Agustín Alegre Monferrer (1936) - Contraluz

Το έργο υπογράφεται στο πίσω μέρος από τον καλλιτέχνη και χρονολογείται το έτος 1975.

Επίσης φέρει τίτλο «Contraluz, Alcocebre, Castellón»

Η κατάσταση του έργου είναι καλή

Το έργο παρουσιάζεται σε κάδρο

Διαστάσεις έργου: 65 εκ. ύψος x 50 εκ. πλάτος

Διαστάσεις κάδρου: 100 εκ. ύψος x 84 εκ. πλάτος

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Βιογραφία του καλλιτέχνη:
Ζωγράφος που γεννήθηκε στην τοποθεσία Santa Eulalia del Campo, στην επαρχία Teruel, το 1936. Σπούδασε στο Teruel και στην Ακαδημία de San Carlos de Valencia, υπό χορηγία της Diputación Provincial de Teruel. Δάσκαλος της ισπανικής φigureativης ζωγραφικής της σύγχρονης περιόδου, ο Agustín είχε έναν μικρότερο αδελφό, Fermín, ο οποίος ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική: «Ήταν ρεαλιστής όπως κι εγώ, πιο ευχάριστος, αγαπούσε το φως, ήταν πιο levantino».

Διαθέτει το εργαστήρι του στη Villa Miriam –όνομα της κόρης του που είναι αυτιστική–, που βρίσκεται στην οδό Leocadio Brun του Teruel. Ήταν δάσκαλος στο σχολείο Las Anejas του Teruel. Είναι γνωστό ότι ήταν φίλος και συνομήλικος συμμαθητής στην Ακαδημία de San Carlos de Valencia, με τον Paco Pérez Monleón, τον γλύπτη José Gonzalvo και τον επίσης γλύπτη και φίλο Isaac Rodríguez από το Jabaloyas, «ένας καλλιτέχνης με απίστευτες ικανότητες», κατά Alegre.

Η ζωγραφική του βασίζεται στη διατήρηση της απεικόνισης και στην άσκηση άψογης τεχνικής στο σταθερό σχέδιο και στην αντίληψη του χρώματος. Είναι πολύ χαρακτηριστικό του στυλ η ρομαντικη ατμόσφαιρα των χαρακτήρων του και η μεταχείριση γρήγορων λαμπρών με εναρμόνιση με σκοτειές μάζες που θυμίζουν το ισπανικό tenebrismo της Μπαρόκ εποχής.

Έχει εκθέσει σε Μαδρίτη, Μιλάνο, Ζαράγκα και Βαλένθια, ανάμεσα σε πολλές άλλες πόλεις. Έλαβε, μεταξύ άλλων, το βραβείο Moncada το 1995· το Χρυσό Μετάλλιο του Benimar το 1957· διάφορα βραβεία Ciudad de Albarracín· το Πρώτο Βραβείο Ζωγραφικής σε Ελεύθερη Αίθουσα του Logroño το 1969· το Μετάλλιο της Αφρικής στην Έκθεση Ζωγράφων της Αφρικής το 1974· το τρίτο μετάλλιο στην Εθνική Έκθεση Βιβωνών Τεχνών το 1976 και το Βραβείο Galerías Preciados το 1977, μεταξύ άλλων. Λαβεί το Μετάλλιο Χρυσού της Πόλης του Teruel (ένα από τα βραβεία με τα οποία αισθάνεται περήφανος περισσότερο). Μια οδός στο Teruel φέρει το όνομά του.

Αν έπρεπε να επισημάνουμε ένα πίνακα, θα διαλέγαμε τον ενταφιασμό της Santa Eulalia, ο οποίος δόθηκε από τον καλλιτέχνη το 1963 στην ερειπίωση της Παρθένου της Μύλου. Αυτή η ζωγραφιά βρίσκεται πάνω από το ‘El Coro’ από ευγενή ξύλα, εργάζεται με παραδοσιακό τρόπο, που βρίσκεται στην άλλη άκρη του κεντρικού θυσιαστηρίου, διατηρημένη με υπεροχή, όπως όλα όσα αντιπροσωπεύει αυτός ο εμβληματικός τόπος χάρη στην προσπάθεια, αφοσίωση και αδιάκοπες φροντίδες που η «Αδελφότητα της Παναγίας», υπεύθυνη για τη διατήρηση, εθελοντές όλοι, αναπτύσσει με το πιο επιμονές πνεύμα.