Tijs Dragtsma (1992) - Darth Vader

Ο Νταρθ Βέιντερ δεν είναι απλώς μια μορφή ισχύος. Είναι μια μορφή απόκρυψης. Πίσω από την πανοπλία, πίσω από την αναπνοή, πίσω από τη μάσκα, κάτι ανθρώπινο παραμένει, ελάχιστα ορατό, διαλυόμενο σε σκιά.

Σε αυτό το έργο, ο Βέιντερ δεν εμφανίζεται από το φως. Υποχωρεί στο σκοτάδι. Το πορτρέτο βρίσκεται στην άκρη της ορατότητας, εκεί που το κράνος πιάνει ένα νήμα φώτος και το υπόλοιπο παραδίδεται στο μαύρο. Ούτε βαφές. Ούτε εκτύπωση. Ούτε μελάνι. Η εικόνα κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια πάνω σε ακρυλικό γυαλί, σημαδια που κρατούν το φως μόνο όταν η επιφάνεια είναι έτοιμη να το δώσει.

Από απόσταση, διαβάζεται ως μια παρουσία. Μνημειακή, κινηματογραφική, ακίνητη. Πλησίασε πιο κοντά, και η μορφή διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρέζιων. Αυτό που φαινόταν να είναι πρόσωπο μετατρέπεται σε υφή. Αυτό που φαινόταν να είναι σκιά μετατρέπεται σε δομή.

Αυτή η διττότητα είναι αδιάσπαστη από το θέμα. Ο Βέιντερ είναι χαρακτήρας ορισμένος από ό,τι δεν μπορεί να φανεί. Το πρόσωπο πίσω από το κράνος. Ο άντρας μέσα στη μηχανή. Το φως θαμμένο μέσα στο σκοτάδι. Σε αυτό το μέσο, εκείνη η ένταση γίνεται λεκτική. Η εικόνα εμφανίζεται και αποσύρεται ανάλογα με το πού στέκεσαι, ανάλογα με το πώς πέφτει το φως.

Ο ατμοσφαιρικός καπνός και ο επιλεκτικός φωτισμός της σύνθεσης μεταφέρονται στο ακρυλικό γυαλί ως κάτι που μοιάζει περισσότερο με μνήμη παρά με πορτρέτο. Η επιφάνεια κρατά την εικόνα όπως το σκούρο κρατά μια σιλουέτα, μερικώς, συνθήκην, πάντα ελαφρώς εκτός απόκρισης.

Αυτό το έργο συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Τιξ Ντράχτσμα, όπου η απεικόνιση κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης ζημιάς στην επιφάνεια αντί μέσω χρωμάτων ή εκτύπωσης. Μία οπτική γλώσσα όπου η ζημιά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Ακόμη και στο σκοτάδι, η παρουσία έχει σχήμα."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται αλλά απελευθερώνεται. Χ αραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθύ μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο αναδύεται μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μοναδικά ίχνη. Λεπτό, εύθραυστο και σχεδόν αβαρές. Αυτό που φαινόταν συμπαγές αποκαλύπτεται ως ένα ευαίσθητο δίχτυ από γραμμές, κάθε μια μια συνειδητή κίνηση, κάθε μια ουσιώδης για ολόκληρο.

Το φως είναι αυτό που δίνει σε αυτό το έργο τη ζωή του. Το μαύρο υπόστρωμα απορροφά, ενώ οι χαραγμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετατοπίζεται διακριτικά πάνω στην επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή παραμένει ξεκάθαρη και ορισμένη. Από μια άλλη, χαλαρώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται σε αυτό το σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Υπό έναν επικεντρωμένο προβολέα, η αντίθεση βαθαίνει και η εικόνα αποκτά μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο γοητευτικό είναι η ήσυχη έντασή του. Η πράξη του γρήψιματος είναι άμεση και αμετάθετη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο, το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε μαλακότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η έλλειψη μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, η μορφή δεν παραμένει ποτέ πλήρως σταθερή. Μέσω της αλληλεπίδρασης γραμμής, φωτός και σκιάς, η εικόνα μετακινείται με την προοπτική και την ατμόσφαιρα. Κάποιες στιγμές, το θέμα φαίνεται να προβάλλει από το μαύρο. Άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίχουλο μορφής. Μέσα σ’ αυτή τη κίνηση, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση, ζωντανεύει το έργο.

Όπως όλα τα υλικά που έχουν αγγίξει τον χρόνο, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατσουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, μια χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Με λένε Τιξ Ντράχτσμα, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, με καθοδηγεί μια σταθερή επιθυμία να διερευνώ νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό ύφος, αλλά ως ένα εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνυπάρχουν.

Η εργασία μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο; Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα; Πώς η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα; Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά κάθε δημιουργίας μου.

Στο TD Fine Art Studio, κάθε σώμα έργων προσεγγίζεται ως ο δικός του κόσμος, με δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα κατασκευάζονται μέσω ρυθμού, επανάληψης και δομής. Άλλα αναδύονται μέσω απουσίας, σκιάς, ανάκλασης ή έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μαγεύομαι από την αντίθεση. Μεταξύ δύναμης και ευθραυστότητας. Μεταξύ ελέγχου και αισθήματος. Μεταξύ αυτού που είναι ορατό και αυτού που μένει ανοικτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να δημιουργώ μια εικόνα, αλλά να δημιουργώ ένα έργο που κρατά την προσοχή, προκαλεί σκέψη και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με το πέρασμα του χρόνου.

Το TD Fine Art Studio είναι ο χώρος όπου αυτές οι διερευνήσεις συνενώνονται. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και τη φιλοδοξία να δημιουργεί έργα που αισθάνονται ξεχωριστά, συνειδητά και ζωντανά.