Anton Kaestner - #404 - S - " Looking for Almodovar #3 ".

#404 - S - « Looking for Almodovar #3 ».
Πρωτότυπη μοναδική χειροποίητη δουλειά του Anton Kaestner, απευθείας από το ατελιέ στο Παρίσι.

Ακρυλικό σε σπρέι πάνω σε γυάλινη πλάκα 3mm.
Διαφάνεια προς Print.
Αυτό το πίνακας δεν αποτελεί εκτύπωση. Αποτελεί ένα πρωτότυπο έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώματα μπογιάς και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση "glossy", παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδικό.

Διαστάσεις : INCH 10 * 9,1 * 0,12 / CM 25,4 * 23 * 0,3 χωρίς κορνίζα.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κορνίζα.
Κορνίζα ποιότητας γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (INCH 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά την αποστολή με επιπλέον κόστος 70€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο από την πίσω πλευρά.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλιση.

Ο Anton Kaestner είναι Ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας Ελβετός με βάση το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πολιτιστικό πλούτο της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που επηρέασε και έσπειρε τον σπόρο για αυτό που τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και έπειτα A3. Αρχικά με drew στον μη αναπαραστατικό πίνακα και στην αφηρημένη έκφραση. Με τον χρόνο, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς συντονίζονταν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες ακολούθησα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με έφερε σε όλο τον κόσμο, από τις ΗΠΑ έως το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε όλη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου ευρύτερα τον ορίζοντα, εκθέτοντάς με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Οπου και αν πήγαινα, βυθίζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρότι η ενασχόλησή μου με την επιχείρηση ήταν σημαντική, η τέχνη πάντα αποτελούσε ένα κομμάτι μου, σιγά-σιγά σε σούρουπτο. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής πράξης για μένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρισκόμουν ευχαριστημένος με τη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο είναι ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά την αποχώρησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Ιδρύσα το στούντιό μου στο Παρίσι και αφοσιώθηκα ολόψυχα στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική μου καριέρα, και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρίσκοντας οίκους σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και στην Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που έγινε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτική προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από τις παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα, και σπρέι πίσω από ανακυκλωμένο εξώθητο πλέξιγ glass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με αποτρέπει από το να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία—κάτι που καλωσορίζω. Επιτρέπω «τυχαιοπείραματα» - οτιδήποτε πάει - να καθοδηγήσει το αποτέλεσμα, τα στρώματα & τα αντίγραφα καθρεφτών που δημιουργώ, και αφήνω χώρο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτεθεί. Αυτή η προσέγγιση που εναρμονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης πλουτίζονται από στρώσεις και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω τις «απαραίτητες αναπόφευκτες ανάγκες», δηλαδή αυτά που είναι πιθανό να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου επιτηδευμένα απλή. Ούτε «πάθος» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά εμπειρία ύπαρξης. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «πνευματική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων ιστοριών της, η τέχνη μου αποτελεί μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα το έθετε ο γαλλικός μάστορας SF Αλαν Νταμαζιου.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το πλέξι γκλάς δίνει στον πίνακα μια γυάλινη επιδερμίδα όπου μπορεί κανείς να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, καθώς και τα ελλείποντα τμήματα, απαιτούν μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο παιγνίδι μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινό» και «απόσταση για το σύνολο», θα ενθουσιάσει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή πορεία.
Δεν ισχυρίζομαι ότι ξέρω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με το τι μπορεί να επιτευχθεί. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία ερώτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία αποτελεί μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, προωθώντας με να βελτιώσω τις δεξιότητες μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Ζωγραφική για μένα είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να πυροδοτήσω νόημα στις συζητήσεις.

Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν.»

Anton Kaestner.