Jacques Halbert (1955) - Cerises fondues

Jacques Halbert (γεννημένος το 1955)

Κεράσια που λιώνουν

Γκουάς σε χαρτί

24,5 x 33 εκ.

Ο Jacques Halbert γεννήθηκε το 1955 στο Bourgueil.
Ζει και εργάζεται στο Candes Saint Martin στο Val de la Loire.

Οι πρώτες χρονιές
Φοιτητής στη σχολή Καλών Τεχνών Bourges, ο Jacques Halbert ζωγραφίζει τα πρώτα του κεράσια στον δημόσιο χώρο πάνω σε ένα τείχος δεκάδων μέτρων. Την ίδια χρονιά συχνά επισκέπτεται το Παρίσι για να γνωρίσει τον καλλιτεχνικό χώρο. Ντυμένος σε αρχιμάγειρα, γνωρίζεται στους εκθεσιακούς πανηγύρεις δουλεύοντας μικροπίνακες και κερασάκια σε μια καλάθι με κεράσια που φέρει στο ύψος του. Αυτή η στάση τον φέρνει κοντά σε πολλούς καλλιτέχνες (Ben Vautier, Raymond Hains, Andre Cadere, Catherine και Jacques Pineau κ.α.) και προσκαλείται στη FIAC το 1976. Κατά την ευκαιρία αυτή, ο Jacques Halbert δημιουργεί τη Galerie Cerise, ένα τρίπορτο μετατρεπόμενο σε κινητή γκαλερί.

Οι αμερικανικές χρονιές
Το 1978, ο Jacques Halbert πηγαίνει για πρώτη φορά στις ΗΠΑ προσκαλεσμένος να συμμετάσχει στην έκθεση της Ουάσινγκτον. Κατά τη διαμονή αυτή γνωρίζει το Νέα Υόρκη και συναντά τον καλλιτέχνη Jean Dupuy που τον βοηθά να εγκατασταθεί εκεί. Ο Jean Dupuy τον βάζει δίπλα στη σκηνή της πρωτοπορίας μαζί με τα μέλη των Fluxus και εξέχοντες νέους καλλιτέχνες όπως ο Keith Haring. Ο Jacques Halbert συμμετέχει σε πολλές περφόρμανς και ζει τα τελευταία χρόνια της La Collective Consciouness. Εκθέτει σε γκαλερί της Νέας Υόρκης Gracie Mansion και Emily Harvey. Το 1985, ως αντίστοιχο του FOOD του Gordon Matta-Clark και της Eat Art Galerie του Daniel Spoerri, ο Jacques Halbert ανοίγει και διευθύνει για 5 χρόνια το The Art Café στο East Village. Το 1990, εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη για να επικεντρωθεί εξ ολοκλήρου στο έργο του. Ζει αρχικά στη Φλόριντα, έπειτα στο Λος Άντζελες, πειραματιζόμενος με τις δύο ακτές της Αμερικής. Το 1999, επιστρέφοντας στη Νέα Υόρκη, ιδρύει τη Magnifik Gallery στο Williamsburg, συνεχίζοντας την εργασία του που εμφανίζεται σε εκθέσεις στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη.

Η επιστροφή στη Γαλλία
Λίγους μήνες μετά τις 11 Σεπτεμβρίου 2001, ο Jacques Halbert εγκαταλείπει τη Νέα Υόρκη και εγκαθίσταται στο Candes-Saint-Martin, στο Τουραν. Από το 20ετίας το έργο του έχει φιλοξενηθεί σε εκθέσεις και ρετρόσπεκτιβ σε κέντρα τέχνης: το Creux de l’Enfer στο Thiers, το Centre de Création Contemporaine στο Tours, η chapelle de Genneteil στο Château-Gontier, κ.ά., με τελευταία έκθεση το 2020 στο κάστρο Montsoreau-Musée d’art contemporain. Τα έργα του Jacques Halbert παρουσιάζονται επίσης σε δημόσιες συλλογές όπως το Centre National des Arts Plastiques, το Musée d’art de Nantes, το Emily Harvey Foundation στη Νέα Υόρκη, τα Artotheques του Caen και του Angers, το FRAC Auvergne, κ.ά.

Τα τελευταία 45 χρόνια, η κεράσια αποτελεί επαναλαμβανόμενο motif στο έργο του, με τις δύο κύριες γραμμές να είναι η ζωγραφική και η περφόρμανς.

Το 2021, το Château de Montsoreau-Musée d’art contemporain δημοσιεύει το «Autoportrait», ένα βιβλίο όπου περισσότερες από τριάντα καλλιτέχνες, κριτικοί και ιστορικοί της τέχνης σκιαγραφούν το πορτρέτο του καλλιτέχνη (Daniel Dezeuze, ORLAN, Ben Vautier, Mathieu Mercier, Fabrice Hyber, Claire Chevrier, Patrick Tosani, Olivier Mosset, κ.ά.).