Matteo Ciffo - Frammenti - Eracle

- Σκulptura contemporanea του Matteo Ciffo (Ιταλία - 1987). Τίτλος Frammenti-Eracle
- Έτος 2026. Έκδοση αριθ. 5/8 - Υπογεγραμμένη και πιστοποιημένη από τον καλλιτέχνη, με πιστοποιητικό γνησιότητας
- Υλικό: Ψυχρή κουπή σκόρας μαρμάρου και πέτρας
- Εξαιρετικές συνθήκες


Συλλογή FRAMMENTI

Η αντίθεση με την κλασική γλυπτική αποτελεί κεντρικό στοιχείο αυτής της συλλογής. Εκείνες οι μορφές, ιστορικά συνδεδεμένες με την ιδέα της τελειότητας, της αιωνιότητας και της συλλογικής μνήμης, λαμβάνονται ως αφετηρία και τίθενται υπό μια διαδικασία κατακερματισμού και επαναπροσδιορισμού.
Η μορφή δεν νοείται πλέον ως σταθερή ενότητα, αλλά ως μεταβατική συνθήκη. Διακόπτεται, διασπάται και επανασυγκροτείται, αποκαλύπτοντας τη δική της ασταθή φύση. Ο όγκος ανοίγει, διασπάται σε μπλοκ και θραύσματα, δημιουργώντας μια νέα δομή στην οποία ο χρόνος δεν είναι πλέον κρυμμένος, αλλά γίνεται ορατό στοιχείο.
Αυτή η ένταση εξαλείφει την ιδέα της τελειότητας ως απόλυτη κατάσταση. Ό,τι φαίνεται αιώνιο αποκαλύπτει την ευαλωτότητά του. Η κλασική μορφή επιβιώνει, αλλά μεταμορφωμένη: όχι πλέον σύμβολο αθανασίας, αλλά παρουσία διαπερασμένη from τον χρόνο, εκτεθειμένη σε μεταβολή και επιστραφεί σε μια νέα διάσταση.



MATTEO CIFFO

Γεννημένος στη Μιέλα (Biella) το 1987, από το 2007 αναπτύσσω μια έρευνα επικεντρωμένη στην ύλη, στην μεταμόρφωσή της και στη μνήμη που διατηρεί. Η δουλειά μου προέρχεται από άμεση σχέση με ευγενείς και πολύπλοκους υλικούς πόρους όπως σκόνες μαρμάρου και πέτρα, φυσικούς χρωστήρες, αμμώδη εδάφη, οξείδια και μέταλλα. Δεν τους θεωρώ απλά εκφραστικά εργαλεία, αλλά ζωντανές παρουσίες, φορείς χρόνου, ιστορίας και δυνατότητας αναγέννησης.

Μέσα από μια διαδικασία που θεωρώ περισσότερο τελετουργική παρά γλυπτική: μια αναγέννηση της πέτρας καθοδηγούμενη από το χέρι μου. Η πρακτική ξεκινά από την παρατήρηση και την επιθυμία να επιστρέψω ζωή σε ό,τι θραύστηκε, εγκαταλείφθηκε ή ξεχάστηκε. Θραύσματα και απόβλητα, συχνά προερχόμενα από το έργο άλλων γλυπτών, γίνονται πρώτη ύλη για τα έργα μου.
Αφορούν υλικά που ήδη φέρουν μια ιστορία μέσα τους. Τα διασπάω και τα επανασυνθέτω, δημιουργώντας μορφές που δεν ανήκουν πλέον στο προηγούμενο τους κράτος, αλλά σε μια νέα συνθήκη. Κάθε έργο προκύπτει από μια ισορροπία ευαίσθητης ανάμεσα στην απώλεια και την αναγέννηση, ανάμεσα στη μνήμη και τη δυνατότητα, καθιστώντας ορατή τη στιγμή κατά την οποία η ύλη σταματά να είναι αυτό που ήταν και γίνεται κάτι άλλο.

Η πορεία παίρνει τη μορφή μιας μεταμόρφωσης που υπερβαίνει την παραδοσιακή γλυπτική, προσεγγίζοντας μια σχεδόν αλχημική διάσταση. Χρησιμοποιώ ύλη που ήδη έχει υπάρξει, τη διασπάω και την επανασυνθέτω για να δημιουργήσω νέες μορφές και ταυτότητες. Κάθε δημιουργία προέρχεται από ένταση μεταξύ καταστροφής και αναγέννησης, μεταξύ απώλειας και μνήμης, καθιστώντας ορατή μια συνεχή κατάσταση μεταβολής.

Η έρευνα αντιπαρατίθεται σε υλικά που ενσαρκώνουν μια βαθιά αντίφαση: φαινομενικά αιώνια και αδιάσπαστα, αλλά συγχρόνως ευαίσθητα και ευάλωτα. Αυτό που φαίνεται αμετάβλητο αποκαλύπτει μια ασταθή φύση, ικανή να αντιδράσει, να οξιδώνεται και να μεταμορφώνεται με τον χρόνο. Αυτή η συνθήκη καθιστά την ύλη ενεργό μέρος του έργου, εμπλεκόμενο σε μια συνεχή συνομιλία με τον χρόνο και το περιβάλλον.

Α-perfection αφήνει χώρο στην ευθραυστότητα, και η αιωνιότητα εμφανίζεται ως ζωντανή και ανθρώπινη εμπειρία. Η ύλη δεν υπόκειται, αλλά γίνεται συνσυγγραφέας, διατηρώντας στην επιφάνεια τα ίχνη της κίνησης, της διαδικασίας και της ίδιας της εξέλιξής της.

Αυτό-εκπαίδευτος, έχω χτίσει την πορεία μου μέσω πειραματισμού, παρατήρησης και ακρόασης. Η προσέγγιση δεν αποσκοπεί στον έλεγχο, αλλά στην συνόδευση του υλικού στην μεταμόρφωση του. Οι μορφές που προκύπτουν αντικατοπτρίζουν τη λειτουργία μνήμης: δομές όπου θραύσματα, ίχνη και απουσίες συνυπάρχουν και αναγεννώνται.

Αυτή η πρακτική εξερευνά την ύλη ως ζωντανό αρχείο. Οι γλυπτές εμφανίζονται ως παρουσίες αιωρούμενες μεταξύ ερείπωση και αναγέννηση, μεταξύ μόνιμης ύπαρξης και μεταμόρφωσης, επιστρέφοντας στην ύλη μια διάσταση βαθιά σύγχρονη και ανθρώπινη.