Baptiste Laurent - Bonaparte Transat

«Bonaparte Transat», XXXL, 280x280εκ.,
Υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος. Πωλείται χωρίς κορνίζα, αποστέλλεται τυλιγμένο.

Bio/
Baptiste Laurent (1980, Ναντ) είναι οπτικός καλλιτέχνης που ζει και εργάζεται
στη Μαδρίτη και το Παρίσι.
Έχει παρουσιάσει έργα σε διάφορους καλλιτεχνικούς και πολιτιστικούς θεσμούς,
περιλαμβανομένου του Institut français de Madrid, Le Palais de Tokyo, Galeria
La Caja, Esquina Nua, Espacio Seara, Gazzambo Gallery, Alliance
française, Museo Nacional de Antropología, Galeria FL.
Το παραδοσιακό του μέσο είναι η ζωγραφική, αλλά εργάζεται επίσης σε γλυπτική
και αναπτύσσει έργα με ισχυρό λογοτεχνικό, κοινωνικό και
ανθρωπολογικό στοιχείο.
Στις πρόσφατες δημοσιεύσεις και εκθέσεις του, «Conversaciones y
puñetazos», «Mauvaises Tournures», «Bajo el Mismo Mar» και «Exit»,
έχει επανειλημμένα πειραματιστεί με συνεργατική δημιουργική εργασία
με άλλους οπτικούς καλλιτέχνες και λογοτεχνικούς συγγραφείς.
Ως αντί-ακαδημαϊκός και εκλεκτικός καλλιτέχνης, του αρέσει να συνκρίνει
ζωγραφικούς στυλ, ζωγραφίζοντας μεταξύ νεο-φημφορικής αφήγησης, γραφικής
ζωγραφικής και εξπρεσιονιστικής αφαίρεσης.
Ιδρυτής του κοινοτικού στούντιο «Latolier» στην περιοχή Usera της Μαδρίτης,
διευθύνει μια δυναμική κοινότητα Ισπανών και διεθνών οπτικών
καλλιτεχνών.

ΚΑΛΩΣ ΗΛΘΑΤΕ ΣΚΟΡΔΙΟ / 2024-2025
Stéphane Mallarmé: «Ο άνθρωπος μπορεί να είναι δημοκράτης· ο καλλιτέχνης διχάζεται σε δύο και πρέπει να παραμείνει αριστοκράτης.»
Αυτή η έκθεση συγκεντρώνει το πιο πρόσφατο καλλιτεχνικό έργο του Baptiste Laurent (Ναντ, 1980), ο οποίος τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια ζει στην Ισπανία, αποκαλύπτοντας tragedy που επιβάλλεται στο τέλος του εορτασμού της παγκόσμιας τάξης.
Ο Laurent προσπαθεί να αναζωογονήσει τη ζωγραφική του αποκηρύσσοντας τις ρίζες του και ενσωματώνοντας τοπικά σύμβολα της ισπανικής κουλτούρας, όπως το σύμπαν των κρανίων από την Κατακτηση της Λατινικής Αμερικής και τη σουρεαλιστική ισπανική ζωγραφική.
Στον εσωτερικό αγώνα της δημιουργικής του διαδικασίας, κριτικά αντιπαρατίθεται με τη ζωγραφική του με κυνήγι, πόλεμο και εθνική ισπανική ταυτότητα στο ευρωπαϊκό και διεθνές πλαίσιο, οι οποίες εδώ αναλαμβάνουν τον ρόλο πρωταγωνιστών.
Μέσω της μεταφοράς του τσίρκου, του ποδοσφαίρου, των ρόδων και των λούνα πάρκ, ο καλλιτέχνης σατιρίζει με ειρωνεία τον κόσμο της show business, μεταμορφώνοντας τον πολιτισμό, την πολιτική και την κατασκευή εθνικής ταυτότητας σε μια καρναβαλική παράσταση.
Η άνοδος των κοινωνικών μέσων δικτύωσης, η ελαφρότητα της δημοκρατικής ζωής και ο λελογισμός της τέχνης και της λογοτεχνίας έχουν μετατρέψει την πολιτισμική εμπειρία σε μια αναγκαιότητα ψυχαγωγίας που δεν μπορεί να αποφευχθεί. Εγκληματοποιεί το λαϊκό όσο αναζητά ένα πλαστικό και διανοητικό ιδεώδες ικανό να εκφράσει τα υψηλότερα ανθρώπινα συναισθήματα και αισθήματα, σε συμφωνία με τη μυθολογία των ονείρων, όπου το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον συγχωνεύονται εμπρός στην φρενήρη εξέλιξη της διεθνούς τραγωδίας πολέμων και απομνημονευτικής αποικιοκρατίας που περιβάλλει τη Δύση.
Δεσμεύοντας τη δουλειά του με τον κόσμο της παιδικής του ηλικίας, επαναφέρει τα μυθολογικά στοιχεία της Άγριας Δύσης και του ευγενικά άγριου ώστε να διερευνήσει μια ανώνυμη ιδέα, όπου μάσκες επιβάλλουν ένα δραματικό αίσθημα στην ιστορία και όπου τα όνειρα δόξας προδίδονται. Από τα βάθη της ύπαρξής του και των παιδικών αναμνήσεων, αναδιαμορφώνει τη διάσταση των σωμάτων, των ζώων και των αντικειμένων, δίνoντας στις μινιατούρες μια υπέρμετρη και θεατρική μεγαλοπρέπεια.
Η ικανότητα φαντασίας του εμπνέει το θέαμα της σύγχρονης σκηνής με ένα μυστήριο μέσα στην πορεία της ιστορίας, επαναβεβαιώνοντας την κατασκευή ανδρικών ρόλων και μεταμορφώνοντας το ατομικό παρελθόν σε συλλογική εμπειρία, διαποτισμένη από τις αντρικές του ανησυχίες. Η θεατρικότητα των μεγάλων του ζωγραφιών τον μεταφέρει σε μυστικιστικά οινοπνεύματα, όπου εκφράζει την ποίησή του σε αρμονία με τις κοινωνικές του ανησυχίες.
Με τη µίξη αντίθετων στοιχείων, υφαίνει συνδέσμους ανάμεσα στον ιδιωτικό του κόσµο και τον σύγχρονο κόσµο μέσω συμβολικής απεικόνισης, της ευελιξίας των κανόνων, μοναδικών πινελιών, της γέντας μορφών, της ανάμειξης τεχνικών (σκίτσο, ζωγραφική και γλυπτική), της ελεύθερης χρήσης χρώματος, του χιούμορ, του γοτθικού, και της επαναδιεκδίκησης του φανταστικού του κόσμου. Ο Baptiste Laurent ζωγραφίζει όπως θέλει: είναι μια θεμελιώδης ανάγκη. Η ζωγραφική του παραβιάζει τον κλασικό κανόνα της μεταφυσικής και κανονικής αναπαράστασης των προτύπων, δονείται ανάμεσα στη λύπη και τη χαρά, ενώ ξυπνά την ενσυναίσθηση του θεατή.