Pippo - Waiting for White Sails

Αναμονή για Λευκά Πανιά

Στέκομαι στην άκρη του χλωμού περιπατητήριου, το λευκό μου φόρεμα τυλιγμένο σε ένα φύσημα του ανέμου, φουσκώνει σαν πανί που δεν αποφασίζει πού να πάει. Μπροστά μου, το βαθύ βελόριζο νερό κρατά την αντανάκλαση δύο λευκών πλοίων, οι κοφτεροί τους ιστιοφόροι τρέμουν στην ησυχία. Η σκιά μου απλώνεται πίσω μου, μακριά και σιωπηλή. Ο ουρανός είναι γκρίζος-μπλε, βαρύς με κάτι που δεν έχει λεχθεί. Παχιά, γλυπτικά γραμμικά χρώματα χτίζουν τη σκηνή με τρυφερή επιτακτικότητα, ιβουρίνοι ελαιοχρώματα στρωμένα σε πτυχές πόθου, ο κόσμος αποτυπώνεται ήπια αλλά παρών με πόνο.

* Διαστάσεις: 100 x 75 x 2.5 εκ. (Υ x Π x Β)
* Μέσο: Πρωτότυπο λάδι σε επαγγελματικό καμβά
* Έκδοση: Μοναδικό, πρωτότυπο έργο
* Υποστήριξη: Τεντωμένο σε επαγγελματικό ξύλινο πλαίσιο (έτοιμο για κρέμασμα).
* Κοστον: Αποκομμένο (οι πλευρές είναι ζωγραφισμένες, δεν περιλαμβάνεται εξωτερικό πλαίσιο)
* Αυθεντικότητα: Υπογεγραμμένο στο οπίσθιο μέρος· περιλαμβάνει Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας (COA).
* Μεταφορικά: Επαγγελματική συσκευασία και πλήρους κάλυψης ασφάλιση αποστολής από την Ιταλία με ιχνηλάτηση.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη: Πίπο
Ο Πίπο (γεννημένος στη Μόντσα) δημιουργεί έργα που πλέκονται μέσα από το ήσυχο ανάμεσα της γεωμετρικής αφαίρεσης και του σουρεαλισμού. Αποχωρώντας από μια επιτυχημένη καριέρα στο γραφιστικό σχέδιο για ν’ αφοσιωθεί πλήρως στη ζωγραφική, εγκαταστάθηκε κοντά στις ήσυχες ακτές της λίμνης Ματζόριο. Το παρελθόν του αποτυπώνεται στις συνθέσεις του— αρχιτεκτονικές, ισορροπημένες και ακριβείς—, αλλά μαλακώνονται από μια κινηματογραφική ατμόσφαιρα που νιώθει σαν μνήμη ή όνειρο.

Για τον Πίπο, η τέχνη είναι μια εμβυθιστική πράξη. Αλληλεπιδρά με τα θέματα του γράφοντας αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο ενεστώτα, βάζοντας νοερά τον εαυτό του μέσα στον καμβά για να βιώσει τη στιγμή από μέσα. Ωστόσο, ενώ εισέρχεται προσωπικά σε αυτούς τους κόσμους, αφήνει τον φυσικό καμβά ανοιχτό σε ερμηνεία. Οι φιγούρες του, παρότι κομψά ενδεδυμένες, συχνά είναι χωρίς πρόσωπο. Αυτή η ανωνυμία είναι πρόσκληση: εξασφαλίζει ότι ο πρωταγωνιστής «μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε», επιτρέποντας στον θεατή να μπει στη σκηνή και να κατοικήσει την ιστορία ο ίδιος.

Αυτό το όριο μεταξύ του ορατού και του αοράτου ορίζει και τον καλλιτέχνη. Δυσ tempered και σκεπτικός, γράφει ιδιωτικά και προτιμά οι καμβάδες του να μιλούν. Διατηρεί κανένα ψηφιακό αποτύπωμα, αποφεύγει τα κοινωνικά μέσα για να διατηρήσει την ίδια αίσθηση μυστηρίου που βρίσκεται στο έργο του.

Με μια παλέτα από απαλούς, ατμοσφαιρικούς τόνους που διακόπτονται από αποφασιστικό χρώμα, ο Πίπο τελειοποιεί μια γλώσσα κομψής οικονομίας. Οι ζωγραφιές του— γεμάτες σιωπηλά ζώα, κοφτερές σκιές και λαμπερό φως— δεν είναι μόνο εικόνες, αλλά ανοιχτές ιστορίες επιθυμίας και χάρη.