Anton Kaestner - #383 - M - " Deep Green #2 ".

#383 - M - «Deep Green #2».
Μοναδικό κομμάτι, πρωτότυπη δημιουργία του Anton Kaestner, απευθείας από το γαλλικό εργαστήριο.

Σπρέι ακρυλικού σε φύλλο Plexiglas 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Πρόκειται για πρωτότυπο έργο ζωγραφισμένο σε πολλαπλά στρώματα βαφής και/ή σπρέι, με λαμπερή επιφάνεια «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, η οποία είναι μοναδική.

Διαστάσεις: 44,0 cm x 32,0 cm x 0,3 cm (Inch 17,3 * 12,6 * 0,12) χωρίς κάδρο.
Αυτός ο πίνακας παραδίδεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας της γερμανικής μάρκας Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) συνιστάται και διατίθεται κατά τη δέσμευση αποστολής με πρόσθετο κόστος 90€.

Το έργο είναι υπογεγραμμένο στο πίσω μέρος.
Τ accompany Certificate of Authenticity.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestnerείναι ένας ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τη Βέρνη, Ελβετία, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε ολόκληρη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στη διεύθυνση www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη Ιανουάριος 2027.

"Βιογραφία

Γεννήθηκα στη Γενεύη, Ελβετία. Μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από τη φυσική ομορφιά και πολιτισμικό μας πλούτο. Η δημιουργικότητα ήταν αξία στην οικογένειά μου, και ήταν ο αείμνηστος παππούς μου, τεχνίτης & καλλιτέχνης, whose influence έβαλε τον σπόρο για ό,τι τελικά θα γινόταν το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 ξεκίνησα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και στη συνέχεια A3. Αρχικά με προσέλκυσε η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντηχούσαν την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για το να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, ακολούθησα διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με μετέφερε σε ολόκληρο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε Ασία και Γαλλία. Τα ταξίδιά μου ευρύτεναν την προοπτικά μου, εκθέτοντάς με σε ευρύ φάσμα πολιτιστικών επιρροών. Οπουδήποτε πήγαινα, βυθιζόμουν στην τοπική σκηνή τέχνης και συμμετείχα στην δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά το επίκεντρο της επιχειρηματικής μου καριέρας, η τέχνη ήταν πάντα μέρος του εαυτού μου, σιγά σιγά βράζοντας κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για μένα—ένας τρόπος να αποδράσω από τον κόσμο και να επικεντρωθώ στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρήκα τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε νέο έργο αποτελεί ένα ταξίδι όπου μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω γνήσιες εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, ελπίζω πάντα να προσφέρω σε άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική οπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά τη συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, αφοσιώθηκα πλήρως στη ζωγραφική. Άνοιξα τον στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω ολόκληρο τον χρόνο μου στην τέχνη μου. Μέχρι το τέλος του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου γρήγορα κέρδισε αναγνώριση, βρήκε στέγη σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, ιδιαίτερα στη Γαλλία, την Πορτογαλία, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες.

Artistic CV

Η πρώτη μου ατομική έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στο τέλος του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, μακριά από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά σωματίδια και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξω ft Plexiglas, μια ελαφριά, λεία, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία με εμποδίζει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτική ανάδραση ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που αποδέχομαι. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» — οτιδήποτε πάει για να βάλει εκτός λογικής! — ώστε να καθοδηγήσω το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τα καθρεφτικά εφέ που δημιουργώ, και να αφήσω χώρο για αποκάλυψη και ανέγερση όταν το κομμάτι εκτεθεί τελικά. Αυτή η προσέγγιση, που αγγίζει την αποκάλυψη/τακτοποίηση της φωτογράφισης, είναι προκλητική και ελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης εμπλουτίζονται από στρώματα και διαφάνειες, δίνοντας σε κάθε έργο μια «ασκητική» ποιότητα: είμαι ευχαριστημένος όταν αναγνωρίζω «απαραγνώριστες ανάγκες», δηλαδή ό,τι είναι πιθανόν να ανακαλύψουμε όταν σταματήσουμε σε σιωπή και φως.
Διατηρώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθήματα» ούτε «θεωρητική αντίληψη», αλλά η εμπειρία του υπάρχω. Ούτε «ταχεία κατανάλωση» ούτε «διανοητικοποίηση/ διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση της συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων αφηγήσεών της, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση της «ζωής στο κέντρο της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γαλλικός SF συγγραφέας Αλαν Νταμάσιο.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θίγει τη διαφάνεια και τη φως του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το Plexiglas προσφέρει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορεί ο κάθε θεατής να διακρίνει τη δική του σιλουέτα, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο λειτουργεί σαν διακριτικό καθρέφτισμα: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Ο διάλογος φωτός, χρώματος και υφής, ακόμα και των ελλείποντων μερών, απαιτεί μόνο ενσυναίσθηση. Ελπίζω ότι ο χορός ανάμεσα σε «λεπτομέρειες για το κοντινό» και «ανάκτηση για το σύνολο» θα ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τις δικές τους ενδοσκοπικές πορείες.
Δεν ισχυρίζομαι ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός σχετικά με όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς βρίσκω ικανοποίηση στη συνεχή διαδικασία αμφισβήτησης και ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, που με ωθεί να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να πετύχω. Για μένα, η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να προκαλέσω ουσιαστικές συνομιλίες.

Όπως θα έλεγε ο Ζαν Μπαζέην: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner.