Vide poche - Max Le Verrier (1891 – 1973) - Γαλλία - Τασάκι "Τρία Δελφίνια"

Μαξ Λε Βερίε - Μετάξι καπλαμά Rare ποτ-βαν στυλ "Tre delfini" (N°576) - Χαλκός

Σας προτείνω ένα αντικείμενο συλλεκτικό, εμβληματικό από το διάσημο θησαύρι Max Le Verrier: ο ποτ-βαν ή το svuotatasche μοντέλο "Tre Delfini", καταχωρισμένο με τον αριθμό 576 στο “Κόκκινο Κατάλογο” του καλλιτέχνη.

Αυτό το μοντέλο διακρίνεται για την υπέροχη χρυσή πατίνα με αποτυπώματα αρχαίου πράσινίσματος, προσδίδοντάς του την όψη αρχαιολογικού νομίσματος, πλήρως στο πνεύμα των νεοκλασικών δημιουργιών του Le Verrier. Η λεπτομέρεια της ανάγλυφης παράστασης των δελφινιών το καθιστά ένα διακοσμητικό αντικείμενο λιτό και κομψό.

Μοντέλο: Tre Delfini (N° 576)

Υλικό: Χαλκός με πατινάδες χρυσές και πράσινες

Σε γενική καλή κατάσταση. Διακρίνονται ορισμένα ίχνηφθοράς και πατίνας εξαιτίας του χρόνου, που επιβεβαιώνουν την αυθεντικότητα τους και ενισχύουν τον ιστορικό χαρακτήρα (βλ. λεπτομερείς фото).

Διαστάσεις:
Διάμετρος: 10 cm
Ύψος: 1,5 cm
Βάρος: 177 g

Οι φωτογραφίες αποτελούν μέρος της περιγραφής.

Ο Louis Octave Maxime Le Verrier γεννήθηκε στο Neuilly-sur-Seine από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Παριζιάνου, χρυσοχόος-κοσμηματοπώλης. Υπηρέτησε στον γαλλικό στρατό κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου προτού σπουδάσει στην École des Beaux-Arts της Γενεύης, όπου συνάντησε τους καλλιτέχνες και ομοτέχνους Pierre Le Faguays και Marcel Bouraine· οι τρεις καλλιτέχνες έγιναν φίλοι για τη ζωή. Το 1919, ο Max Le Verrier άνοιξε το εργαστήριό του, παράγοντας γλυπτά και διακοσμητικά αντικείμενα, λαμπτήρες, πύλες-βιβλίων και μασκότ αυτοκινήτων.

Ελκυσμένος από την αγάπη του για τα ζώα, προς ζωολογικούς κήπους και τσίρκα, φιλοτέχνησε τη πρώτη του γλυπτική, τον διάσημο φτεροχελών, στυλ χαρακτηριστικό των δεκαετιών του 1925. Υπέγραψε το έργο με το ψευδώνυμο Artus. Σε αυτήν την περίοδο, ο Max Le Verrier δημιούργησε πολλά σχέδια ζώων, όπως τίγρεις όπως Baghera, Uganda και Jungle, ένα επιβλητικό λιοντάρι, στύλοι, σκίουρους και άλογα, τα περισσότερα εξ ολοκλήρου σε μεταλλικό καλλιτεχνικό υλικό, προτιμώντας χαλκό.

Μπροστά από τα κλουβιά του Jardin des Plantes, ο Max Le Verrier δημιούργησε το διάσημο γλυπτό χιμπατζή με ομπρέλα, ένα χιμπάτζι τριών ετών που απαντούσε στο όνομα Boubou. Διαμορφώθηκε μια μεγάλη φιλία ανάμεσα στο χιμπάτζι και τον καλλιτέχνη.

Ο Boubou, κρατημένος από τον φρουρό του ζωολογικού πάρκου εξωτερικά από το κλουβί, δέχτηκε να ποζάρει αντάλλαγμα για μπανάνας. Άλλωστε, κάθε πρωί κοίταζε προς την είσοδο για να περιμένει ποιος θα τον αποτυπώσει.

