Μεσαιωνική, εποχή σταυροφόρων Μπρούντζος Cross pendant, Σπάνιος χάλκινος ενκόλπιον σταυρός από την περίοδο των Σταυροφόρων — Το ξίφος προστάτευε το σώμα, ο - 40 mm (χωρίς τιμή ασφαλείας)

Αυθεντικό χάλκινο ενκολπιον σταυρός-λειτουργικό λείψανο από την Κρουσιανή περίοδο, 11ος–13ος αιώνας μ.Χ.

Αυτό δεν είναι ένας κοινός στέρνο σταυρός. Είναι ένα προσωπικό λείψανοφυλάτιο, φτιαγμένο για να κρατά ένα ιερό σωματίδιο ή λείψανο. Αντικείμενα αυτού του τύπου φοριούνταν στο στήθος ως σημεία πίστης, προστασίας και πνευματικής στήριξης.

Ο σταυρός έχει επιμηκυμένη μεσαιωνική μορφή με επεκταμένα άκρα και αποτελείται από δύο τμήματα σε σχήμα κιβωτίου. Το άνω μέρος διατηρεί τη βρόγχου-κοχλία. Το αντικείμενο κατασκευάστηκε για να φοριέται στο σώμα, κοντά στην καρδιά.

Η επιφάνειά του καλύπτεται από πυκνή φυσική πατίνα, με πράσινες, σκούρες και καφέ αρχαιολογικές επικαλύψεις. Σημάδια γήρανσης, επαφής με το έδαφος και μακράς χρήσης είναι ορατά καθαρά. Χωρίς σύγχρονο καθάρισμα. Χωρίς αποκατάσταση. Διατηρημένη αρχική αρχαιολογική κατάσταση.

Τα ενκολπία κατέχουν ξεχωριστή θέση ανάμεσα στα μεσαιωνικά χριστιανικά αντικείμενα. Δεν ήταν απλώς σύμβολα πίστης. Κατασκευάζονταν για να φέρουν μέσα τους ιερό λείψανο. Γι' αυτό ούτω ο σταυρός γινόταν κατανοητός ως μορφή προσωπικής προστασίας, που φορούσε ο κάτοχός του κάθε μέρα.

Αυτό είναι ένα μικρό αντικείμενο με μεγάλη εσωτερική δύναμη.

Ανήκει σε μια περίοδο που ο δρόμος ήταν επικίνδυνος, η γη συχνά ξένη, και η πίστη έγινε η τελευταία σταθερή υποστήριξη ενός ανθρώπου.

Κατά τη διάρκεια της εποχής των Σταυροφοριών, ένας άνθρωπος μπορούσε να ταξιδέψει μακριά από το σπίτι.

Διαμέσο της θάλασσας.

Δια μέσον ξένων πόλεων.

Δια μέσον ατμόσπιτων δρόμων.

Δια μέσον φόβου και αβεβαιότητας.

Στη ζώνη του, μπορούσε να φέρει ένα σπαθί.

Αλλά στο στήθος του, έφερε έναν σταυρό.

Το σπαθί προστάτευε το σώμα.

Ο σταυρός προοριζόταν να φυλάξει την ψυχή.

Μέσα στο ενκολπιον μπορούσε να υπάρχει ένα μικρό ιερό λείψανο. Ένα σωματίδιο πίστης, κρυμμένο στο χάλκινο και σφιχτά pressed κοντά στην καρδιά.

Τέτοιος σταυρός δεν φοριόταν για ομορφιά.

Φοριόταν όταν η οδός έπρεπε να αντέξει.

Όταν ο άνθρωπος έπρεπε να παραμείνει ο ίδιος.

Όταν χρειαζόταν ένα σημάδι πιο δυνατό από τον φόβο.

Περάσανε αιώνες.

Οι σπαθοί εξαφανίστηκαν.

Να γίνουν ξεχασμένα τα ονόματα.

Οι δρόμοι ξεθώριασαν.

Αλλά ο σταυρός έμεινε.

Ένα μικρό χάλκινο λείψανα σέ γνησίως στοιχείων,

που διατηρεί ακόμα τη σιωπή του Μεσαίωνα.

Λεπτομέρειες:

Κουλτούρα: Μεσαιωνική χριστιανική παράδοση
Περίοδος: Περίοδος Σταυροφοριών, 11ος–13ος αιώνας μ.Χ.
Υλικό: Χαλκός
Τύπος: Ενκολπιον-σταυρός-λειψανοθήκη
Μέγεθος: 40 × 19 mm
Κατάσταση: Αυθεντική αρχαιολογική κατάσταση, φυσική πατίνα, χωρίς αποκατάσταση
Προέλευση:

Αποκτήθηκε στην ευρωπαϊκή αγορά αντίκες, από ιδιωτική συλλογή.

Αποστολή μόνο εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης.