Tijs Dragtsma (1992) - What Darkness Yields

Τι Yield Darkness (What Darkness Yields) είναι ένα σύγχρονο έργο τέχνης για την ανάδυση, την αυτοπεριορισμό και τη σιωπηρή δύναμη που διαμορφώνεται όταν δεν υπάρχει φως.

Ο κύκναι δεν φτάνει. Αγγίζει την επιφάνεια. Φτερά χαμηλά και πλατιά, σώμα κοντά στο μαύρο νερό, κατέχει μια στάση που δεν είναι ούτε πτήση ούτε ακινησία. Υπάρχει κάτι αρχαϊκό σε αυτή τη ένταση, μια κομψότητα που γνωρίζει το δικό της βάρος και αρνείται να το παραδώσει.

Χωρίς χρώση. Χωρίς μελάνι. Χωρίς εκτύπωση. Η εικόνα χτίζεται από ελεγχόμενο ζημιά στο επιφανειακό ακρυλικό γυαλί, και φαίνεται όπως εμφανίζονται όλα τα κρυμμένα πράγματα: σταδιακά, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, μόνο όταν το φως συναινεί. Κάθε γρατζούνισμα πιάνει το φως διαφορετικά, τραβώντας τη φτερούγα και τη αντανάκλαση από το σκοτάδι, και στη συνέχεια τα αποκαθιστά καθώς ο θεατής μετατοπίζεται. Ο κύκνος κινείται ανάμεσα στην παρουσία και την κοντινή απουσία με κάθε αλλαγή γωνίας.

Από απόσταση σε ένα δωμάτιο, το έργο διαβάζεται ως μία ενιαία, monumental εικόνα. Φτερά. Νερό. Ακινησία γεμάτη πρόθεση. Πλησιάστε πιο κοντά, και ο χαρακτήρας διαλύεται σε ένα πεδίο ελεγχόμενων γρατζουνισμάτων, η ψευδαίσθηση μετατρέπεται σε καθαρή δομή. Η εικόνα ζει σε αυτό το κατώφλι.

Ο κύκνος κουβαλά παλιά σημασία για πολύ καιρό. Ομορφιά τονισμένη με κίνδυνο. Χάρη που δεν ζητά συγγνώμη. Σε αυτό το έργο, αυτή η διπλή φύση δεν απεικονίζεται αλλά εμβύθίζεται στην επιφάνεια αυτή καθεαυτή. Η εικόνα δεν δίνεται ελεύθερα. Υπεκφίεται, αργά, μέσω ζημιάς και φωτός, ακριβώς όπως υπόσχεται ο τίτλος του.

Το What Darkness Yields συνεχίζει τη σειρά Art with Scratch από τον Tijs Dragtsma, όπου η εικονογραφία κατασκευάζεται μέσω ελεγχόμενης επιφανειακής φθοράς αντί για χρώμα ή εκτύπωση. Μια οπτική γλώσσα όπου η φθορά δεν είναι καταστροφή, αλλά δομή.

"Αυτό που κρατά το σκοτάδι, το δίνει μόνο σε θραύσματα, και μόνο σε όσους είναι αρκετά υπομονετικοί για να παραμείνουν."

Σχετικά με το Art with Scratch

Το Art with Scratch είναι ένα σώμα έργων στο οποίο η εικόνα δεν σχεδιάζεται, αλλά απελευθερώνεται. Χαραγμένο γραμμή-γραμμή σε μια βαθιά μαύρη επιφάνεια, κάθε έργο emerging μέσα από αμέτρητες ακριβείς γρατζουνιές που πιάνουν το φως και φέρνουν τη μορφή από το σκοτάδι.

Από απόσταση, η εικόνα φαίνεται σχεδόν φωτογραφική. Ισχυρή, αναγνωρίσιμη και γεμάτη παρουσία. Ωστόσο, κοντά, το έργο διαλύεται σε χιλιάδες μεμονωμένα σημάδια. Λεπτή, εύθραστη και σχεδόν ελαφριά. Ό,τι φαινόταν στέρεο αποκαλύπτεται ως ένα λεπτό ιστός γραμμών, κάθε μια μια σκόπιμη κίνηση, κάθε μια ουσιαστική για το σύνολο.

Το φως δίνει σε αυτό το έργο τη ζωή του. Η μαύρη επιφάνεια απορροφά, ενώ οι γρατζουνισμένες γραμμές αντανακλούν. Καθώς το φως μετακινείται σε όλη την επιφάνεια, η εικόνα αναπνέει. Από μια γωνία η μορφή παραμένει σαφής και καθορισμένη. Από μια άλλη μαλακώνει, υποχωρεί, σχεδόν εξαφανίζεται στο σκοτάδι από το οποίο προήλθε. Κάτω από ένα εστιασμένο προβολέα, η αντίθεση ενισχύεται και η εικόνα παίρνει μια γλυπτική, σχεδόν φωτεινή ποιότητα.

Αυτό που κάνει αυτό το μέσο τόσο συναρπαστικό είναι η ήρεμη έντασή του. Η πράξη του να γρατσουνίσεις είναι άμεση και μη αντιστρέψιμη. Κάθε γραμμή είναι απόφαση που δεν μπορεί να αναιρεθεί. Ωστόσο το αποτέλεσμα δεν είναι σκληρό. Είναι οικείο, ατμοσφαιρικό και ζωντανό με κίνηση. Η σκληρότητα μετατρέπεται σε απαλότητα. Η καταστροφή μετατρέπεται σε δημιουργία. Η απουσία μετατρέπεται σε παρουσία.

Σε έργα όπως αυτό το πορτρέτο, το πρόσωπο δεν είναι ποτέ πλήρως στερεωμένο. Μέσω της αλληλεπίδρασης της γραμμής, του φωτός και της σκιάς, η εικόνα μεταβάλλεται με την οπτική γωνία και την ατμόσφαιρα. Σε ορισμένες στιγμές, το θέμα φαίνεται να πατάει μπροστά από το μαύρο. Σε άλλες, υποχωρεί, αφήνοντας μόνο ένα ψίθυρο μορφής. Εκεί βρίσκεται η ζωντάνια του έργου, εντός αυτής της κίνησης, ανάμεσα στην ορατότητα και την εξαφάνιση.

Όπως όλα τα υλικά που αγγίζει ο χρόνος, η επιφάνεια φέρει τη δική της ήσυχη ζωή. Κάθε γρατζουνιά κρατά μια στιγμή, μια ανάσα, ένα χειρονομία. Μαζί σχηματίζουν όχι μόνο μια εικόνα, αλλά μια παρουσία, μια παρουσία που συνεχίζει να αποκαλύπτεται με κάθε αλλαγή φωτός.

Σχετικά με τον Καλλιτέχνη

Ονομάζομαι Τις Dragtsma, ιδρυτής του TD Fine Art Studio.

Ως καλλιτέχνης, κινούμαι από την ακούσια επιθυμία να εξερευνήσω νέες οπτικές γλώσσες. Δεν βλέπω την τέχνη ως ένα σταθερό στυλ, αλλά ως εξελισσόμενο πεδίο ανακάλυψης όπου το υλικό, η δομή, το φως και το συναίσθημα συνενώνονται.

Η δουλειά μου συχνά ξεκινά με μια απλή ερώτηση. Πώς μπορεί ένα υλικό να μιλήσει με έναν νέο τρόπο. Πώς μπορεί η σκληρότητα να γίνει οικειότητα. Πώς μπορεί η ακρίβεια να δημιουργήσει συναίσθημα. Αυτή η αναζήτηση βρίσκεται στην καρδιά όλων όσα δημιουργώ.

ΜWithin TD Fine Art Studio, κάθε έργο αντιμετωπίζεται ως έναν κόσμο από μόνος του, με τη δική του λογική, ατμόσφαιρα και οπτική ταυτότητα. Κάποια έργα χτίζονται μέσα από ρυθμό, επανάληψη και δομή. Άλλα αναδύονται μέσω της απουσίας, της σκιάς, της αντανάκλασης ή της έντασης. Αυτό που τα συνδέει είναι μια κοινή δέσμευση στην πρωτοτυπία, τη σαφήνεια και την συναισθηματική παρουσία.

Μnn Καλύπτομαι από αντίθεση. Ανάμεσα στη δύναμη και τη θραύση. Μεταξύ ελέγχου και αίσθησης. Ανάμεσα σε ό,τι είναι ορατό και ό,τι παραμένει ανοιχτό στην ερμηνεία. Ο στόχος μου δεν είναι απλώς να φτιάξω μια εικόνα, αλλά να δημιουργήσω ένα έργο που κρατά την προσοχή, προσκαλεί τον αναστοχασμό και συνεχίζει να αποκαλύπτεται με τον χρόνο.

Το TD Fine Art Studio αποτελεί τον χώρο όπου αυτές οι αναζητήσεις γίνονται ένα. Δεν είναι μόνο ένα στούντιο, αλλά ένα εξελισσόμενο καλλιτεχνικό σύμπαν που διαμορφώνεται από περιέργεια, ακρίβεια και την επιδίωξη να δημιουργεί έργα που αισθάνονται διακρινόμενα, στοχαστικά και ζωντανά.