Γλυπτό, Il Pescatorello (giovane pescatore.) - 40 cm - Alloy

Ένα έργο που ανήκει σε μια μικρή ιδιωτική μου συλλογή στην οποία έχω ιδιαίτερη αίσθηση. Γύρω από αυτό βλέπουν πολλά κομμάτια και σχεδόν όλα μέσα στις δεκαετίες έχουν χαθεί ο κύριος πρωταγωνιστής αυτής της μικρής όπερας, δηλαδή το ψαράκι που κρατάει το χέρι υψωμένο. Σου φαίνεται ίσως παράξενο, αλλά το αληθινό σύμβολο αυτού του έργου είναι ακριβώς αυτός. Αυτό το νεαρό αγόρι υψώνει το χέρι προς τον ουρανό, σαν να θέλει να ευχαριστήσει κάποιον, ή σαν να θέλει να επιδειχθεί, όπως για να πει ζήτω, σήμερα τρώμε, ήταν εποχές δύσκολες, εποχές όπου έπρεπε να κερδίσεις τα πράγματα και τίποτα δεν σου το χαρίζονταν, και το να γυρίσεις σπίτι με ένα καλάθι ψάρια ήταν σχεδόν σαν να βρεις χρυσό φιλντί. Το θραύσμα της αγγείωσης που κρατά στο δεξί χέρι ενθέτου από τον καλλιτέχνη για να θυμίζει τη φτώχεια, αλλά αυτό που εντυπωσιάζει περισσότερο είναι το χαμόγελο του παιδιού, ευτυχισμένο που εκφράζει όλη τη χαρά του για την φιλόδοξη λεία που μόλις έπιασε. Αυτή η φιγούρα στηρίζεται πάνω σε ένα πολύτιμο μάρμαρο Καραρά, λευκό με γκρι φλέβες, σε μεταλλική απόχρωση χρωμίου όπως φαίνεται από τις εικόνες. Δεν έχει διατηρήσει μόνο τον κύριο πρωταγωνιστή αλλά και όλο το λάμψιν και τη γοητεία του. Θυμίζω ότι παρόμοια έργα αποδίδονται σε μεγάλους γλύπτες που δούλευαν εκείνη την εποχή, όπως ο Βιντσέντσο Τζέμιτο, ο Τζιοβάνι ντε Μαρτίνου, ο Αχιλλέας ντ’ Όρσι και θα μπορούσα να αναφέρω πολλούς ακόμα· αλλά προτιμώ να σας το παρουσιάσω έτσι, απλό, λαμπερό, χαρούμενο, αλλά κυρίως να σας αφήνει μια δόση νοσταλγίας για μια εποχή που δεν έχουμε ζήσει και μπορούμε μόνο να φανταστούμε, μια εποχή όπου όλα είχαν αξία, ακόμα και ένα μικρό καλάθι ψάρια.