Anton Kaestner - #88 - XL - " Squander ".

#88 - XL - «Ξόδεμα»
Μονογραφία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, απευθείας από το Παρισινό εργαστήριο.

Ακρυλικό σπρέι σε πλακάκι από Plexiglas πάχους 3 mm.
Αυτό το πίνακας δεν είναι φωτογραφία/εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα, με λαμπερή τελική επιφάνεια γυαλιστερή («glossy») που θυμίζει την εφαρμογή ρητίνης και που είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 61,5 x 87 x 0,3 εκ. χωρίς καδράκι (Inch 24,2 * 34,3 * 0,12) / cm 61,5 * 87 * 0,3 χωρίς κάδρο.
Το έργο παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κομψό και ποιοτικό κάδρο της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 ή 34N (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 150€.

Το έργο υπογράφεται από την πίσω πλευρά.
Σ accompanies ένα πιστοποιητικό γνησιότητας.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι Ελβετός ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας, με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκθέτονται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα αξιολογούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο μακαρίτης μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που με επηρέασε και έσπειρε τον σπόρο για το πάθος που θα γινόταν αργότερα η ζωή μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω με ιδιωτικό τρόπο, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και ακολούθως A3. Αρχικά με γοήτευσε η μη-φιγυρική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια προτίμηση για πνευματικά υλικά, καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα διεθνή επαγγελματική καριέρα που με οδήγησε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου επεκτείναν την οπτική μου, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Παντού πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και εμπλέκονταν στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την έμφαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη υπήρχε πάντοτε μέσα μου, ήσυχα να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—a way to break free from the world and focus on my inner self.
Είχα πάντα μεγάλη ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω καινούριες τεχνικές και να ζήσω αυθεντικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα εξ ολοκλήρου στη ζωγραφική. Ιδρύσα την ατελιέ μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου εξ ολοκλήρου στην τέχνη. Μέχρι το τέλος τού 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα αναγνωρίστηκε, βρίσκοντας χώρο σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, την Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε το τέλος του 2024 στο Παρίσι, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικούς χρωστικές, και σπρέι στον πίσω μερικώς μεταχειρισμένο Plexiglas, μια ελαφριά, λειόμορφη, γυαλιστερή και μερικές φορές ευάλωτη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικά σχόλια ή έλεγχο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας—ένα πράγμα που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» - οτιδήποτε πάει—για να οδηγήσουν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρέφτικά εφέ που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση που αντηχεί με τη διαδικασία αποκάλυψης / σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και λυτρωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευτυχισμένος όταν αναγνωρίζω «απερίφρακτες ανάγκες», δηλαδή αυτά που πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιγή και φως.
Κρατώ την προσέγγισή μου συνειδητά απλή. Ούτε «αισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματικοποίηση / πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αοράτων ιστοριών της· η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έλεγε ο γαλλικός φανταστικός συγγραφέας Alain Damasio.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να προκαλέσει τον διαφανή και φωτεινό χαρακτήρα της stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas δίνει στον πίνακα μια αστραφτερή επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για καθένα νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικός καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, ακόμη και των ελλειπόντων στοιχείων, χρειάζεται μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι το παιχνίδι μεταξύ των «λεπτομερειών για κοντινή ματιά» και της « απόστασης για ολόκληρο το έργο » θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους διερεύνηση εσωτερικών διεργασιών.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με τα όσα μπορεί να επιτευχθούν. Απλώς νιώθω ικανοποίηση από τη συνεχή διαδικασία σκέψης και εξέλιξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Η ζωγραφική για μένα είναι ένα καθημερινό τέχνημά, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω ουσιαστικές συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το θέαμα».

Anton Kaestner