Η γλυπτική Pluie έλαβε Μετάλλιο στο Salon des Humoristes το 1927.

Το εργαστήριο Le Verrier εργαζόταν για τους εξής γλύπτες:
Πιερ Λε Φαγκε, ψευδώνυμο Fayral, Μαρσέλ Bouraine, ψευδώνυμο Derenne & Briand, Raymonde Guerbe, Jules Masson, Charles, Janle, Denis, De Marco και Garcia. Αυτά τα έργα πωλούντο στο στούντιο στη διεύθυνση 100, rue du Théâtre, Παρίσι.

Ο Max Le Verrier ήταν Τακτικός Μέλος της Société des Artistes Décorateurs και εκτέθηκε τακτικά. Διαθέτει περίπτερο στην Exposition des Arts Décoratifs et Industriels του Παρισιού στο Grand Palais, όπου το περίπτερο του έλαβε χρυσό μετάλλιο. Το περίπτερο του στην Exposition internationale του Παρισιού το 1937 βραβεύθηκε με μετάλλιο τιμής.

Το 1928, ο Max Le Verrier φιλοξένησε σε ζωντανό μοντέλο τη διάσημη λάμπα Clarté, που απεικονίζει μια γυναίκα γυμνή στις μύτες των δαχτύλων της, μια φάτσα φωτεινή ανάμεσα στα απλωμένα χέρια, κεντρικό κομμάτι της συλλογής του. Στην πραγματικότητα χρειαζόταν 3 διαφορετικά μοντέλα: ένα για το κεφάλι, ένα για το στήθος και ένα για τα πόδια. Για το τελευταίο μέρος ζήτησε από μια μπαλλέρινα από τα μπαλέτα της Joséphine Baker να ποζάρει.

Αυτό το μοντέλο είναι διαθέσιμο σε 4 μεγέθη: Φωτεινό Φάσμα, Lumina, Διαύγεια, Διαύγεια σε φυσικό μέγεθος.

Οι περισσότερες φιγούρες του Le Verrier είναι νέες κοπέλες με ιδεαλισμένο αθλητικό σώμα παρόμοιο.

Η λάμπα Clarté παρουσιάστηκε στα φωτιστικά έκθεση Lumières στο Centre Georges Pompidou από τον Μάιο έως τον Αύγουστο του 1985 αλλά και το 1987 στην έκθεση Made in France από τα Harrods στο Λονδίνο και στην έκθεση De main de maître στο Grand Palais στο Παρίσι. Έγινε επίσης εκθέσιμο στα ξενοδοχεία Hotel Martinez στο Cannes το 2000.

Ο Max Le Verrier δούλεψε καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του '30. Συλλάβη στο 1944 λόγω της συμμετοχής του στην Αντίσταση στη Γαλλία, αλλά μετά τον πόλεμο συνέχισε να γλυπτικά μέχρι τον θάνατό του το 1973.

Τα έργα του Maxime Le Verrier έχουν ένα πολύ προσωπικό στιλ και μαρτυρούν μια λεπτή οπτική.

Ο καλλιτέχνης εργάστηκε επιπλέον να προσαρμόσει την τέχνη του σε πρακτικό διακοσμητικό σκοπό και φιλοτέχνησε μερικά ωραία παραδείγματα λαμπτών και άλλων αντικειμένων, από τα οποία εδώ παρέχονται αντίγραφά τους. Πίστευε, με βάση τα επιχειρήματα, ότι η μοντέρνα τέχνη δεν πρέπει να ανήκει μόνο σε λίγους προνομιούχους, αλλά πρέπει να είναι προσιτή σε όσο το δυνατόν περισσότερους και να διαδίδεται σε όλα όσα είναι χρήσιμα για τη ζωή. Αυτή η αντίληψη είναι εξαιρετικά σωστή· στις έρευνές του για τη στιλιζασιά, ο καλλιτέχνης κατάφερε να την εφαρμόσει με μεγάλη χαρά.