοντας σημαντικές παραπομπές και κριτικά βραβεία. Από το 1979 μέχρι σήμερα έχει κερδίσει εκατόν εβδομήντα έξι Πρώτα Βραβεία διαγωνισμών ζωγραφικής. Ο Πάολο Φεντέλι είναι ο αινιγματικός ψάλτης της φύσης.

ΔΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝ:

Ο Πάολο Φεντέλι είναι ζωγράφος με απόλυτη κομψότητα. αφηγητής απίθανων και αγνώστων γεγονότων, ερωτήσεων χωρίς απάντηση.
Η περιπλάνησή του ανάμεσα στη Τοσκάνη και την ανώνυμη μητρόπολη ενός σύγχρονου δυτικού κόσμου, όπου όλα τα τοπία της αρχιτεκτονικής μοιάζουν μεταξύ τους στην absurdità της παγκοσμιοποίησης, μπορεί να μας φανεί ακόμη και εκπληκτική. Όπως και το μεταβάλλεσθαι της γλώσσας του. Ωστόσο βλέπουμε μια λεπτή σύνδεση ανάμεσα στα παλιά σπίτια, τις κοιλάδες, τους καθαρούς αιθέρες, τα νυχτερινά φώτα, τους λαμπερούς δρόμους βρωμιάς από υγρασία, τις ατμόσφαιρες καλυμμένες από το νέφος: δεν υπάρχουν ποτέ ζωντανοί όντες, σαν να έχουν αποφύγει ο λαός, η καθημερινότητα, η εργασία, ο έρωτας, ο φόνος, ο ανταγωνισμός, το εγρήγορση, ο ύπνος, κάθεζοντας από την οραματιστική του, που ήθελε να εξαιρέσει από την ποιητική του οποιαδήποτε αναφορά στο κοινωνικό ή, πιο σωστά, στον ρεalisme. Πιθανώς ο Γάλλος ποιητής Πολ Βερλέν θα συμφωνούσε μαζί του, βάζοντας τις απαιτούμενες αποστάσεις ανάμεσα σε λέξεις και χρώματα:
Είναι απαραίτητο λοιπόν να μην διαλέξεις τις λέξεις σου χωρίς κάποιο σφάλμα: τίποτα δεν είναι πιο αγαθό από το γκρίζο τραγούδι στο οποίο το αβέβαιο ενώθηκε με το ακριβές.Πήγαινε ακόμα πιο μακριά από την κυνική ευφυΐα, από το σκληρό πνεύμα και από το ακάθαρτο γέλιο· που κάνουν κλάμα τα μάτια του γαλάζιου! Πάρε την ρητορική και γύρισε το λαιμό της! Και να λοιπόν η κλειδαριά ανάγνωσης για τον Πάολο Φεντέλι: η αυτοαναφορικότητα και το απίθανο, τα ταύτισε με την αμφιβολία. Η ρητορική της καθημερινότητας και ο θόρυβος των φωνών, τα αντικατέστησε με τη σιωπή που αιωρείται της απουσίας. Η απεικόνιση του αναγνωρίσιμου την αντικατέστησε με την υπερβατικότητα της οπτικής ποίησης.

Πάολο Λέβι