Anton Kaestner - #349 - L - " Forms ".

#349 - L - "Μορφές".
Μονοφυή έργο, γνήσιο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ στο Παρίσι.

Πλεγματισμός σπρέι σε πλάκα plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Είναι ένα γνήσιο ζωγραφισμένο έργο με λαμπερή απόδοση γυαλιστερή, που μοιάζει με επικάλυψη ρητίνης και είναι μοναδική.
Αφιέρωσε χρόνο να παρατηρήσεις τις λεπτομέρειες και τη διαφάνεια. Αυτός ο πίνακας θα σε εκπλήξει.

Διαστάσεις : Ίντσα 24,2 * 17,3 * 0,12 / cm 61,5 * 44 * 0,3 χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά Καστανό ή άλλο (Ίντσα 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με πρόσθετο κόστος 120€.

Το έργο υπογράφεται από την πίσω πλευρά.
Έγγραφο Πιστοποιητικό Αντιγραφής το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται παντού στην Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και πολιτισμική πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμάτο στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και φύτεψε τον σπόρο για το πάθος που θα γινόταν η ζωή μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε σημειωματάρια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με τράβηξε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανάπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με οδήγησε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τη συνείδησή μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές σκηνές τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντα μέσα μου, σιγά σιγά να φουσκώνει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντοτε βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω μέσω αυθεντικών εμπειριών. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ήλπιζα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να ανταν reflect το δικό τους βίο.
Το 2021, αφού συνταξιοδοτήθηκα από την επιχειρηματική μου καριέρα, αφιέρωσα πλήρως στον ζωγραφικό χώρο. Ιδρύσα το ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, ξεκίνησα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα απέκτησε αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Τεχνικό Βιογραφικό

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, "Échos", που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωματισμούς και σπρέι στο πίσω μέρος από ανακυκλωμένο extruded plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς αναπτύσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας — κάτι που εκτιμώ. Επιτρέπω «τυχαίες πειραματισμούς» - οτιδήποτε πάει για να συντομεύσει τη λογική! - για να καθοδηγήσω το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τις καθρέφτιες επιδράσεις που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχής όταν αναγνωρίζω «μη αναποδές αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι θα είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διοργανώνω τη προσέγγισή μου σκόπιμο απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση / διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για τη «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Αν και το έργο μου μερικές φορές μπορεί να εγείρει τη διαφάνεια και τη λαμπρότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα μια λαμπερή επιδερμίδα όπου κανείς μπορεί να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική σε κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, και των ελλειπόντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω η διαλεκτική μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό θέαμα» & «απόσταση για το συνολικό» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλά, βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερωταποκρίσεων και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί αντιπαράθεση με τα όριά μου, ώθηση να βελτιώσω τις δεξιότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω ό,τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να διεξάγω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner