Anton Kaestner - #435 - S - " Skyline ".

#435 - S - « Skylline ».
Μονογραφία, πρωτότυπο έργο του Anton Kaestner, άμεσα από το γαλλικό εργαστήριο.

Δάπεδο σε σπρέι ακρυλικού πάνω σε πλάκα plexiglass 3mm.
Αυτός ο πίνακας δεν είναι εκτύπωση. Αποτελεί ένα πρωτότυπο έργο που ζωγραφίστηκε σε πολλαπλά στρώσεις βαφής και/ή σπρέι, με γυαλιστερή απόδοση «glossy», παρόμοια με την εφαρμογή ρητίνης, και είναι μοναδική.

Διαστάσεις : 12,6" x 9,1" x 0,12" / 32 x 23 x 0,3 cm χωρίς κάδρο.
Ο πίνακας αποστέλλεται χωρίς κάδρο.
Κάδρο υψηλής ποιότητας μάρκας γερμανικής Nielsen σε αλουμίνιο, αναφορά 34 (12,0 cm x 1,38 cm / 0,6 cm x 3,5 cm) συνιστώμενο και διαθέσιμο κατά την αποστολή με επιπλέον χρέωση 70€.

Το έργο φέρει την υπογραφή στο πίσω μέρος.
Ένα Πιστοποιητικό Αυθεντικότητας το συνοδεύει.
Η παράδοση καλύπτεται από ασφάλεια.

Ο Anton Kaestner είναι ζωγράφος, γλύπτης και συγγραφέας από τση Ελβετίας, με έδρα το Παρίσι. Τα έργα του εκτίθενται σε όλη την Ευρώπη, στην Ελβετία και στο Ντουμπάι. Περισσότερες πληροφορίες και επιλογές στο www.antonkaestner.com.

Επόμενη ατομική έκθεση - Γενεύη, Ιανουάριος 2027.

"Biography

Γεννημένος στη Γενεύη, Ελβετία, μεγάλωσα περιτριγυρισμένος από την φυσική ομορφιά και τον πλούτο της πολιτιστικής κληρονομιάς της πατρίδας μου. Η δημιουργικότητα εκτιμούνταν στην οικογένειά μου, και ο μακαρίτης μου παππούς, τεχνίτης & καλλιτέχνης, που άσκησε επιρροή, φύτεψε τον σπόρο για το τι θα γινόταν στο τέλος το πάθος της ζωής μου.
Το 1993 άρχισα να ζωγραφίζω ιδιωτικά, πειραματιζόμενος με αμέτρητα ακρυλικά σε τετράδια A4 και ύστερα A3. Με γοήτευσε αρχικά η μη-εικονογραφική ζωγραφική και ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός. Με τον καιρό, και ενώ θεωρώ τον εαυτό μου άθεο, ανέπτυξα επίσης μια αγάπη για πνευματικά υλικά καθώς αντήχησαν με την εξερεύνησή μου για την ανθρώπινη ύπαρξη, τη μελαγχολία και τις βαθύτερες αλήθειες της φύσης και της ζωής.
Ωστόσο, ο δρόμος για να γίνεις πραγματικά καλλιτέχνης δεν ήταν άμεσος.
Για πάνω από τρεις δεκαετίες, διέβηκα μια διεθνή επιχειρηματική καριέρα που με πήγε σε όλο τον κόσμο, από τις Ηνωμένες Πολιτείες μέχρι το Μαρόκο, το Βέλγιο, σε ολόκληρη την Ασία και τη Γαλλία. Τα ταξίδια μου επέκτειραν την οπτική μου, εκθέτοντας με σε ένα ευρύ φάσμα πολιτισμικών επιρροών. Όπου κι αν πήγαινα, βυθιζόμουν στις τοπικές καλλιτεχνικές σκηνές και αλληλεπιδρούσα με την δημιουργική ενέργεια κάθε τόπου.
Παρά την εστίαση στην επιχειρηματική μου καριέρα, η τέχνη πάντοτε αποτελούσε μέρος μου, σιωπηλά να σιγοβράζει κάτω από την επιφάνεια. Για σχεδόν 30 χρόνια, η ζωγραφική έγινε μια μορφή μυστικής διαλογιστικής άσκησης για εμένα — ένας τρόπος να ξεφύγω από τον κόσμο και να εστιάσω στον εσωτερικό εαυτό μου.
Πάντα βρίσκω τεράστια ικανοποίηση στη ζωγραφική. Κάθε καινούριο έργο είναι ένα ταξίδι στο οποίο μπορώ να δοκιμάσω τη δημιουργικότητά μου, να εξερευνήσω νέες τεχνικές και να ζήσω πραγματικές εμπειρίες. Μέσω της τέχνης μου, πάντα ελπίζω να προσφέρω στους άλλους μια ειλικρινή συνάντηση με την ομορφιά, μια ευκαιρία να δουν τον κόσμο από μια διαφορετική προοπτική και να αναλογιστούν τη δική τους ζωή.
Το 2021, μετά από την συνταξιοδότησή μου από την επιχειρηματική καριέρα, δεσμεύτηκα πλήρως στη ζωγραφική. I ίδρυσα το στούντιό μου στο Παρίσι και άρχισα να αφιερώνω τον εαυτό μου ολόκληρο στην τέχνη μου. Μέχρι τα τέλη του 2023, εγκαινίασα την δημόσια καλλιτεχνική καριέρα μου και, προς έκπληξή μου, το έργο μου κέρδισε γρήγορα αναγνώριση, βρίσκοντας στέγαση σε ιδιωτικές συλλογές σε όλη την Ευρώπη, κυρίως στη Γαλλία, Πορτογαλία, Γερμανία και Ολλανδία.

Artistic CV

Η πρώτη ατομική μου έκθεση, «Échos», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στα τέλη του 2024, παρουσίασε μια διακριτή προσέγγιση στην τέχνη, απομακρυσμένη από παραδοσιακές τεχνικές ζωγραφικής: ζωγραφίζω με ακρυλικά, μεταλλικά χρώματα και σπρέι στο πίσω μέρος ανακυκλωμένου εξωχρωμένου plexiglass, μια ελαφριά, ομαλή, γυαλιστερή και μερικές φορές εύθραυστη επιφάνεια.
Αυτή η διαδικασία δεν μου επιτρέπει να βλέπω το έργο καθώς εξελίσσεται. Δεν έχω οπτικό ανατροφοδοτικό ή έλεγχο κατά τη διαδικασία — κάτι που το υποδέχομαι. Επιτρέπω «τυχαία πειράματα» -ό,τι πάει- να καθοδηγούν το αποτέλεσμα, τα στρώματα και τις καθρέφτισμένες επιδράσεις που δημιουργώ, και αφήνω περιθώριο για αποκάλυψη και ανακάλυψη όταν το κομμάτι τελικά εκτίθεται. Αυτή η προσέγγιση, που συντονίζεται με τη διαδικασία αποκάλυψης/σταθεροποίησης της φωτογραφίας, είναι προκλητική και απελευθερωτική. Οι αξίες της σύνθεσης ενισχύονται από στρώματα και διαφάνειες, έχοντας όμως ταυτόχρονα ένα «ασκητικό» χαρακτήρα σε κάθε έργο: είμαι χαρούμενος όταν αναγνωρίζω «απαραίτητες αναγκαιότητες», δηλαδή ό,τι πιθανόν θα ανακαλύψουμε όταν θα μείνουμε σιωπηλοί και στο φως.
Κρατώ τη προσέγγισή μου σκόπιμα απλή. Ούτε «συναισθηματισμός» ούτε «θεωρητική αντίληψη» αλλά η εμπειρία του being. Ούτε «βιασύνη κατανάλωσης» ούτε «διανοητικοποίηση/διανοητική κατοχή», αλλά διεύρυνση συνείδησης και εξερεύνηση της πραγματικότητας, των ορατών και αόρατων της ιστοριών, η τέχνη μου είναι μια αναζήτηση για «ζωή στην καρδιά της ζωής», το «le vif» όπως θα έλεγε ο γάλλος μάστρος SF Αλαν Νταςιό.
Ενώ το έργο μου μερικές φορές μπορεί να θυμίζει τη διαφάνεια και τη φωτεινότητα του stained glass, παραμένει σχεδόν εξ ολοκλήρου αφηρημένο. Επιπλέον, το plexiglass δίνει στον πίνακα ένα λαμπερό δέρμα όπου μπορείς να διακρίνεις τη σιλουέτα σου, διαφορετική για κάθε νέο θεατή. Κάθε έργο ενεργεί σαν διακριτικό καθρέφτης: ζει, αλλάζει, βλέπει.
Η αλληλεπίδραση φωτός, χρώματος και υφής, των ελλείποντων μερών επίσης, χρειάζεται μόνον ενσυναίσθηση. Ελπίζω ο παιγνιώδης διαχωρισμός μεταξύ «λεπτομερειών για κοντινή ματιά» και «απόσταση για το σύνολο» να ενθαρρύνει τους θεατές να ξεκινήσουν τη δική τους εσωστρεφή διαδρομή.
Δεν διεκδικώ ότι έχω όλες τις απαντήσεις και θέλω να παραμείνω ταπεινός για όσα μπορούν να επιτευχθούν. Απλώς, βρίσκω ικανοποίηση στη διαρκή διαδικασία του ερωταποκρίματος και της ανάπτυξης. Κάθε νέα δημιουργία είναι μια αντιπαράθεση με τα όριά μου, προβάλλοντας με να βελτιώσω τις ικανότητές μου και να εξερευνήσω περαιτέρω τι μπορώ να επιτύχω. Για μένα η ζωγραφική είναι μια καθημερινή τέχνη, μια εξερεύνηση, ένας τρόπος να διεξάγω ουσιαστικούς διαλόγους.
Όπως θα έλεγε ο Jean Bazaine: «Η καθημερινή πρακτική πολλαπλασιάζει το πάθος για το βλέπειν».

Anton Kaestner.