Roman school early 17th - Κύπελλο - Ασημί, Χρυσός, Χαλκός - Ρωμαϊκό Μπαρόκ Κύλιξ

Ρωμαϊκό καντήλι θυσιαστηρίου Μπαρόκ σε χαλκό χρυσοχρωματισμένο με υδράργυρο και κύπελλο αργυρόχρυσο (υποτιθέμενο vermeil) – Ρώμη, το πρώτο τρίτο του 17ου αιώνα
Σπάνιο και σημαντικό liturgical καντήλι αποδοσμένο στη Ρώμη ή στον καλλιτεχνικό της χώρο, που χρονολογείται από το πρώτο τρίτο του 17ου αιώνα (περί το 1620–1640).
Το καντήλι αποτελείται από ένα πλούσια διακοσμημένο στήριγμα από χαλκό με επίχρυσο υδράργυρο, φέρει κεφαλές αγγέλων με φτερούγες, μασκαρόνς, κύλιση φυλλώδων και εξαίσια ανάγλυφη φυτική διακόσμηση χαρακτηριστική της πρώιμης ρωμαϊκής μπαρόκ τεχνοτροπίας. Ο κεντρικός κόμβος είναι διακοσμημένος με λεπτομερείς κεφαλές αγγέλων και ανοικτή διακόσμηση υψηλής ποιότητας.
Ο άνω κύπελλος φαίνεται να είναι από αργυρόχρυσο (υποτιθέμενο vermeil), τεχνική που συναντάται συχνά σε εκκλησιαστικά σκεύη υψηλής ποιότητας της περιόδου, συνδυάζοντας κύπελλο από πολύτιμο μέταλλο με δομή χαλκού επίχρυσο υδράργυρο.
Μια μακρά εγχάρακτη επιγραφή περιβάλλει τον πάτο. Οι χαρακτήρες φαίνονται κυρίως ελληνικοί ή επηρεασμένοι από την ελληνική γραφή. Αυτή η επιγραφή μπορεί να αντιπροσωπεύει αφιέρωση, επιγραφή δωρητή ή αναφορά σε ελληνική κοινότητα συνδεδεμένη με τη Ρώμη. Μια πρώιμη ημερομηνία φαίνεται επίσης μέσα στην επιγραφή, πιθανώς από τη δεκαετία του 1620 ή του 1630, αν και δεν μπορεί να διαβαστεί με απόλυτη βεβαιότητα λόγω παλαιότητας και φθοράς.
Μια συγκριτική καντήλι, αποδοσμένο στη Ρώμη και χρονολογούμενο στην πρώτη μισή του 17ου αιώνα, έχει χειριστεί από εξειδικευμένη γκαλερί, αν και χωρίς την εγχάρακτη επιγραφή που βρίσκεται στο παρόν.
Διαστάσεις
Ύψος: 24 cm
Διάμετρος βάσης: 13 cm
Διάμετρος κυπέλλου: 9 cm
Βάρος: 700 g
Υλικά
Στήριγμα: χαλκός χρυσοχρωματισμένος με υδράργυρο
Κύπελλο: αργυρόχρυσο (υποτιθέμενο vermeil)
Κατάσταση
Καλή συνολική κατάσταση λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία του. Αναμενόμενη φθορά στη χρυσώση, μικρή οξείδωση και ίχνη χρήσεως σε αντικείμενο εκκλησιαστικό του 17ου αιώνα. Το καντήλι διατηρεί ωραία ιστορική πατίνα και παρουσιάζει συνοχή σε όλη την επιφάνεια.
Απόδοση
Ρώμη ή Κεντρική Ιταλία, πρώτο τρίτο του 17ου αιώνα (περί το 1620–1640).
Παρατηρήσεις
Η ποιότητα της γλυπτικής διακόσμησης, οι παραδοσιακές liturgical αναλογίες, η διατηρημένη χρυσώση με υδράργυρο, το υποτιθέμενο αργυρόχρυσο κύπελλο και ειδικά η εγχάρακτη επιγραφή με πιθανή ελληνική γραφή δίνουν σε αυτό το καντήλι ιστορική και καλλιτεχνική σημασία εντός του τομέα του ιταλικού εκκλησιαστικού μεταλλικού έργου της αρχής του 17ου αιώνα. Αντιπροσωπεύει ένα εξαιρετικό δείγμα της μετάβασης από τον ύστερο Μανιερισμό προς το αναδυόμενο Ρωμαϊκό Μπαρόκ στυλ.