Kunisada • KAMEYAMA VENDETTA • Ιαπωνικό ξυλογραφικό χαρακτικό • Ukiyo-e - Ιαπωνία - Edo Period (1600-1868)

Καλλιτέχνης: Οταγκάουα ΚουΝισάδα (歌川国貞, 1786–1865), υπογράφοντας Toyokuni ga (豊国画) μέσα σε ένα τοšhidama cartouche σε κάθε φύλλο — η ωριμή υπογραφή των χρόνων του ως Toyokuni III, επικεφαλής της σχολής Utagawa.

Παίξει: Soga moyō Kameyama-zome (蝶鵆亀山染) — «Μοτίβα Soga βαμμένα στο Kameyama», ένα δράμα εκδίκησης Kameyama που σκηνουργήθηκε στο Kawarazaki-za, Edo, στον 7ο σεληνιακό μήνα του Ansei 2.

Ρόλοι: Akabori Mizuemon (赤堀水右衛門, δεξί φύλλο), ο κακοποιός του έργου, και Ishii Heisuke (石井兵助, αριστερό φύλλο), ένας από τους εκδικητές Ishii. Τα φύλλα αναγράφουν μόνο τους ρόλους· οι ηθοποιοί προσδιορίζονται από τα nigao (προσωπικές μορφές) ως Arashi Kichisaburō III ως Mizuemon και Kataoka Gadō II ως Heisuke — η ίδια διανομή καταγράφηκε γι’ αυτήν την παραγωγή από το έργο Ritsumeikan ARC / MFA Boston.

Ημερομηνία: Ansei 2 (1855). Σημάδια λογοκριτή: σφραγίδα aratame + σφραγίδα ημερομηνίας «Hare 7»
Μορφή: Ōban διπτότυπο, τάτε-ε — δύο φύλλα, καθένα περίπου 35 × 24 εκ.
Τεχνική: Nishiki-e (έγχρωμο ξύλο εκτύπωσης)

----------------------------------------------------------------------

Κατάσταση: Ένα δίκαιο εκτυπωμένο ζεύγος. Ολόκληρο το υπόβαθρο — ουρανός που χύνεται μέσα σε φουσκωμένο ποταμό — δουλεύεται σε bero-ai (Berlin/Πρωσικό μπλε) με μακριά βαθμονόμηση bokashi, το ρεύμα αποτυπώνεται ως ανήσυχο πλέγμα εφέδων πάνω σε βαθύ μπλε. Το μαύρο πλισέ καπέλου του Mizuemon και η χτενισμένη περούκα διαβάζονται ως δευτεροβάθμια εκτύπωση και γυαλισμένα για αυτή την Lacquer-βαθιά κορεσμό που ο Kunisada διατήρησε για τους κακούς του, σε αντίθεση με το λεπτό, σχεδιασμένο πρόσωπο ενός ανθρώπου που έχει πλήρη έλεγχο της σκηνής. μερική ακαταστασία, περιμετρική αραίωση/φθορά, και περιοχές μεταφοράς μελάνι· μικρά τρύπια. Συνολικά δίκαιη κατάσταση. Παρακαλούμε ελέγξτε προσεκτικά τις εικόνες!

----------------------------------------------------------------------

Σχετικά με τη χαρακτική

Ο Kunisada σκηνοθετεί τη αντιπαράθεση ως mie — το παγωμένο τοπίο στην κλιμάκωση μίας σκηνής — και αφήνει τον ποταμό να κάνει τη δουλειά της έντασης. Ο Mizuemon απλώνεται με περιφρονητικά άνεση σε ένα μαύρο καλάθι από ρατά, ένα χέρι υψώνει μια λεπτή πίπα kisuru, το άλλο ήδη γλιστρά την Blade ελεύθερα· το τατουάζ στο πόδι του περασμένο, το βλέμμα περιφρονητικό. Στον απέναντι πλευρά, ο Heisuke έχει πέσει στο έδαφος ανάμεσα στους λίθους του ποταμού, το σπαθί αχτύπητο αλλά το σώμα του διπλωμένο και ασύνετο, ένα δεύτερο στήθος ωθήθηκε πίσω του. Το σχέδιο διαβάζεται από αριστερά προς τα δεξιά ως ήττα έναντι της κυριαρχίας — ο εκδικητής χαμηλά και με ένταση, ο κακοποιός ψηλά και άνετος — με το στροβιλισμένο νερό να συρράπτει τα δύο μισά σε μια ενιαία φορτισμένη εικόνα. Είναι ο Kunisada στο πιο θεατρικό του πλάνο, μεταφράζοντας ένα κλιμακικό σκηνής σε καθαρή γραφική δύναμη.

Η εκδίκηση Kameyama

Το δράμα ανήκει στο sekai («κόσμος») της εκδίκησης Kameyama, ένα από τα μεγάλα κύκλους εκδίκησης Edo, τοποθετημένο δίπλα στους αδελφούς Soga και στους σαράντα εφτά ρόυνιν. ο ιστορικός πυρήνας του είναι ένα περιστατικό του 1701 στο οποίο ο Akabori Mizunosuke σκότωσε τον Ishii Uemon, έναν οικονόμο του Λόρδου Inaba· οι γιοι του Uemon απέκτησαν επίσημη άδεια και καταδίωξαν τον φονιά του πατέρα τους για είκοσι οκτώ χρόνια, η θεατρική εκδοχή μετατόπισε τη τελική εξιλέωση στο Κάμεγιάμα Κάστρο. Για να ικανοποιήσουν τους λογοκριτές, οι θεατρικοί συγγραφείς μετακίνησαν ονόματα και τόπους και προσάρμοσαν την πλοκή στο παλιότερο πλαίσιο Soga — ένα διπλό που ακούγεται ήδη στον τίτλο Soga moyō Kameyama-zome. Εδώ ο Kunisada απομονώνει τη βασική αντίθεση αυτής της μακράς ιστορίας: ο αδιαπέραστος κακοποιός και ο εκδικητής όχι ακόμη αναδυθείς.